Σάββατο, Μαΐου 31, 2008

(207.849) ::: 29/5/08 Ημέρα δικαίωσης! :::

Από την Πέμπτη 29/5/2008, όλοι εμείς εδώ έχουμε ένα πράγμα λιγότερο να μας απασχολεί και να μας προβληματίζει. Σημαντικό, όπως έλεγαν πολλοί.

Σε μια δύσκολη λοιπόν περίοδο, τόσο στη σχολή, όσο και στη δουλειά, όπου οι ημέρες περνούσαν και η αγωνία μεγάλωνε, ήρθε η δικαίωση από το Πρυτανικό Συμβούλιο. Μια λυτρωτική δικαίωση για όλους εμάς.
Καλή αρχή λοιπόν και επίσημα πλέον....

Ευχαριστώ όσους πιστέψανε, και όσους αγωνιστήκανε για το όνειρο.

Ευχαριστώ και όσους με απαξίωσαν και μίλησαν υποτιμητικά, απειλιτικά και άσχημα σε μια γνήσια ψυχή. Την Δευτέρα θα σας περιμένω και εσάς για να σας κεράσω....

Τα δύσκολα τώρα έρχονται.
Δεν ξέρω αν αντέχουμε ακόμα.
Οδηγός μας το φώς στην ψυχή.
Μην λυγίσεις... Μην γυρίσεις!
1 μήνας έμεινε. Κουράγιο...

Καλημέρα αδέλφια!

Επειδή πολλοί δεν θα καταλάβετε, απλά αλλάξτε σελίδα.

Κυριακή, Μαΐου 25, 2008

::: Δημοσίευση Κειμένου από το Αρχείο :::

Σε ένα cd που περιείχε το πρώτο μου backup, το 1999, μεγέθους 185ΜΒ (!) που εντυπωσιασμένος διαπίστωσα οτι το περιεχόμενό του σώζεται μέχρι σήμερα, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα cd της εποχής που βρίσκονταν στο μπαλκόνι μου, βρήκα και δημοσιεύω για πρώτη φορά το παρακάτω κείμενο:


11-10-1999

Οι γλάροι έξω λαλούσαν, τα πουλάκια κελαηδούσαν … και απέναντι, στο μπαλκόνι, ένας πιτσιρικάς που αγναντεύει τον ορίζοντα, τα γκρί σύννεφα που ειχαν σκεπάσει από νωρίς τον ανοιξιάτικο ουρανό, σπέρνοντας την μελαγχωλία και την καταθληπτική ατμόσφαιρα, σε ολόκληρη την πόλη!

Χμ .. φυσικά και δεν υπήρχε κάτι να κάνω, όταν ξαπλωμένος στο ζεστό μου πάπλωμα, άνοιξα τα μάτια μου για πρώτη φορά σήμερα! Μια ημέρα ισως ίδια με τις άλλες, ίσως και διαφορετική!

Η ζωη με περίμενε έξω, είτε για να καλιεργήσω, είτε για να πουλήσω το ταλέντο μου... είτε για να το εκμεταλλευτεί! Και το τηλέφωνο δίπλα μου να χτυπά συνεχώς, είτε για μια καλησπέρα, είτε για μια εξυπηρέτηση, και καμια φορά και από κάποιον που σκέφτηκε να δει τι κάνω, καποιο φίλο! Ναι! Έτσι γνώρισα κι εσένα, μια μερα ξαφνικά κάτω από μια δύσκολη κατάσταση!

Έτσι θα έγραφα, αν σήμερα ήταν πρίν 1 χρόνο, σήμερα!

Αλλά άς έρθουμε στην απτή πραγματικότητα του σήμερα, που τόσα έχουν αλλάξει σε αυτό το δύσβατο λαβύρινθο που λέγεται ζώη μου… Και γιατί; Θα μπορούσα κάλιστα να σας απαντήσω, εάν είχα την δύναμη να δώ στο μέλλον, το τι θα γίνει με το σχολείο μου φέτος,με την υγεία μου,με την κοινωνική μου ζωή, ακόμη και.. με το τι θα κάνω αύριο στο σχολείο, μια σημαντική ημέρα προσαρμογής για μένα! Επίσης το τι θα κάνω με το περιοδικο; , με τις σπουδές μου και με πληθος πραγμάτων που με απασχολούν!

Αυτο το γιατι… ποιος μπορει να το απαντήσει τώρα ? χα !