Κυριακή, Φεβρουαρίου 24, 2013

Ξημερώνει . . . σύντομα (?) Respect σε όσους τρέχουν νυχθημερών σε όλα τα μέτωπα!


Τρελλαμένοι όλοι στο domatiaki εχθές με το θράσος, την αχαριστία, τα ψέμματα και την υποκρισία εκπροσώπων των γνωστών ρουφιάνων/προσκυνημένων τσιρακίων. 

Τουλάχιστον τώρα θα αναγκαστούν κάποιοι να αναθεωρήσουν και να μας υπολογίζουν περισσότερο, και αυτό από μόνο του είναι μια σημαντική νίκη. Η σημαντικότερη όμως, πριν την τελική νίκη, είναι ότι δεν θα το αφήσουμε ποτέ το θέμα. Κάθε θέμα που είμαστε σε χρόνια ρήξη. Και ο χρόνος φυσικά θα μας δικαιώσει και πάλι....

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 21, 2013

The awakening of the endless memories....

Σήμερα ήταν ωραία...

Έτυχε να περνάω από γνωστά λημέρια...

Θυμήθηκα.

Ίσως υπό άλλες συνθήκες ή σε μια άλλη ζωή να ήταν αλλιώς.

Μακάρι να ήταν στο χέρι μου κάτι διαφορετικό από το αναπόφευκτο.

Και έτσι όμως, θα συνεχίσουμε. Έστω και χωρίς να ελπίζουμε.

Έστω και χωρίς να μπορούμε να σε προστατεύουμε 24/7.

Μπορεί να τύχει να βρεθούμε στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή, και τότε είτε να σε σώσουμε είτε τα πράγματα να είναι διαφορετικά. Για όλους μας.

Μέχρι πριν λίγα χρόνια ήμουν σίγουρος ότι θα ζήσω εκεί. Τώρα πια, και λόγω των καιρών αλλά κυρίως των συνθηκών, συμβιβάστηκα με την ιδέα από το δωματιάκι στο Ίλιον...

Πολλά μπορούν να γίνουν.

Σε 40 χρόνια περίπου.

Μακάρι μέχρι τότε να μην αλλάξει τίποτα.

Η ακόμα και αν όλα αλλάξουν, αυτό να έχει παραμείνει ως έχειν.

Καληνύχτα.

Θα επιστρέψουμε και η γη θα τρέμει...

Στο Ίλιον ήταν μόνο η αρχή. Δυστυχώς οι καινούριοι θα συνηθίσετε σύντομα τους διαπληκτισμούς και την αστυνομία. Δεν είναι σε καμία περίπτωση επιδίωξη μας, αλλά τουλάχιστον στα ανοικτά μέτωπα αυτό δεν θα κοπάσει ποτέ μέσα μας.

Ποτέ δεν θα συμβιβαστούμε στα μέτωπα αυτά που έχουμε το δίκιο με το μέρος μας και μας πνίγει κάθε μέρα. Στα υπόλοιπα έχουμε κάνει τους συμβιβασμούς και την αυτοκριτική μας.

Δεν μπορούμε να πολεμήσουμε για τους άλλους, ούτε φυσικά για ΟΛΟΥΣ όπως θα θέλαμε όσο τίποτα άλλο, και όπως πιστέψαμε τις ημέρες της παντοδυναμίας μας.

Ακόμη και τότε, ακόμη και όταν βοηθήσαμε δεκάδες ή εκατοντάδες συνανθρώπους μας, δεν μπορούσαμε να το κάνουμε ούτε για όλους, ούτε για πάντα. Και μάλιστα αυτός ήταν και ένας από τους λόγους της πτώσης που ακολούθησε...

Γρηγορείτε λοιπόν, για να αντεπεξέλθουμε στα λίγα αλλά σταθερά και με συνέπεια μέτωπα μας, και να κρατήσουμε το δωματιάκι ζωντανό.

Σωστές επιλογές, μεθοδικότητα και σταθερότητα θα μας οδηγήσουν στη νίκη. Και σίγουρα ο καιρός και το μέλλον θα μας ανταμείψει...

Το δίκιο το έχουν οι εξεγερμένοι, και όχι οι ρουφιάνοι και οι προσκυνημένοι!

Καλό αγώνα.

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 04, 2013

3 ήρωες κρατούν ζωντανό το όνειρο . . .

Μπορεί να περιμέναμε περισσότερους, ειδικά από την παλιά φουρνιά ατόμων που αποτέλεσαν μέλη του domatiaki σε αυτό το κάλεσμα στις δύσκολες στιγμές που ζούμε, αλλά τελικά η μοίρα τα έφερε έτσι που μόνο 3 άτομα ανταποκρίθηκαν στο συγκεκριμένο κάλεσμα στην κρίσιμη αυτή στιγμή.

Όπως είναι προφανές δεν έγινε η αναμενόμενη ψηφοφορία, απλά εγγυηθήκαμε την συνέχεια μέχρι νεοτέρας της γνήσιας προσπάθειάς μας. Με το να πούμε όμως ότι απλά συνεχίζουμε να υπάρχουμε δεν κερδίζουμε φυσικά τίποτα...

Συμφωνήθηκε επίσης να τηρήσουμε αμυντική στάση σε όλα τα θέματα για να διασφαλίσουμε τα κεκτημένα πολλών ετών, αλλά και να συνεχίσουμε και να εντείνουμε τον αγώνα που λαμβάνει χώρα εδώ και χρόνια στα ανοικτά μέτωπα που έχουμε μέχρι τελικής πτώσεως.

Τίποτα δεν τελείωσε. Όλα τώρα αρχίζουν!

Ζούμε εξεγερμένοι, και όχι σαν ρουφιάνοι και προσκυνημένοι.

Συνεχίζουμε...

...μέχρι... τελικής πτώσης! Η ταν ή επί τας!

Είναι γνωστό ότι δεν υποχωρούμε με τίποτα. Ή θα νικήσουμε λοιπόν, ή θα πεθάνουμε!