Και ξαφνικά έγινε.
Η μεγάλη αλλαγή που μέχρι εκείνη τη μέρα κανείς δε μπορούσε να πιστέψει ότι θα περάσει από τη συνέλευση.
Αν και ο DxL μας είχε ανοίξει το δρόμο δια της απουσίας του, αλλά οι σκληροπυρηνικοί επέμεναν να μη θέλουν ούτε να το συζητήσουμε.
Και ξαφνικά έγινε.
Χρειάστηκε μια πολύ σύντομη Συνέλευση. Ίσως η συντομότερη στην ιστορία μας.
Μια Συνέλευση, όπου το λόγο παίρνει ένα άτομο, κάνει μια τοποθέτηση, στο τέλος της όλοι συμφωνούν δια βοής, και μετά πάμε για να την υλοποιήσουμε όπως ο καθένας νομίζει σωστότερα και συντομότερα.
Δε μπορώ να πω ότι ήταν εύκολο, και σίγουρα την Κυριακή εκείνη κανείς δε το περίμενε ότι θα συμβεί. Όχι τόσο απλά, αφού στο νου μας ήταν καιρό τώρα. Όλων μας...
Φαντάζομαι, ούτε ο JVR ήταν τόσο σίγουρος όταν έπαιρνε το λόγο για αυτή την ηγετική ομιλία...
Όμως κανείς δε μπορούσε να απαντήσει αρνητικά μετά από αυτό.
Το δίλημμα ήταν ξεκάθαρο, και η τοποθέτηση ήταν μοναδική από τον ίδιο.
"Θέλουμε ένα Domatiaki που θα συνεχίζουμε να υποκρινόμαστε, ή να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια κατάματα"?
"Θέλουμε να ζούμε στις ουτοπίες του παρελθόντος, ή ένα ρεαλιστικό παρόν μέσα από το οποίο θα οικοδομήσουμε ένα σίγουρο μέλλον"?
"Θέλουμε να συνεχίζουμε να το παίζουμε καλοί Σαμαρείτες, σε εξωτερικές αποστολές με βανάκια, από τη Μάνδρα μέχρι το Σούνιο, και από τους Θρακομακεδόνες μέχρι τη Ραφήνα, και να υπάρχει μόνο ένα ή και κανένα άτομο στο δωμάτιο"?
"Θα αντέχατε όλοι μετά τα τελευταία γεγονότα που έχουν γίνει, να διαχειριστείτε μια βεβήλωση του Δωματίου, ή θα άξιζε κάτι τέτοιο το ρίσκο, για να συνεχίσουμε να βοηθάμε ή να επεμβαίνουμε σε σημεία μακρινά και για λογαριασμό τρίτων ή απλά για εξωτερικές αποστολές"?
"Αν πέσει το #Domatiaki, που τόσο κοντά βρεθήκαμε τον τελευταίο καιρό, θα έχει κάποιο νόημα η συνέχιση της ύπαρξης των βανακίων? Θα μπορέσουμε ποτέ να αντέξουμε ένα τέτοιο πλήγμα στην καρδιά μας, ή έστω και να ρισκάρουμε κάτι τόσο επώδυνο, για να συντηρούμε κάτι τόσο ουτοπικό?"
Αυτά ήταν μόνο μερικά από τα διλήμματα που τέθηκαν από τον JVR την Κυριακή.
Ιστορική Κυριακή 22 Μαρτίου 2015.
Τα βανάκια τελείωσαν, και το #Domatiaki ξεκίνησε και επίσημα την εποχή εσωστρέφειας, άμυνας για τη διατήρηση των κεκτημένων, και τα εναπομείναντα μέλη του, άρχισαν να σχεδιάζουν το δικό τους κούγκι, για να δούμε πόσοι ηρωικοί φίλοι μας θα ταμπουρωθούν σε αυτό που όλοι τόσο πολύ αγαπήσαμε για να το κρατήσουν ζωντανό.
Δεν ξέρουμε πόσοι θα ανταποκριθούν, όμως εμείς ήμασταν υποχρεωμένοι να δώσουμε αυτό το δικαίωμα στη συνέχιση του ονείρου.
Πολλοί που μπαίναν τις τελευταίες μέρες όλο και περισσότερο στη σελίδα domatiaki.tk περίμεναν και θα παρουσιάσουν αυτό ως το τέλος του #Domatiaki. Ας τους αφήσουμε να χαρούν ή να το νομίζουν.
Καλημέρα #Domatiaki
Καλημέρα γνήσιοι άνθρωποι.
Ξημερώνει μια νέα ημέρα, μακριά από το πεδίο, αλλά με τον ουρανό πάνω από το domatio καθαρό.
Όλο το διαθέσιμο υπόλοιπο από το ταμείο μας, θα πάει σε αναβαθμίσεις ασφαλείας και εξοπλισμό του #Domatiaki.
Εμείς είμαστε ΟΛΟΙ εδώ, εσείς που είστε?
