Σάββατο, Δεκεμβρίου 10, 2011

Τα γιουσουφάκια επιμένουν - Tα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα...


Λες και δεν είναι γραφτό να γίνει. Το παλεύαμε χρόνια. Πρόπερυσι ακόμα, θυμάμαι ότι λέγαμε πως μέχρι το Φλεβάρη θα έχουμε ολοκληρώσει το έργο μας. Αργότερα αναγκαστήκαμε να το πάμε μέχρι το καλοκαίρι. Οι δύσκολες συνθήκες που δημιουργήθηκαν, μας ανάγκασαν πολλές φορές, είτε να στρέψουμε την προσοχή μας βραχυπρόθεσμα αλλού, βάζοντας προτεραιότητες, είτε να θέσουμε εκ νέου στόχους πιο μακροπρόθεσμους, σταθμίζοντας τα νέα δεδομένα που διαμορφώνονταν γύρο μας.

Το 2009 το δωματιάκι ήταν στο χείλος του γκρεμού, με πολλές καταγγελίες και συκοφαντικές εκδιώξεις, τόσο δικαστικά, όσο και έμπρακτα, με ενέδρες, ξαφνικές 'επισκέψεις', και δολιοφθορές. Κυρίως, όμως λόγω δικών μας λαθών, αφού τα προηγούμενα που ανέφερα δεν ήταν σε καμία περίπτωση κάτι καινούριο για το δωμάτιο. Οι λάθος επιλογές, η απόγνωση και οι εμμονές δικών μας ανθρώπων, οδήγησαν σε κατακερματισμό των κοινών οικονομικών μας, και το δωμάτιο στην αποδυνάμωση και την ανυποληψία. Επίσης τα μέλη μας επιδόθηκαν σε μια πρωτόγνωρη κόντρα και το φάσμα της διάσπασης μετά από 13 χρόνια, ήταν πια πιο ορατό από ποτέ.

Όμως αποδείξαμε ότι στα δύσκολα, έχουμε το μέταλλο και την δύναμη να αντέχουμε τις προκλήσεις. Θέλω να ευχαριστήσω εδώ, όσους έσπευσαν να πανηγυρίσουν και να γιορτάσουν το τέλος των ενοχλητικών αυτών τύπων που το παίζουν άμεμπτου ηθικής, και υπεράνω χρημάτων, αλλά με αξίες και οράματα του κώλου. Αυτοί μας έδωσαν δύναμη να μην το βάλουμε κάτω. Πάλι η ουρά στα σκέλια ρε μάγκες? Ε ρε γέλια...

Και εκεί που φάνηκε ότι όλα πάνε επιτέλους καλά, και ότι θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε σαν άλλοτε μια ανοδική πορεία -σε καμία περίπτωση όπως μέχρι το 2008, αλλά για να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και με νέους στόχους να συνεχίσουμε το έργο και να δούμε το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία- πάλι εμφανίστηκαν τα πρώτα εμπόδια. Μετά το προηγούμενο γεμάτο αισιοδοξία μήνυμα του Δημήτρη, έρχονται μια, δυο , τρεις, τέσσερις αναποδιές. Και να πεις ότι η μια ήταν τυχαία. Άντε και η δεύτερη. Για τις επόμενες είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς κάτι τέτοιο? Κανείς όμως!

Όλοι εμείς στο δωμάτιο, είμαστε ενωμένοι σαν γροθιά. Μπορεί να μην δράσουμε τόσο δυναμικά όσο θα κάναμε παλιότερα, αφού έχει αλλάξει ο τρόπος δράσης μας και έχει προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και τη νέα δυναμική στα πλαίσια των υποβαθμισμένων δυνατοτήτων μας, όμως η ψυχή, η καρδιά, το όραμα και η ηθική μας από αυτή τη διαδρομή έχουν παραμείνει σταθερές. Το μόνο που έχει αλλάξει είναι οι εμπειρίες μας. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Επειδή λοιπόν πολλοί μπαίνουν τακτικά στο online δωμάτιο, το οποίο ανανεώνεται αραιά και που πια, για να κόψουν κλίμα, εμείς θα είμαστε πάντα εδώ, και η ολοκλήρωση που οραματιστήκαμε από το 2008 θα πραγματοποιηθεί. Είτε αυτό γίνει μέσα στο 2012, είτε πάρει ακόμα περισσότερο χρόνο.

Για όλους εμάς, άλλωστε, δεν έχει σημασία ο χρόνος. Ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος μας σύμμαχος, και πάντα μας δικαιώνει στο τέλος.

Σημασία έχει να επιλέγουμε πάντοτε το σωστό μονοπάτι, για να περάσουμε μέσα από το χρόνο στην εκπλήρωση των στόχων, και την ηθική και έμπρακτη δικαίωση των αγώνων μας.

Καλημέρα αγαπημένα μου αδέλφια.
Καλό αγώνα να έχουμε.
Ραντεβού εκεί που πρέπει. Σε μέρη, συχνότητες, διαδίκτυο, και όλα τα υπόλοιπα γνήσια events.
UP!