Σάββατο, Δεκεμβρίου 12, 2009

DOMATIAKI.TK

ΠΩΛΕΙΤΑΙ ... ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ....

Με χιλιάδες όνειρα, "φίλους", πουτάνες, χρέη και ελπίδες φορτωμένο!

Το Πάσχα αν δεν αλλάξει κάτι αποχωρώ! Η κίνηση έχει ανάγκη από εκπροσώπηση και απαντήσεις δημόσια. Γεμίσαμε τόνους εξωδικά και αγωγές και κανείς δεν είναι πια εδώ. Κουράστηκα. Τέλος.

Υ.Γ: 5/7/2008 θα πρέπει να οριστεί η πιο μαύρη μέρα στην ιστορία των γνήσιων ανθρώπων τελικά....

Δημήτρη πάρε θέση, τα γνήσια παιδιά σε περιμένουν.

JVR

Τετάρτη, Οκτωβρίου 07, 2009

ΘΕΜΑ Radio 98,9 - Μια ακόμη μεγάλη μας νίκη!!


Βέβαιη θεωρείται η έναρξη του «Θέμα Radio» στις επόμενες μέρες...

Είναι γνωστή η φιλοκυβερνητική στάση της τηλεόρασης του Alpha, επι ημερών κυβέρνησης Ν.Δ. και παντοδυναμίας του Ριρή, του Ρουσόπουλου στην θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου, και της συζύγου του στη θέση παρουσιάστριας του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του σταθμού της Κάτζας (με τις γνωστές παχυλές αποζημιώσεις για να τα έχει καλά ο σταθμός με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και την κυβέρνηση της Ν.Δ).

Επίσης είναι γνωστή τοις πάση, η απόπειρα διάσπασης της μεγαλύτερης εφημερίδας της χώρας, με την σταθερά πρώτη και διαρκώς αυξανόμενη πορεία κυκλοφορίας, με την απομάκρυνση του κυρίου Μάκη Τριανταφυλλόπουλου, το παρασκήνιο που δημιουργήθηκε, καθώς και την μεθοδική κόντρα της εφημερίδας μας με τους κυβερνητικούς κύκλους (Ρουσόπουλο και σία) και τους κύκλους της τηλεόρασης του Alpha με επικεφαλής τον Ριρή (γνωστό και ως τέος αφεντικό του σταθμού της Κάντζας). Της εφημερίδας των δημοσιογράφων, και όχι των μεγαλοεκδοτών και των μεγάλων επιχειρηματικών κύκλων να σημειώσω!!

Η νίκη είναι τόσο μεγάλη, που όλοι αυτοί που μεθοδικά η εφημερίδα μας μάχεται, πλέον αποτελούν παρελθόν τόσο από την πρώην κυβέρνηση της Ν.Δ. όσο και στον σταθμό της Κάντζας, όπου τοποθετήθηκε παρουσιαστής του κεντρικού δελτίου ειδήσεων ο αρχισυντάκτης και υπεύθυνος της συντακτικής ομάδας του Πρώτου Θέματος, κ. Αντώνης Σρόϊτερ.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το ΘΕΜΑ Radio 98,9 που τόσο καιρό πρίν είχαμε προαναγγείλει, είναι πλέον γεγονός. Και ποιός θα το περίμενε!! Στην συχνότητα του Alpha Radio 98,9 όπου θα ξεκινήσει το νέο μας εγχείρημα!!

Καλη επιτυχία σε όλους, και να λειτουργείτε πάντα με γνώμονα το συμφέρον του πολίτη, να ακούτε την φωνή της καρδιάς σας, και να μην υποκύψουμε ποτέ σε κατεστημένα συμφέροντα και αντιλήψεις του παρελθόντος!!

Από τον Οκτώβριο στον αέρα!

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 16, 2009

Η Μεγάλη ΝΙΚΗ με την αντικατάσταση του i30 από την Hyundai σηματοδοτεί την νέα εποχή?

Την παρακάτω δήλωση λάβαμε από τον DxL στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο, και δημοσιεύουμε αυτούσια, όπως και κάθε ενυπόγραφο κείμενο που θα λαμβάνουμε από επισκέπτες και μέλη του δωματιακίου....

"Η δήλωση που είχα κάνει πριν από μερικούς μήνες, οτι ότι έχω υποσχεθεί ισχύει, επαληθεύεται με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο. Το πλάνο που ανακοινώσαμε όλοι μαζί για την φετινή χρονιά από την Νάξο, έχει ημερομηνία λήξης τον Σεπτέμβριο. Έτσι στο τέλος του μήνα - ή στις αρχές του επόμενου, θα γίνει ο απολογισμός του, ο οποίος θα είναι εντυπωσιακά θετικός. Δεν ξέρω αν θα ανακοινώσουμε στόχους για το νέο έτος. Άλλωστε υπάρχουν στιγμές που λέω μέσα μου: "Σε παρακαλώ θεέ μου, δεν θέλω άλλο τίποτα, απλά να μην μου πάρεις αυτά που μου έχεις δώσει μέχρι τώρα".

Σχετικά λοιπόν με την διαμάχη με την αντιπροσωπεία, για το Hyundai i30, η σημερινή ημέρα είναι πολύ μεγάλη, διότι μόλις έγινε η αλλαγή, και παρέλαβα το νέο μου αυτοκίνητο. Όσοι γνωρίζουν έστω και λίγο από αυτοκινητοβιομηχανίες, θα ξέρουν οτι αυτά... δεν γίνονται. Όσοι γνωρίζουν έστω και λίγο από δωματιάκι, θα ξέρουν όμως καλά, οτι όλα γίνονται!!!!!!!!!
Ευχαριστώ όσους πίστεψαν, όσους έστειλαν μηνύματα με στοιχεία και επιχειρήματα ικανά για να καταφέρουμε το αυτονόητο για πολλούς, αλλά άπιαστο για ακόμη περισσότερους. Ευχαριστώ τους νομικούς, τους μηχανικούς, και όλους όσους συνεργάστηκαν προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν θέλω να τους κατονομάσω, για να μην ξεχάσω κάποιο όνομα.....

Μέχρι το Σεπτέμβρη θα έχουμε τελειώσει λοιπόν. Έτσι δεν λέγαμε? Και έτσι έρχεται και η πράξη. Με δυσκολίες πολλές, το αναγνωρίζω. Αλλά κάθε εμπόδιο σε καλό! Πιεσμένοι πολύ. Ίσως. Ίσως και με την πλάτη στον τοίχο. Ίσως και ένα βήμα πρίν τη διάλυση. Αλλά ένα να ξέρετε: Όσο θα χτυπάτε domatiaki.tk και θα βλέπετε αυτή τη σελίδα, και όσο θα ακούτε την ασταμάτητη μουσική του Athens HOT Radio 104.6, εμείς θα είμαστε εδώ. Ζωντανοί. Όταν θα πάψουν, θα έχουμε φύγει μια για πάντα....

Και μιάς και αναφέρθηκα στους 104,6, δεν είναι ωραίο να ακούς παντού τον σταθμό σου? Στο διπλανό αμάξι στο φανάρι, στην καφετέρια, στο γυμναστήριο...... Και ειδικά όταν ξέρεις οτι όλοι οι άλλοι σε έχουν κυνηγήσει όσο δεν πάει, οτι σου έχουν κάνει στίβες χαρτούρα με μηνύσεις και καταγγελίες, κι όμως ο σταθμός έχει χτυπήσει ήδη πρωτιά στην Αθήνα, και απλά δεν γουστάρουμε ρε μάγκες, ούτε να τον κλείσουμε, ούτε να τον πουλήσουμε, ούτε να βάλουμε διαφημίσεις... Όταν θα καταλάβετε οτι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που μιλάνε και μετράνε για την ψυχή τους, και όχι για τα ευρώ τους, ελάτε. Εδώ θα είμαστε.... Ίσως μια μέρα να ανταμώσουμε λοιπόν... Αν μας προλάβετε.... Αν δεν έχουμε κουραστεί (σαν τον καταστροφέα της χώρας)!

Υ.Γ: Τρελλαίνομαι, Τρελλαίνομαι, τα λαμόγια του ΠΑΣΟΚ σιχαίνομαι,
Τρελλάθηκα, Τρελλάθηκα, με Νέα Δημοκρατία καταστράφηκα!!!!!!!!!!"

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 10, 2009

Όλη η αλήθεια για το domatiaki.tk


Εισαγωγικό Σημείωμα

Είναι πολλά αυτά που θέλω να γράψω. Όπως νιώθει συνήθως κάποιος, όταν έχει περάσει ένα μεγάλο βίωμα ζωής, και έχει μπροστά του ατελείωτες λευκές σελίδες, και θέλει να το περιγράψει, να το διηγηθεί στους δικούς του ανθρώπους. Και ειδικά όταν ο καιρός έχει περάσει, και κάθε μέρα τα φέρνει όλα λίγο πιο μακριά. Τότε σε κυριεύει ένα άγχος για 2 λόγους. Ο ένας είναι εξ'αιτίας μιας πίεσης που σε διακατέχει, μήπως δεν τα βγάλω ποτέ προς τα έξω, μήπως χαθούνε, μήπως τα ξεχάσω, και συνεχίσω να τα κουβαλάω μέσα μου με κάποια άλλη μορφή. Και ο άλλος μήπως δεν τα διατυπώσω όπως θέλω, μήπως δεν τα γράψω όπως έγιναν. Να μην ξεχάσω! ΟΧΙ.

Από την άλλη είναι δύσκολο να βρείς χρόνο από την δουλειά σου και την προσωπική σου ζωή, για να ανανεώσεις την σελίδα ενός φίλου σου, με τον οποίο τα γεγονότα που έγιναν πρίν από περίπου ένα χρόνο, σχετικά με την ιστορία μιας γυναίκας που αγάπησε, και κάποια στοιχεία που του δώσαμε για εκείνη, ράγισε οριστικά από τότε το γυαλί της πανίσχυρης φιλίας μας, και από τότε σχεδόν δεν έχουμε μιλήσει.... Όχι μόνο μιας απλής φιλίας. Ενός γνήσιου δόγματος που εμπνεύστηκε εκείνος πρίν από αρκετά χρόνια θα έλεγα...

Σύμφωνοι, θα μου πείτε. Όλοι μεγαλώσαμε και γαλλουχηθήκαμε μέσα από το δωματιάκι. Το αγαπήσαμε. Είτε ήμασταν εκεί, είτε μπαίναμε από το νησί, από την δουλειά, ή από το σπίτι. Όλοι θέλαμε να μάθουμε νέα από τη ζωή του φίλου μας, και να γαλουχηθούμε μέσα από καινοτόμες και γνήσιες ιδέες και τοποθετήσεις, που πολλές φορές είχαν ασύλληπτο κόστος για τον ίδιο, τόσο σε προσωπικό, όσο και σε ερωτικό, κοινωνικό, εργασιακό ή και οικογενειακό επίπεδο.

Το χρονικό

Ήταν Αύγουστος του 2008, όταν έτυχε σε εμένα και σε έναν ακόμη κοινό μας φίλο, να μάθουμε κάποια -όχι και τόσο θετικά- πράγματα σχετικά με την κοπέλα που έβγαινε ο DxL, που κάθε μέρα μας τόνιζε πόσο τέλεια πέρναγε μαζί της και πόσο καλή ήταν, που πολύ συχνά έμενε μαζί της, και που είχαν αποφασίσει να πάνε μαζί διακοπές, μετά από αρκετές εξορμήσεις στην Αθήνα και στις γύρω παραλίες....

Το δείλημμα ήταν μεγάλο. Δεν ξέραμε αν έπρεπε να τον ενημερώσουμε, ή να τον αφήσουμε να το ζήσει και να προστατεύσει εκείνος τον εαυτό του. Από την άλλη φοβόμασταν και οι 2 αυτό που θα ακολουθούσε, και τις συνέπειες των ευθυνών που θα μας βάραιναν αν γίνονταν άσχημα πράγματα για τον ίδιο και τους υπόλοιπους ανθρώπους αυτού του "πάζλ".

Μια μέρα λοιπόν, αποφασίσαμε από κοινού, να του πούμε 2 λόγια, έστω και γενικόλογα, για να λάβει γνώση της κατάστασης και του κινδύνου στον οποίο έμπαινε από το συγκεκριμένο άτομο, σχετικά με το παρελθόν και τις συστάσεις του. Τότε, και χωρίς να μπούμε καν σε λεπτομέρειες ή στοιχεία, ο ίδιος ήταν κάθετος απέναντί μας, και προειδοποίησε με άσχημους χαρακτηρισμούς, οτι δεν θα δεχθεί τέτοιες προσβολές, τις οποίες και χαρακτήριζε ανυπόστατες και κακοήθεις. Μετά από εκείνη την συνάντηση το γυαλί είχε σπάσει για τα καλά. "Μην τολμήσεις να ξαναπείς πείς τίποτα για την Μαρία. Δεν την ξέρεις. 'Οταν μιλάς για την Μαρία είναι σαν να μιλάς και για εμένα", έλεγε.

Οι συνέπειες...

Οι συνέπειες ήταν ολαίθριες, και ένα μήνα περίπου μετά από αυτό, βρεθήκαμε όλοι στο καναβάτσο, αλλά κυρίως το δωματιάκι, και ο ίδιος. Έτρεμα κάθε φορά που προσπαθούσα να βρώ ίχνη του DxL, και αποφασίσαμε το κινητό του να είναι υπό παρακολούθηση, όχι μόνο από την Cosmote μέσω του γνωστού εισαγγελικού εντάλματος, αλλά και από δικό μας άτομο που θα έλεγχε όλη την κίνηση του ανα την χώρα, αλλά και τις επαφές του (voice/sms/data). Κάποια στιγμή είχε γίνει το ίδιο και με το τηλέφωνο εκείνης, αλλά και άλλων εμπλεκόμενων στην υπόθεση αυτή. Οχι για να παραβιάσουμε την προσωπική ζωή κανενός, αλλά για να αποφύγουμε άσχημα γεγονότα, αφού όλοι γνωρίζαμε οτι θα έφτανε στα άκρα για να μάθει την αλήθεια, ή για να δικαιωθεί ηθικά από αυτά που εμείς στην οικογένεια λέμε... "πουτσιλίκια".

Δεν ήξερα πως θα αντιδράσει ο ίδιος στο διαφαινόμενο πουτσιλίκι που ήταν πρω των πυλών, αλλά τόσο προβλέψιμο και αναμενόμενο για εμάς.... Και πιο πολύ απ'όλα έτρεμα γιατί άρχιζα από τα στίγματα του κινητού του, να ξέρω οτι κινείται σε σημεία όπου σύντομα θα μάθαινε την αλήθεια κι εκείνος εκ του αποτελέσματος. Μια αλήθεια που ξέραμε μήνες πριν, αλλά δεν θέλαμε να πιστέψουμε οτι θα πραγματοποιηθεί. Εκτός από κάποια τηλέφωνα-φαρσοκομωδία που έγιναν από το σπίτι και το γραφείο της μητέρας του, με γνωστή τράπεζα όπου δούλευε εκείνη, υπήρχαν και κάποιες κλήσεις, λίγες ομολογώ, και κάποια SMS από και πρός εκείνη, καθώς και ίχνη από τις κινήσεις του οτι είναι κοντά στο σημείο του συμβάντος...

Στις 30 Απριλίου, όταν και έγινε η συνέντευξη, ήμουν πεπεισμένος οτι ήξερε. Με κάλεσε στο σημείο που έγιναν όλα. Και έμεσα παραδέχτηκε οτι είχαμε δίκιο. Ήθελα τόσο πολύ να τον πείσω να μην κλείσει την σελίδα, για να μην χαθεί το πολύτιμο αρχείο της. Τότε λοιπόν και τέθηκε ο παρακάτω όρος: Παίρνεις την σελίδα και τους κωδικούς, γιατί δεν θέλω να έχω πια σχέση μαζί της, ούτε και με το παρελθόν, και την αναλαμβάνεις εξ'όλοκλήρου εσύ ή όποιος άλλος θέλει, με έναν όρο. Σε οτι αφορά αυτά που ξέρατε, ή αυτά που θα σου πώ, δεν θέλω να αναφερθεί ποτέ κάτι αρνητικό για την Μαρία, γιατί την αγαπάω οσο τίποτα άλλο, και κάτι τέτοιο θα με αναγκάσει να φτάσω στα άκρα απέναντί σας και απέναντι στην ιστοσελίδα. Ακόμα κ έτσι, δεν θέλω να ξέρω τι έκανε η ίδια, αλλά να θυμάμαι αυτά που περάσαμε μαζί με θετικό τρόπο.

Πράγματι έτσι έγινε, και από εκεί που κυκλοφορούσε οτι μετά το Facebook και το δωματιάκι θα έβαζε λουκέτο, ξεκίνησα την μάχη για να συνθέσω και να ανεβάσω την συνέντευξη.

Το απίστευτο και σκληρό πουτσιλίκι, άρχισε όταν είδαμε από την Cosmote οτί ένα απίστευτο SMS με αχαρακτήριστους χαρακτηρισμούς, έφτασε το κινητό του στις 20.26 της 11/5/2009 μέσω ενός κέντρου μηνυμάτων Αυστραλέζικου Δικτύου, και mmsid της Vodafone. "ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΤΕ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΤΗΝ ΓΚΟΜΕΝΑ ΜΑΛΑΚΑ!ΑΔΙΚΑ ΤΟ ΠΑΛΕΥΕΙΣ!ΕΙΣΑΙ ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ, ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ! ΞΟΦΛΗΜΕΝΕ! ΒΑΡΕΛΑΣ ΠΗΤ.

Αμέσως βρεθήκαμε με το άλλο άτομο, και προσπαθήσαμε να δούμε τις αντιδράσεις του, μέσω του ανθρώπου μας από την Cosmote. Από εκεί μάθαμε οτι μίλησε με κάποια κοντινά του άτομα, και αποφάσισε να δείξει το sms στην ίδια στην τράπεζα, και να ζητήσει εξηγήσεις για το πως διέρρευσε ο αριθμός του, και αν αυτό έγινε εν γνώση της. Υπήρχε πάντα και ο κίνδυνος να κάνει μεγάλη σκήνή στην τράπεζα μπροστά σε συναδέλφους της και πελάτες του υποκαταστήματος. Για καλή μας τύχη, την επόμενη μέρα (12/5), το MSSID της δεν βρισκόταν σε BTS κοντά στην τράπεζα, όπου πλησίαζε εκείνος, διότι πιθανώς απουσίαζε για κάποιο λόγο. Η ερώτηση αυτή έγινε όμως λίγο αργότερα, την επόμενη ημέρα, τηλεφωνικά. Τα ψέμματα, όπως είναι γνωστό συνεχίζονταν από εκείνη που εξέφραζε άγνοια για το περιστατικό. Ήμασταν όλοι στην τσίτα, γιατί τα πράγματα μόνο προς εκτόνωση δεν όδευαν.

Δεν θα περνούσε πολύς καιρός, και τα πουτσιλίκια θα έφταναν στην τελική τους φάση... Εκτός από πουτσιλίκια πρός την μητέρα του πρίν από πολύ καιρό, που απομαγνητοφωνήθηκαν πρίν από καιρό, αλλά και πρός τον ίδιο, αυτά επεκτάθηκαν και πρός τον στενό μας φίλο και αδερφό Κώστα Παναγόπουλο, σε κλήση που καταγράψαμε στα μέσα Μαϊου. Για εμάς τους γνώστες, ήταν απίθανος ο τρόπος που χρησιμοποιήθηκε το ψέμα και η υποκρισία, απέναντι σε συνομιλιτές που ναι μεν δεν ήξεραν την αλήθεια, αλλά και απέναντι στον ίδιο, χωρίς ποτέ μια πισινή οτι μπορεί να την ξέρει και να κάνει το μαλάκα...

Το τέλος....

Και μετά από όλα αυτά, ήρθε η ώρα του τέλους. Του μέχρι τώρα τέλους. Κάθε ιστορία έχει μια αρχή και ένα τέλος σε ένα σερνάριο, ή μια υπόθεση. Αυτό συμβαίνει συνήθως όταν εμπεριέχεται σε μερικές σελίδες ενός βιβλίου, ή μερικά frames ενός βίντεο. Όχι όμως και στην ζωή. Στην ζωή κάθε τέλος είναι εικονικό. Μεσοπρόθεσμο. Και σπάνια οριστικό και παντοτινό. Εκτός από τον θάνατο...

Το τέλος λοιπόν ήταν απλό. Αλλά και πιο σύνθετο ίσως και να μην γίνεται.... Στις 15/5, μεταξύ των ωρών 15.07 και 15.10, (όπως βλέπετε μιλάω με στοιχεία που είναι βεβαιωμένα που δεν χωράνε αμφισβήτηση), αποστέλλονται 3 ομαδικά sms που το καθένα αποτελούταν από 3 μηνύματα, και στην ουσία δίνει στην ίδια να καταλάβει αφενός μέν όλα αυτά που ήθελε να της πεί από κόντά και δεν του επέτρεψε, αφ'ετέρου οτι ξέρει τα πάντα από την πρώτη μέρα, και οτι ο μόνος που κορόϊδευε ήταν ο εαυτός της. Το περιεχόμενο των μηνυμάτων, αν και είναι στην διάθεσή μας από την πρώτη στιγμή μέσα από την Cosmote, δεν θα δημοσιευτεί, γιατί είναι πολύ προσωπικό. Φαντάζομαι οτι ο ίδιος θα ήθελε να έχει μείνει μόνο μεταξύ τους..... Όμως τα γεγονότα το διέψευσαν ακόμη και αυτό.... Αν και στο τέλος των μηνυμάτων του, ο DxL χρησιμοποίησε την -πολυπόθητη για εκείνη μεχρι τότε- λέξη "τέλος", αλλά με τους δικούς του όρους αυτή τη φορά, και γνωρίζοντας την αλήθεια, την Κυριακή 18/5 ξεκινάει το τελευταίο κύμα πουτσιλικίων....

Όσο και να πονάει η αλήθεια, εμείς πάντοτε με αυτήν θα λειτουργούμε, αυτήν θα αναδεικνύουμε, και με αυτήν θα πορευόμαστε.... Δεν είναι τυχαίο οτι ήδη στο όνομα αυτής της σελίδας έχει καταναλωθεί πολύ χαρτί σε εξώδικα και αγωγές. Ίσως αυτό και μόνο να μας κάνει να την κρατάμε ανοικτή, αλλιώς θα την είχαμε κλείσει μια ώρα αρχίτερα....

Κυριακή 18/5 λοιπόν, λίγο μετά τα μεσάνυχτα το τηλέφωνό του είναι σε εμβέλεια τοπικού bts, που υποδηλώνει το σπίτι του σου Ζωγράφου, όταν δέχεται κλήση από το mssid της (από σημείο που δεν θα αναφέρω για ευνόηους λόγους (οικονομία στα εξώδικα αδέλφια!)) Η κλήση παραμένει αναπάντητη, όπως και η δεύτερη που ακολουθεί και ο ίδιος αναχωρεί από το σπίτι για γνωστό νυχτερινό μαγαζί, όπου για καλή μας τύχη βρίσκεται και ένα "δικό μας" άτομο. Πρώτα, εκείνος θα κάνει μια βόλτα από το Μοσχάτο. Ήθελα πραγματικά πολύ να μάθω, τι θα έκανε αν ήταν εκεί εκείνη.... Στη συνέχεια γίνεται η κλήση αυτή τη φορά από το δικό του mssid, γύρω στις 2 τα ξημερώματα της Δευτέρας, καταγεγραμμένη εν κινήση στην Αττική Οδό κοντά στα Σπάτα. Και πάλι δεν υπάρχει απάντηση.

Στο γραφειάκι στην Cosmote έχει σημάνει συναγερμός, και βρισκόμαστε σε ανοικτή γραμμή συνεχώς, ενώ βλέπω το mssid να καρφώνεται στην γαλάζια ακτή, στο Blue beach bar.... Από το άτομο της παρέας που ήταν μαζί του, μαθαίνουμε οτι ο ίδιος ήταν ανήσυχος, και οτι είχε πιει πολύ εκείνο το βράδυ...

Με το που σκάει η τρίτη κλήση, όλοι παγώνουμε. Εγώ μαζί με το άλλο άτομο που σας είχα αναφέρει στην αρχή, και που ακόμα δεν θέλει να μιλήσει -αν και έχει ήδη ακούσει πολλά- κατευθυνόμαστε στο σημείο....

Η κλήση απαντάται, και τα υπόλοιπα όλοι τα έχετε ακούσει στο "poutsilikia.mp3". Έχει καταγραφεί στις 02.47πμ. της 19/05/2009 ενώ τα στίγματα δεν θα σημοσιευθούν ποτέ -όπως άλλωστε και το περιεχόμενο της κλήσης- μετά από συννενόηση με τους νομικούς μας. Όχι για να προστατεύσουμε κανέναν, ή για να κρύψουμε την αλήθεια, (ελάτε όποτε θέλετε να το πάρετε από εμάς), αλλά γιατί δεν θέλω το διάστημα που θα χειριστώ εγώ την σελίδα, να έχει εμπλόκές με τη δικαιοσύνη. Από την άλλη είμαι σίγουρος, οτι εκείνος θα το είχε ανεβάσει με τη μια....

Γενικά μέσα στο απίστευτο αυτό πουτσιλίκι, στην αρχή ακούγεται μόνο δυνατή μουσική, καθώς και η φωνή της κυρίας να λέει "εμπρός - εμπρός", και στη συνέχεια η μουσική χαμηλώνει λίγο, και ακούγεται η γνωστή φωνή ενός γνωστού κυρίου, που ο καλούμενος (DxL) γνωρίζει πολύ καλά, να βρίζει, να απειλεί, και να ξεδιπλώνει και άλλα πλούσια ταλέντα του χαρακτήρα του στον αέρα, ενός κινητού που παρακολουθείται μεν με εισαγγελική εντολή, αφ'ετέρου επήλθε στην κατοχή του έπειτα από απαράδεκτη, ανεπίτρεπτη και ελεϊνή κωλοτούπα και αβαβά της ίδιας!

Το τηλεφώνημα ολοκληρώνεται, με τον DxL να λέει στον "Ριρή", οτι δεν θέλει να ξαναλάβει κλήση η μήνυμα στο κινητό του, και οτιδήποτε θελήσει ο ίδιος να έρθει να τον βρεί από κοντά... Δίνει μάλιστα και ραντεβού στο σπίτι του, που για κακή μας τύχη είναι μερικά μέτρα από το σημείο που διασκέδαζε ο ίδιος και η παρέα του.

Ο DxL φεύγει τρέχοντας από το σημείο, και ξεκινάει να ανέβει τον δρόμο, χωρίς να έχει πλήρη πνευματική διαύγεια, ενώ 2 άτομα από την παρέα που ήξεραν την κατάσταση, προσπαθούν να τον κρατήσουν. Για καλή μας τύχη, καταφτάνουμε κι εμείς σχεδόν ταυτόχρονα στο σημείο, και δεν έιναι ακόμη κανείς στο σπίτι. Ήταν η πρώτη φορά που είδα τον Δημήτρη τόσο έξαλλο.... Και 10 άτομα να ήμασταν θα μας πέρναγε και θα πήγαινε, αναστατώνοντας την ήσυχη γειτονιά της Γαλάζιας Ακτής... Μέχρι και πιστόλι τράβηξε για να μας αποθήσει.... Εκείνη την βραδιά δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Εκείνη, και την επόμενη στην τράπεζα, που ήθελε να τα κάνει όλα πουτάνα μέσα, και να μάθει όλη η τράπεζα τι γίνεται όλο αυτό τον καιρό μεταξύ τους. Εγώ και ο Κώστας, το υποσχεθήκαμε στους εαυτούς μας. Κακώς μπλεχτήκαμε σε όλο αυτό, αλλά δεν θα ξαναεπέμβουμε.... Ακόμη και αν ήμασταν βέβαιοι, οτι η παρέμβασή μας, κράτησε ψηλά το δωματιάκι, τις καταβολές μας, και την ιδεολογία που τόσα χρόνια υπηρετούμε και μεταδίδουμε.... Ως εδώ όμως.

Το άλλο που σκεφτόμουν, είναι οτι από εκεί που αμφισβητήσαμε το συγκεκριμένο άτομο, και έντονα μπορεί να πεί κανείς, αλλά και με αιτίες και στοιχεία ψυσικά, φτάσαμε στο άλλο άκρο, στην ουσία να προσπαθούμε να το υπερασπιστούμε από την τεράστια οργή και το "μίσος" που προκάλεσε στον δικό μας άνθρωπο... Ήταν τόσο απίστευτη αυτή η εναλλαγή συναισθημάτων....

Από την άλλη, είμαι πολύ θυμωμένος, και όλο αυτό αποτυπώνεται πάνω τόσο στην σελίδα όσο και στην ζωή. Γιατί, ναί, είμαστε όχι απλά καλοί φίλοι, αλλά αδελφοί, και δεν μιλάμε, αλλά ούτε ενα ευχαριστώ δεν ακούσαμε ποτέ, ούτε μια ένδειξη καλής θέλησης και εκτίμησης. ΟΚ, μπορεί κι εγώ να μην μπορώ να τηρήσω στο ακέραιο τον λόγο μου, αλλά δεν μπορούσα να μην πώ την άποψή μου για το συγκεκριμένο άτομο και τις πράξεις του.

Η μάυρη τρύπα

Στην τελική, κάνε μας μήνυση. Τόσο καιρό το λέγαμε... Κάνε μήνυση, ψάξ'το στο δίκτυο σου να δείς πως το έπαθες όλο αυτό, βάλε μπράβους, έλα να μας βρείς αν θέλεις, και θα πάρεις ενα περιποιημένο αρχίδι.

Για πλάκα σας χωρίζαμε, για πλάκα σας κάναμε πουτάνα, για πλάκα την κάναμε τσιμπούκι, για να περάσει η ώρα θα μάθαινε όλη η τράπεζα τα πουτσιλίκια σου. Όμως επειδή μεγαλύτερη αξία έχει να ξύσω το αριστερό μου αρχίδι, από το να ασχοληθώ μαζί σου, ή να ξοδέψω πετρέλαιο, ρουκέτες (μαζί με την κατασκευή εκτοξευτήρα), σφαίρες ή άλλα "φρουτάκια", και επειδή μεγαλύτερη τιμωρία θα είναι να συνεχίσεις να είσαι αυτό που είσαι, με τον πούτσο μου στο στόμα σου, θα συνεχίσουμε να σε βλέπουμε και να γελάμε.... Είχες δίκιο, κανείς δεν μπορεί να τον βοηθήσει μαλάκα... Ενώ εσένα μπορεί?

Η κατάσταση σήμερα, και η αναγέννηση

2 άτομα μείναμε, και ο ένας αφού το έχετε πεί σε τόσα mails, όντως είναι πρεζάκιας, και μαστουρώνει γαμώντας σας.

Τα καταφέρατε λοιπόν, μας λυγίσατε, μας διασπάσατε, μας απομακρύνατε, μας διχάσατε με την πουτανιά και τα πουτσιλίκια σας (ψευτιά, κολοτούμπες, αβαβά). Όμως οι δεσμοί είναι τόσο δυνατοί, που δεν θα πέσουμε ποτέ. Θα ξαναγεννηθούμε από τις στάχτες μας, και ως τότε θα υπάρχει ένας σιωπηλός κώδικας επικοινωνίας, αλληλοσεβασμού και προστασίας όλων αυτών που ζήσαμε, και αυτών που νιώσαμε, μοιραστήκαμε και πρεσβεύουμε.

Με τα μάτια μας είδαμε τον DxL στο Eden στις 5/7, και στο Cariocas στο Σχοίνο στις 19/7 στο Party του David Morales. Τι σύμπτωση εε? Και επειδή μερικοί δεν το πίστευαν, θα ανεβάσουμε και φωτογραφίες.... Επίσης θα θέλαμε πολύ να είμαστε στην Στούπα στις 26/7, στην τελευταία σημαντική επέτειο, αλλά δεν τα καταφέραμε, αν και εκείνος είναι σίγουρο οτι παρεβρέθηκε.... Όποιος τον είδε, ας μας στείλει εντυπώσεις και φωτογραφίες στο domatiaki@hotmail.com.

Επίσης όλοι εσείς που διαβάζετε τα τελευταία χρόνια το δωματιάκι, και δεν έχετε συμμετάσχει ή πάρει θέση σε πολλά από τα δρώμενα, και θέλετε να διατυπώσετε την άποψή σας, στείλτε την μαζί με ένα όνομα ή nickname στην παραπάνω διεύθυνση και θα δημοσιευθεί αυτούσια.

Εμείς κακία δεν κρατάμε σε κανέναν, και με χαρά θα μπούμε μάρτυρες σε πιθανή δίκη για το Ι.Χ. σου και το απόλυτα δίκαιο αίτημα σου. Δήλωσε μας άφοβα από τώρα.

Για τους υπόλοιπους, ας θυμήσω το αυτονόητο: Στην Καλαμάτα, το Eden, το Πόρτο Ράφτη, το Μοσχάτο, το Λαγονήσι, το Μαρούσι, ή οπουδήποτε αλλού: ΝΕΚΡΟΣ ΟΠΟΙΟΣ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕΙ ΤΟΝ DXL. Οτιδήποτε συμβεί θα το μάθουμε, να είστε σίγουροι, και δεν θα μπορέσετε να κρυφτείτε ποτέ. 2 φορές σας σώσαμε από βέβαιο τσιμπούκι. Τρίτη, δεν θα υπάρξει... (Karjoli skafate!!)

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 08, 2009

Σάββατο, Αυγούστου 15, 2009

Χρόνια Πολλά από την κατάμεστη Καλαμάτα...

Από την Καρδαμύλη στην παραλία του Φονιά, από τις πολλές συναυλίες στα όμορφα beach party και τα hot events...

Από την παραλιακή, τη Στούπα, το καστράκι, τη Σάντοβα, και όλα τα υπόλοιπα όμορφα μέρη της Καλαμάτας, αλλά και τα υπέροχα τοπία της Μεσσηνίας που επισκευτήκαμε.

Ευχαριστώ για τα νταβατζιλίκια, τα σχόλια που κάνατε ακόμα και μετά από όλα αυτά, το θράσος και τη μιζέρια σας. Χρόνια πολλά.

Ευχαριστώ για τα πουτσιλίκια σου, τα ανώνυμα SMS μέσω Αυστραλίας, τα τηλέφωνα που είναι όλα καταγεγραμμένα ακόμα και από συγκεκριμένα σημεία (bts) και από τα γνωστά mssid...

Το poutsilikia.mp3 θα αποδυκνύει για πάντα το μεγαλείο σου μεγάλε.... Και να είσαι σίγουρος οτι θα φτάσει όπου χρειαστεί και οτι έχει φτάσει ήδη όπου πρέπει. Ανοίξτε bluetooth!

Χρόνια πολλά στον/στην Καλώντα και τον καλούμενο αυτής της κλήσης, με απόκρυψη ή χωρίς....

Ευχαριστώ τα παιδιά μέσα από την Cosmote.

Οι απόψεις των τρίτων για τα πουτσιλίκια αυτά είναι ενδεικτικές.

Ευχαριστώ όσους με κράτησαν. Ευχαριστώ όσους έμειναν κοντά μου σε δύσκολες στιγμές. Ευχαριστώ όσους απέτρεψαν τα χειρότερα και κράτησαν το επίπεδο που μας διέπει τόσα χρόνια ψηλά. Σε εσάς χρωστάω, και θα το θυμάμαι για πάντα. Ακόμα και αν δεν μιλάμε σήμερα μετά από όλο αυτό.

Επειδή ότι προηγήθηκε των νταβατσιλικίων και των πουτσιλικίων, θα το κρατήσω για πάντα χαραγμένο μέσα μου αλλά και πάνω στο σώμα μου, δεν θέλω να ξαναακούσω αυτά που άκουσα και ξεκίνησα να ακούω από το Σεπτέμβριο από όλους εσάς, ανεξάρτητα από το αν ανταποκρίνεται στην αλήθεια ή όχι.

Thanks for the memories.

- Και στον Κώστα πουτσιλίκια ρε αχάριστη? Ξεφτυλίζεσαι. Κρίμα!

- Τόση κακία ? Τόσο μίσος ?

- Ραντεβού στη Ραφήνα, στη Νάξο, στο Αλεποχώρι, το Πόρτο Γερμενό, το Πόρτο Ράφτη και δεν μπορώ να πρωτοθυμηθώ που αλλού. Παντού! Σε όλα.

- Ραντεβού εκεί που πρέπει.

- Χρόνια πολλά Garfield!

- Νταβατζιλίκια, πουτσιλίκια, ψέματα, διαρροές, μιζέριες, μικρότητες, κακίες, δεκτά. Ανεβάζουν τον δείκτη της ξεφτύλας σας.

- Για τα λεφτά τα κάνεις όλα...

- Και εκεί πάνω που λές οτι χάνουμε, θα νικάμε...

- Η Παναγία Σουμελά είναι μαζί μας.

- Κερδίζουμε.

- Χρόνος: ο μεγαλύτερος σύμμαχος μας.

- Καλημέρα.

Παρασκευή, Ιουνίου 05, 2009

Athens Shock Radio 104.6 με την υπογραφή του DxL

Τους τελευταίους 2 μήνες, όλη η πόλη χορεύει στους ρυθμούς του Athens Shock Radio 104.6 με Ελληνικές και Ξένες επιτυχίες, χωρίς διακοπή για διαφημίσεις, και με την υπογραφή του DxL.

Μπορεί λοιπόν τους τελευταίους μήνες ο άνθρωπός μας να λείπει από κοντά μας, μπορούμε όμως να τον φέρουμε εμείς κοντά μας, όπου κι αν είμαστε, έστω και με αυτόν τον τρόπο...

Καλή Ακρόαση!

Άκου Live μέσω Internet
Join Facebook Group

Πέμπτη, Απριλίου 23, 2009

::: 221.245 ::: Τολμάμε και Γράφουμε - Καλό ταξίδι αδελφέ Λάκη....

Καλησπέρα αγαπημένα μου αδέλφια. Καλησπέρα σε όποιο γνήσιο σημείο της γης φτάνουν αυτές οι πραγματικά γνήσιες γραμμές. Θα ήθελα να γράψω τόσα πολλά σήμερα. Είχα μεγάλη ανάγκη και μεγάλη επιθυμία να σας μιλήσω μετά από τόσο καιρό. Μετά από την τόσο μεγάλη απουσία του πιο σημαντικού ανθρώπου της ζωής μου. Δεν μπορώ να γράψω δικού μου ανθρώπου, δυστυχώς, ούτε κάτι άλλο. Ότι και να γίνει πάντως, εδώ θα είμαστε και θα περιμένουμε. Όσος καιρός και αν περάσει, πάλι το ίδιο θα νιώθουμε, θα το δείς.

Ήθελα να γράψω για τα τόσο δυνατά και χρωματιστά συναισθήματα, που ανθίζουν μαζί με την άνοιξη κάθε μέρα και πιο πολύ, όσο η θερμοκρασία ανεβαίνει και θυμίζει καλοκαίρι. Όσο τα μέρη που πήγαμε παύουν να είναι ερημικά, και αρχίσουν να αποκτούν ζωντάνια και ρυθμό. Και έτσι όμως, τίποτα δεν αλλάζει. Αν δεν είσαι κι εσύ εκεί, τίποτα. Απλά η εικόνα μοιάζει... θυμίζει.... αλλά είναι και τόσο κενή.

Ήθελα να γράψω για την μεγάλη νίκη μας στο Σύνταγμα πρίν από 1 μήνα περίπου, που ολοκληρώθηκε μόλις εχθές οριστικά. Είμαι κι εγώ στο γκρούπ πλέον. Άν δεν το μάθατε. Ξεκίνησε νέο κίνημα. Χωρίς να το ξέρει κανείς. Οϋτε καν εκείνη που το ξεκίνησε, αλλά δεν πειράζει, γιατί είναι κάτι που θα μας ακολουθεί και θα μας εννώνει για όλη μας τη ζωή. Οπότε, πλέον, έχω δικαίωμα να ελπίζω οτι κάποια στιγμή θα είμαστε πάλι μαζί. Υπό καλύτερες συνθήκες. Ή έστω σαν φίλοι. Η αν ακόμα και όχι αυτό, τότε οτι θα έρθεις "έστω για μια φορά, έστω για μια βραδιά που σε έχω ανάγκη".
Τρελός είμαι, πέστο και ψυχοπαθής, άρρωστος, οπότε έχω δικαίωμα να λέω και να πιστεύω-ελπίζω σε οτι θέλω. Αν πρέπει για να το κάνω αυτό να είμαι τρελός, τότε ναι - είμαι.
Και μιας και μιλήσα για την νίκη, να πω για τον φίλο εκεί οτί όντως ισχύει το "ποτέ μην λές ποτέ", και σε ευχαριστώ για όσα είπες, αλλά αν τα πω σε κανέναν τρίτο, θα νομίζει οτι είσαι βαλτός... Ευχαριστώ γιατί πιστεύεις και σκέφτεσαι original και γιατί ενστερνίστηκες την φωνή της καρδιάς μου από την πρώτη στιγμή χωρίς να με ξέρεις. Δεν το περίμενα με τίποτα. Πραγματικά. Να ακολουθείς πάντοτε κι εσύ τη δική σου φωνή, και να ακούς την καρδιά σου. Και είμαι σίγουρος οτι πάλι θα βρεθούμε κάπου εκεί έξω....

Όμως δεν μπορώ να το κάνω. Όσο και αν ήθελα να αναφερθω πιο εκτεταμένα και αναλυτικά σε αυτά που έγραψα πιο πάνω, δεν μπορώ. Βλέπετε, λίγο μετά από μια μεγάλη στιγμή, από μια μεγάλη νίκη, εκεί που νιώθεις τόσο δυνατός όπως εγώ όταν ήμουν με τη Μαρία, έρχεται κάτι που σε κάνει να αλλάξεις γνώμη. Έτσι κάπως ήρθε και ο θάνατος ενός ακόμη γνήσιου ανθρώπου που θα μας λείψει από την οικογένεια...

Το club εκεί ψηλά μεγαλώνει επικίνδυνα, και ο Λάκης δεν θα είναι πια ποτέ ξανά εκεί που τον θυμόμαστε πάντα, στο 1033 στη Βυτίνα να μας περιμένει για να μας πεί εκείνη την νέα ιστορία από το χωριό, δεν θα πάμε ποτέ ξανά μαζί για περπάτημα στον καθαρό αέρα, και γενικά ο κόσμος και η γνήσια οικογένεια μας θα είναι πιο φτωχή, κι εμείς θα νιώθουμε τόσο αδύναμοι ξαφνικά, από εκεί που νιώσαμε τόσο δυνατοί...

Να μας προσέχεις από εκεί ψηλά φίλε Λάκη.
Θα σε θυμόμαστε για πάντα και θα ζείς μέσα μας.
"Οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν όλοι τους ξεχνάμε".

Αναλυτικά όσα δεν έγραψα σήμερα, στην συνέντευξη που είναι πρώ των πυλών.

ΔΟΞΑ σε γουστάρω, μαζί σου θα σαλτάρω...

2/5/2009 , ΟΑΚΑ ::: ΑΕΚ ΚΥΠΕΛΛΟ ::::

Service Γρί Σϊφουνα: 25/7/2008 - 13/4/2009. Από την ομορφότερη μέρα, στην χειρότερη περίοδο. Το τελευταίο se3rvice του αγαπημένου μας αυτοκινήτου πέρασε στην ιστορία, αλλά αυτό που θα μας μείνει είναι το... προηγούμενο!

Στην Καλαμάτα η γνήσια φλόγα έχει ανάψει για τα καλά, και η αγαπημένη μου πόλη θα φορέσει τα καλά της και θα μας περιμένει σύντομα και πάλι, μετά το πρώτο μπάνιο που κάναμε στο Filoxenia το Πάσχα.

Έρχεται το photogallery για να κρατήσει για πάντα ψηλά όλες τις μεγάλες μας στιγμές, ακόμα και όταν δεν θα υπάρχουμε πια...