Τετάρτη, Ιουλίου 28, 2021

(105.577b) ΕΠΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΙΑ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΟ DOMATIAKI H 2η ΚΑΤΑΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ!

Θέλω προκαταβολικά να σας αναφέρω ότι δυστυχώς δε μπορώ να επεκταθώ σε λεπτομέρειες για την αποστολή αυτή.

Η αποστολή ήταν πολύ δύσκολη, σε μια περίοδο που ο κόσμος έχει αποχωρήσει από το δωμάτιο, μέσα στο καλοκαίρι, και μόνο και μόνο η απόφαση να εκτελεστεί και το δεύτερο challenge (να εκτελεστεί, όχι να επιτευχθεί), συγκέντρωνε πολύ ελάχιστες πιθανότητες, και αποτέλεσε έκπληξη σε πολλούς όταν ανακοινώθηκε…

Να θυμίσουμε εδώ, ότι μετά τα τελευταία πολύ άσχημα γεγονότα και τις επιθέσεις που δέχτηκε το δωμάτιο και τα μέλη του, ειδικοί σε συνεργασία με την ομάδα πεδίου έχουν εκπονήσει ένα σχέδιο για τη σωτηρία του #domatiaki, που περιλαμβάνει στοχευμένες παρεμβάσεις και ενέργειες, με τη μορφή που ξέρουμε καλύτερα από όλους: Τις αγαπημένες μας…. καταδρομικές!

Η αποστολή θα έφευγε την Πέμπτη, με ελάχιστα άτομα, τα οποία έλαβαν και το βάρος να εκτελέσουν τη μεγάλη απόφαση της συνέλευσης, τιμώντας τα αδέλφια που πέτυχαν τη μεγάλη επιτυχία στο πρώτο καταδρομικό challenge στην Κρήτη. Η δυσκολία και η επιτυχία της αποστολής είναι ακόμα πιο μεγάλη, από το γεγονός ότι τα άτομα αυτά σε μεγάλο βαθμό δε γνωριζόμασταν καν μεταξύ μας, και κληθήκαμε σε μια τόσο οριακή και δύσκολη στιγμή να φέρουμε εις πέρας κάτι πρωτογνωρο για όλους μας.

Η αποστολή κατάφερε να προσεγγίσει το σημείο όπου στήθηκε σε ελάχιστο χρόνο κέντρο επιχειρήσεων, χωρίς να μπορεί να υπάρξει άτομο που θα χειρίζεται το εν λόγω σημείο, επειδή δεν υπήρχε επάρκεια σε άτομα. Έτσι θα έπρεπε το άτομο που έκανε χρέη συντονισμού, εκτός από realtime transmition του κέντρου επιχειρήσεων στην οθόνη του, να συμμετέχει και ο ίδιος στις αποστολές ως ισότιμο μέλος.

Μια σοφή κουβέντα που επαναλαμβάναμε όλοι μέσα μας, ήταν ότι πρέπει να αντέξουμε τις 6 αυτές μέρες, με κάθε κόστος, χωρίς να λυγίσουμε για κανένα απολύτως λόγο, ότι κι αν συμβεί. Και –πιστέψτε με- συνέβησαν πάρα πολλά!

Προφανώς αυτή δεν είναι ούτε κατά διάνοια η μεγαλύτερη αποστολή του δωματίου. Το δωμάτιο έχει κάνει πολλές μυστικές αποστολές, έχει στείλει κόσμο σε χιόνια, σε βουνά, σε συνοικίες του αστικού ιστού, και έχει καταφέρει να κρατήσει αποστολές για μέρες και εβδομάδες χωρίς προμήθειες για να κρατηθεί η κάλυψη τους. Το δωμάτιο έχει δώσει σεμινάρια αντικατασκοπείας…. Κι όμως, η δύναμη του τώρα είναι πάντα τόσο δυνατή... Και σήμερα εμείς έλαχε να είμαστε η αιχμή του δόρατος, αφού από τη δεύτερη αυτή «ζαριά επιβίωσης», και ειδικά μετά τη μεγάλη επιτυχία του Ιουνίου στην Κρήτη, κρινόταν σε απόλυτο βαθμό το παρών και σε μεγάλο βαθμό η συνέχεια της συλλογικότητας.

Από την έκβαση της καταδρομικής, εκτός από την επιτυχία της ζαριάς αυτής, θα έβγαινε σαφές μήνυμα και κλίμα στον κόσμο που παρακολουθεί και πρόσκειται στο δωμάτιο, το οποίο θα είχε ιστορικά μεγάλη βαρύτητα τόσο για το μέλλον μας, όσο και για τις επόμενες επιχειρήσεις διάσωσης του #domatiaki.

Το γεγονός ότι τα αδέλφια μας αντέξαμε να φέρουμε εις πέρας μια τόσο μεγάλη αποστολή, και μάλιστα με τόσο μεγάλη επιτυχία και άνεση, δε μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν. Η κυριαρχία μας στο νησί και ο χρόνος που χρειάστηκε να παραμείνουμε εκεί, μας έκανε πιο δυνατούς, και όλοι μαζί δυναμώσαμε τη μεγάλη μάχη του δωματίου.

Όσοι εγκατέλειψαν το #domatiaki στα δύσκολα, θα έχουν μια ακόμη ευκαιρία να το ξανασκεφτούν ως επόμενη Παρασκευιάτικη συνέλευση. Το μήνυμα που θα βγει και θα κυκλοφορήσει στον κόσμο από αύριο, θα είναι ένα μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας ότι μπορεί η συλλογικότητα μας να παραμείνει ζωντανή. Γιατί λίγο καιρό πριν, φάνταζε αδιανόητο να επιχειρηθεί καν το δεύτερο challenge, ενώ σήμερα, μετά την –ανέλπιστη για πολλούς- αντήχηση της τεράστιας αυτής επιτυχίας στην όμορφη Λευκάδα, κανείς σε μπορεί να αμφισβητήσει, ούτε την επιτυχία μας στα επόμενα challeges σε Εύβοια, Κρήτη και Κυψέλη. Το δωμάτιο θέλει πολύ να κλείσει με επιτυχία τις 2 επόμενες ζαριές, να επιστρέψει και να κλείσει με επιτυχία αυτό τον πολύ δύσκολο κύκλο από εκεί που ξεκίνησε, από την Κρήτη. Έτσι λοιπόν κατά πάσα πιθανότητα η Κρήτη –αν φτάσουμε ως εκεί- ίσως σημάνει την διάσωση, ίσως και το τέλος του #domatiaki.

Φύγαμε κατάκοποι από τη Λευκάδα, αγκαλιασμένοι και γνωρίζοντας καλά μέσα μας ότι πετύχαμε κάτι πολύ μεγάλο. Δεν ξέρω πότε (και αν ποτέ) θα καταλάβουμε τι έχουμε πετύχει, αφού μπορεί ανά πάσα στιγμή να σπάσει αυτή η προσπάθεια, δεδομένου ότι όλοι είναι στα όρια τους. Μέσα μας, όλες αυτές τις μέρες νιώθαμε μια θετική αύρα στο νησί αυτό. Τηρήσαμε κατά γράμμα το πλάνο των ειδικών για τη σωτηρία του δωματίου, τα οποία φυσικά μετατρέψαμε σε καταδρομική, παίζοντας… «στο δικό μας γήπεδο».

Με λίγη υπομονή ίσως καταφέρουμε μεγάλα πράγματα. Η πίστη θα είναι σίγουρα ο οδηγός για την επιβίωση μας. Κάπου εδώ τα λόγια σταματούν, και τη σκυτάλη θα πάρετε εσείς. Την τελευταία μέρα περπατήσαμε για λίγο στην πόλη, για να χαλαρώσουμε, και συναντήσαμε στην περιοχή ένα πολύ αγαπημένο πρόσωπο του δωματίου μετά από 20 χρόνια. Θέλαμε πολύ να παραμείνουμε μια ακόμη μέρα αλλά οι συνθήκες δυστυχώς δε μας το επέτρεψαν, και έτσι προγραμματίσαμε την επιστροφή μας στη βάση μας τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης.

Αφήνοντας πίσω μας το νησί της Λευκάδας και τα όσα περάσαμε τις προηγούμενες 6 δύσκολες και γεμάτες μέρες εκεί, δώσαμε όλοι μια υπόσχεση: Ότι θα επιστρέψουμε κάποια στιγμή, σύντομα ελπίζουμε, πιο δυνατοί, υπό καλύτερες συνθήκες και νικητές στον μεγάλο αγώνα μας, για να απολαύσουμε το τοπίο και να δρέψουμε τους καρπούς της τιτάνιας προσπάθειας μας.

Με αυτή την ευχή, μακάρι να μας ακούσουν, να μας εισακούσουν και να μας νιώσουν και όσοι μας… εγκατέλειψαν και μας έβαλαν σε αυτό τον κυκεώνα.

Καλή δύναμη και ραντεβού εκεί που πρέπει αδέλφια μου.

Θα τα καταφέρουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: