Θα περίμενε κανείς να γίνονται πολύ περισσότερες δημοσιεύσεις από τους εσώκλειστους του δωματίου, αφού για το λόγο αυτό διατηρήθηκε ζωντανή τελικά και η σελίδα παρά τις αντίθετες εισηγήσεις και αποφάσεις, όμως η πραγματικότητα είναι ότι στην κυριολεξία δεν μας μένει καθόλου χρόνος για αυτό.
Έτσι λοιπόν, αποφασίσαμε να ξεκλέψουμε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο μας, για να ανεβάσουμε το φετινό τελευταίο μήνυμα, για όλους εσάς εκεί έξω.
Αναμφίβολα, όλοι βιώσαμε πρωτόγνωρες καταστάσεις και μια πολύ δύσκολη χρονιά, κατά την οποία αναγκαστήκαμε πρώτοι από όλους να λάβουμε πολύ σκληρά μέτρα για να αντέξουμε να είμαστε κοντά σας όλοι μας χωρίς απώλειες, ρίσκο, περιπέτειες και προβλήματα. Και το καταφέραμε.
Ήταν όμως και μια χρονιά που χάθηκαν 5.000 ψυχές. Πολλές από τις οποίες δε θα είχαν χαθεί, αν οι κυβερνούντες δεν είχαν λάβει τις εγκληματικές αποφάσεις που όλοι γνωρίζουμε καλά πια, ακόμα και αν τα ΜΜΕ είναι μπουκωμένα εκατομμύρια και ασχολούνται με την... υπέρκομψη. Αν δεν είχαν ληφθεί οι εγκληματικές αποφάσεις στην αρχή που πρωτοήρθαν τα κρούσματα από τους άγιους τόπους, αν είχε ενισχυθεί το Ε.Σ.Υ με τον απαραίτητο αριθμό τεστ, ιατρονοσηλευτικού προσωπικού, ΜΕΘ και πόρους, που κατά εκατομμύρια καταλήγουν στα ΜΜΕ και τους μεγαλοεργολάβους αντί για την υγεία. Αν δεν είχε ανοίξει με τεμενάδες στη Σαντορίνη από τους νεόδουλους ο τουρισμός, επιλογή που εκτόξευσε μολύνσεις και νεκρούς κατά χιλιάδες και οδήγησε στο δεύτερο "lockdown" της πλάκας.
Για όλα αυτά οι νεόδουλες ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμα και πρέπει να αποδοθούν.
Σε όλο αυτό δεν θα μπορούσε να μην έχει επηρεαστεί και το αγαπημένο μας δωμάτιο. Τόσο υλικά, όσο και επιχειρησιακά, αλλά κυρίως ψυχολογικά.
Οι εργασίες πήγαν πίσω, κυρίως λόγω υλικών, αλλά δεν θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε και λάθος επιλογές ή και κόπωση των συναγωνιστών. Είναι δύσκολο να βρεις το κουράγιο με όλη αυτή τη μαυρίλα και χωρίς τα απαραίτητα υλικά για να φέρεις εις πέρας τόσο δύσκολα projects, που απαιτούν χειρουργικές κινήσεις, σωστές επιλογές και μεγάλη ακρίβεια.
Από την άλλη μεριά -την αισιόδοξη- γιατί με αυτή θέλουμε να κλείσουμε, πολλές εργασίες που είχαν βαλτώσει επί χρόνια επιτέλους ολοκληρώθηκαν, ενώ άλλες είναι σε πλήρη εξέλιξη... Ανοίξαμε όλα τα μέτωπα και τα κρατήσαμε ανοιχτά μέχρι και αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές. Όσο κι αν πονάει, όσο κι αν φοβάται κανείς το χρόνο ή τα δύσκολα, είναι γνωστό σε όλους ότι δεν πρόκειται αν αφήσουμε το φόβο να μας κυριεύσει, ούτε να κάνουμε βήμα πίσω.
Η μπατσαρία είναι στο Πολυτεχνείο. Η αστυνομική βία είναι παντού, και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να συνταχθούμε με όλες μας τις δυνάμεις για να διατηρήσουμε την ελευθερία μας, τους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους που συμμετέχουμε και περιφρουρούμε, και να φέρουμε εις πέρας το δύσκολο έργο που έχουμε αναλάβει, εκπληρώνοντας τους στόχους και τα όνειρα τα οποία μας ένωσαν και μας έφεραν στον ίδιο δρόμο της πάλης και του δίκαιου και γνήσιου αγώνα μας.
Καλή χρονιά λοιπόν, με δύναμη στο όνειρο και ελπίδα στη μαυρίλα του νεοδουλιστάν.
Μην καρτεράτε να λυγίσουμε μήτε για μια στιγμή.
Θα νικήσουμε.
Καλημέρα!

