Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 17, 2008

213.022 ::: Στόχοι 2008-9 :::

Καλημέρα αγαπημένα μου αδέλφια, καλημέρα και σε όσους γνήσιους ανθρώπους διαβάζουν ακόμα το δωματιάκι. Όσο μακριά και αν βρίσκεστε, όσο καιρό και αν έχετε να έρθετε στο πραγμάτικό δωματιάκι μας...

Όπως κάθε χρόνο (θα θυμάστε οι παλιότεροι), έτσι και φέτος, μετά από τον απολογισμό των στόχων της περασμένης χρονιάς, ξεκίνησε η διαδικασία ορισμού νέων στόχων για τη νέα σεζόν... Ήμουν πάντοτε απόλυτος και αυστηρός με τον εαυτό μου στον τομέα αυτό. Οι στόχοι έπρεπε να είναι πάντοτε δύσκολοι, και ο πήχης ψηλά, αλλά πάντοτε έπρεπε να είναι εφικτή η εκπλήρωσή τους, έστω και δύσκολα. Άλλωστε ήθελα να βρίσκομαι μέσα σε ένα πλαίσιο, να ξέρω τι θέλω, και να μην είμαι χαμένος σε ότι προκύψει, ή έρμαιο, βολοδέρνοντας στην τύχη μου, όπως ίσχυε πριν από αρκετά χρόνια...

Ασφαλώς και πάντοτε υπάρχει και η φωνή της καρδιάς, για την οποία δεν θα κουρατούμε ποτέ να μιλάμε από εδώ μέσα, η οποία είναι τόσο δυνατή, και για την οποία πολλές φορές έχουμε παρεκλίνει και έχουμε ξεφύγει από τον αρχικό στόχο ή τους στόχους. Ήταν και αυτό ίσως ένας λόγος που έμπαιναν οι στόχοι κάθε χρονιάς... Γιατί οι στόχοι δημιουργούνται περισσότερο με τη λογική, ενώ εμείς λειτουργούσαμε σχεδόν πάντα με το συναίσθημα και την γνήσια φωνή της καρδιάς, η οποία είναι τόσο δυνατή...

Το αξιοπρόσεκτο, είναι οτι οι περισσότεροι στόχοι εκπληρώνονται κάθε χρόνο, και αυτό προσδίδει μεγάλη ικανοποίηση, και ανοίγει πανιά για την κατάκτηση νέων λιμανιών.

Ξαπλωμένος λοιπόν σε μια ξαπλώστρα, εντελώς μόνος μου, σε μια παραλία, νωρίς το πρωί, έγραψα σε ένα χαρτάκι (με το αγαπημένο μου μολύβι και με μια γόμα στο χέρι) τους στόχους της φετινής σεζόν. Έπρεπε να συνεχίσουμε την επιτυχία σε ορισμένους τομείς μέχρι τέλους (πτυχίο στη σχολή), να καλλιεργήσουμε κάποιους τομείς της προσωπικότητας που δούλευα χρόνια με τον εαυτό μου, και να θέσουμε και νέους στόχους που σαν σκοπό έχουν την αυτονόμηση, αυτοτέλεια και αυτάρκειά μου. Ο πρώτος και βασικότερος από αυτούς, θα ήταν το δικό μου ιδιόκτητο σπίτι, και όλα όσα προαπαιτούνται για να φτάσουμε σε αυτό.

Λόγω των τελευταίων γεγονότων με τα θέματα της υγείας μου, την ανάγκη για άμεση λήψη θεραπείας, το πρόβλημα με την ασφαλιστική μου κάλυψη από τη στιγμή που έφυγα από το δημόσιο για να πάω στο ΙΚΑ, δεν θα μπορόυσε να μην είναι αυτό ο πρώτος και πιο άμεσα υλοποιήσιμος στόχος.

Αναλυτικά το χαρτάκι έγραφε:

1. Υγεία (Εγχείρηση - Θεραπεία ***********, Διατροφή, Ιδιωτική Ασφαλιστική Κάλυψη) -> Άμεσα

2. Πτυχίο (Εργαστήρια, Πρακτική, Πτυχιακή) -> 06/2009 /Έναρξη Μεταπτυχιακού - Αύξηση εισοδήματος -> 09/2009

3. * Προσωπική Σχέση (*****)
* Φίλοι - Γνωστοί - Συνάδελφοι (Καλλιέργηση Σχέσεων - Κοινωνικότητα)

4. ΣΠΙΤΙ (αγορά).

Οι στόχοι έχουν τοποθετηθεί σε 2 γκρουπάκια, και η υλοποίηση τους χωρίζεται σε 2 περιόδους: 1) Σεπτέμβριος - Μάρτιος, 2) Μάρτιος - Σεπτέμβριος, και είναι σε σειρά προτεραιότητας. Αυτό σημαίνει, οτι μέχρι του χρόνου θα πρέπει να αποκτήσουμε την εστία μας, το σημείο αναφοράς μας. Το νέο δωματιάκι...

Καλη επιτυχία και καλή δύναμη!

«Πολύ μεγαλύτερό καλό θα κάνεις αν σταματήσεις την αμορφωσιά της ψυχής, παρά την αρρώστια του σώματος»

• Ακολουθούμε τη γνήσια φωνή της καρδιάς - και είναι τόσο δυνατή....
• Για να είσαι ORIGINAL πρέπει να το λέει η Καρδιά σου, πρέπει να ξέρεις να αγαπάς...
• Μερικοί δεν έφυγαν ποτέ...
• Οδηγός μας το φώς στην ψυχή.
• Μην λυγίσεις... Μην γυρίσεις!
• Αντέχουμε, Συνεχίζουμε...
• Χτυπήστε κι άλλο.
• Μοναξιά μου αγάπη μου...

"Xωρίς τις σκόνες που φωτίζει, η ηλιαχτίδα δε θα ήταν ορατή..."

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 15, 2008

212.960 ::: Δύσκολη βραδιά...


Σε κάτι τέτοιες στιγμές, πάντοτε επικρατεί μια εσωστρέφεια. Μια περίοδος μοναξιάς...
Πολλές φορές σου έρχονται στο μυαλό εικόνες από όμορφες στιγμές. Βλέπεις φωτογραφίες, ανοίγεις το αρχείο σου και το ημερολόγιο σου...
Αποτυπωμένες μέσα στα (mega)pixel, όπως και χαραγμένα με το μολύβι πάνω στο χαρτί του ημερολογίου, αμέτρητα συναισθήματα που όμως χωρίς εσένα για να τα νιώσεις, είναι απλά μερικές εικόνες και μερικές γραμμές από μια ιστορία...
Επίσης δεν μπορείς να μην σκεφτείς αυτά που ήθελες να κάνεις... Νοσταλγία. Επιθυμία...

Και σαν να μην έφτανε αυτό, βρίσκεσαι πάντα στο ίδιο σημείο. Καιρό τώρα. Χρόνια...
Στο να σκέφτεσαι τι έφταιξε, γιατί φτάσαμε εδώ που είμαστε απόψε? Πώς από το απόγευμα μέχρι το βράδυ αλλάξανε τόσο πολύ τα πράγματα? Μήπως δεν είσαι διαλλακτικός? Μήπως είσαι ακόμα απόλυτος? Μήπως δεν συμβιβάζεσαι πια όπως παλιά?

Η ΑΕΚ έμεινε στο 1-1, σε ένα παιχνίδι που χίλιες φορές δεν θα έβλεπα, αρκεί να έβλεπα το Cruel Intentions στο γνωστό σημείο... Ήθελα τόσο πολύ να μείνω εκεί... Να μην φύγω! Όχι...

Στην επόμενη δημοσίευση, θα γράψω τους φετινούς στόχους. Θα τους δημοσιεύσω δηλαδή -όπως κάνω πάντα-, αν και τους έχω γράψει ήδη σε ένα χαρτί, με το γνωστό μολυβάκι, σε μια ωραία παραλία. Και ένα ακόμη εμπόδιο θα είναι τα προβλήματα υγείας, που πάντα θα θυμίζουν οτι ο θάνατος κάθε ανθρώπου είναι υπαρκτός και αναπόφευκτος...

Είσαι ίσως ήδη οτι πιο πολύτιμο έχω. Θα αλλάξει όλη μου η ζωή με αυτό. Γι'αυτό, μην κουραστείς να μ'αγαπάς...

Καλή Υπομονή. Κουράγιο...

Καλημέρα!

Ποτέ δεν ήσουν μόνος...