Έτσι όπως πάμε, δεν θα αργήσει η μέρα που θα μείνουμε μόνοι μας, με ένα πιστόλι στο χέρι, και όποιος πρόλαβε τον κύριο είδε.
Κρίμα.
Ατελείωτο πένθος...
Ξαφνικά έγιναν όλα μαύρα γύρω μας, και τα 3 άτομα έγιναν μόλις 2. Μικραίνουμε επικίνδυνα σε περιόδους που έχουμε ανάγκη στήριξης...
Η ελπίδα πεθαίνει πάντοτε τελευταία, και ελπίζουμε στην επόμενη συνάντηση, στην επόμενη δύσκολη στιγμή να έρθουν πολύ περισσότεροι γνήσιοι άνθρωποι.
Οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος μας...
Ότι κι αν γίνει, ακόμη κι αν χρειαστεί να κυκλοφορούμε με ένα πιστόλι 24 ώρες, και όποιον πάρει ο χάρος, εμείς δεν θα τα παρατήσουμε...
Όμως μικραίνουμε αδέλφια. Μέρα με τη μέρα μικραίνουμε...
Μικραίνουμε πολύ.
Δεν θα υπάρξει τελευταίος που θα φύγει από το πλοίο. Θα πεθάνουμε μέσα σε αυτό, είτε νικητές, είτε ηττημένοι.
Καλή εβδομάδα!
