Σάββατο, Απριλίου 19, 2008

"Xωρίς τις σκόνες που φωτίζει, η ηλιαχτίδα δε θα ήταν ορατή..."

Καλημέρα αγαπημένα μου αδέλφια, καλημέρα ORIGINAL κοινότητα. Αντέχουμε και συνεχίζουμε έστω και μέσα σε συμπληγάδες. Και επειδή δεν υπάρχει μονιμότερο του προσωρινού σε αυτή τη ζωή, όσες βάσεις και αν προσαθήσαμε να βάλουμε, όσα δεδομένα και αν επιχειρήσαμε να θέσουμε σε κάθε τομέα, όσο δεδομένη και αν ήταν για όλους μας η γνήσια φωνή, και τα αληθινά επιχειρήματα... Το μόνο λοιπόν που μπορεί να πεί κανείς, είναι οτι είμαστε ακόμα ζωντανοί, σε ένα μοναδικό, απίστευτο, ιστορικό, μεγάλο και γεμάτο εικόνες σταυροδρόμι.
Από τα χαράματα σε κάποια τράπεζα ή κάποια επιπρόσθετη δουλειά που πρέπει να γίνει, στο ΕΜΠ όπου σιγά σιγά το πράγμα ζορίζει μέχρι να.... χαλαρώσουν τα άλλα και να γίνει κάτι δεδομένο. Από τις εργασίες στο...πόδι, και το project του εργαστηρίου που ανέλαβα, σε 1 ώρα ταξίδι για το Αιγάλεω και το ΤΕΙ Πειραιά, όπου παίρνουν σάρκα και οστά τα 4 τελευταία εργαστήρια και η πτυχιακή. Επιστροφή στο σπίτι λοιπον το βράδυ.
Κοινωνική ζωή σταθερά στο μηδέν. Επικοινωνία με τρίτους σταθερά στο μηδέν. Και ενώ η μοναχικότητα και η κούραση ενός γεματου προγράμματος είναι μια πραγματικότητα, είμαστε και πάλι μπροστά στις Πασχαλινές διακόπές, με μερικές ακόμη σημαντικές εκρεμότητες στο κεφάλι μου... Τις 5 εργασίες που πρέπει να γίνουν, την πτυχιακή που πρέπει να προχωρήσει, αφού ο Διονύσης μπαίνει φαντάρος και θα πέσει πάλι όλη πάνω μου, καθώς και η έλλειψη τελικού προορισμού, που μπορεί να με κρατήσει και πάλι εντελώς μόνο στην Αθήνα...

30/4/1982 - 30/4/2008
Γεννέθλια έρχονται. Οι ημέρες όμως που αυτή η ημέρα είχε γίνει κομβικό σημείο και σήμαιναν για πολλούς πολλά (1999-2002) έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Το τηλέφωνο δεν αναμένεται να χτυπάει σχεδόν καθόλου (όπως και όλες τις άλλες ημέρες), και τίποτα δεν θα θυμίζει και πάλι ότι ζήσαμε κάποτε, ή κάτι που να δείχνει οτι είμαστε ακόμα ζωντανοί.

3/5/1988 - 3/5/2008
20 χρόνια Γκρί Σίφουνας. Το μοναδικό πράγμα που θυμίζει πολλά από το παρελθόν, είναι και ο Γκρί Σίφουνας. Έχοντας υπάρξει σημείο αναφοράς για πολλούς, και έχοντας μοιραστεί πολλές ευχάριστες και δύσκολες στιγμές, χωρίς να μας εγκαταλείψει ποτέ, θα έχει αναμφίβολα την τιμιική του...

Μείνετε ενωμένοι ORIGINAL αδέλφια μας. Ακολουθούμε την γνήσια φωνή της καρδιάς

Κυριακή, Μαρτίου 30, 2008

205.521 ::: "Από αγωνία σε αγωνία. Όχι άλλη πίεση, Όχι άλλη μοναξιά, λίγη ηρεμία..."::::

Από αγωνία σε αγωνία και ξανά αγωνία, πίεση, απαιτήσεις, βιασύνη, και άλλα πολλά χαρακτηριστικά που θα επιφέρουν κάτι που υποτίθεται θα αλλάξει τη ζωή και το μέλλον μας.
Πτυχίο στη σχολή γρήγορα για να τελειώνουμε, απολυτήριο στρατού, proficiency στα Αγγλικά, και τώρα δουλειά...

Άσχετα αν παρακολουθώ από το δωματιάκι, την μοναξιά και την απομόνωση των ανθρώπων, τις κάμερες του γκρί σίφουνα, τα ασύρματα δίκτυα, τις ασύρματες ip cameras, την τηλεόραση αλλά και με τα ίδια μου τα μάτια, συνέχεια το ίδιο έργο. Την ίδια κίνηση, το ίδιο νέφος, το ίδιο καυσαέριο, τον ίδιο θόρυβο, τα ίδια db ακτινοβολίας στον ασύρματο και στα scanners, το ίδιο πρόβλημα με το παρκάρισμα, την κακή ποιότητα τροφίμων και νερού που μας σερβίρουν.

Κλείνω την παρένθεση, και θα επανέλθω παρακάτω, όπως συνηθίζω...
Στο Πολυτεχνείο οι πουστιές και τα μαγειρέματα μας περίμεναν πρίν κάν εμφανιστούμε στο ίδρυμα. Οι μέρες περνάνε, και η προθεσμία συνεχώς στενεύει μέχρι να αναγκαστώ να φύγω από το φυσικό μου μέρος. Από εκεί όπου αν και ήμουν, αν και είχα καταταγεί και πάλι, κάποιοι ύποπτοι και σκοτεινοί κύκλοι νύχτα με απομάκρυναν, και μάλιστα νόμιζαν οτι δεν θα αποκαλυφτούν... Από Δευτέρα τα σπουδαία, και που ξέρεις? Εδώ θα είμαστε και πάλι...

Ηλιόλουστο Σάββατο σήμερα, και από το μυαλό μου πέρασε πολλές φορές να ξεκινήσω ένα ταξίδι για Πάτρα - Ναύπακτο - Βυτίνα. Πόσες αναμνήσεις, πόσα όνειρα, πόσα σχέδια, πόσα άτομα, πόσοι φοιτητές, πόσα χρόνια? Και τώρα τι? Η Άννυ και η Κατερίνα. Άδειασε η πόλη, περάσανε τα χρόνια... Πόση μοναξιά? Πόση απομόνωση? Πόση απανθρωπιά? Πόση αδικία?
Και ξεπερνώντας το ταξίδι αυτό που δεν έγινε ποτέ λόγω του προχωρημένου της ώρας, αλλά και των απαιτήσεων ξεκούρασης λόγω του γαμημένου πιεστικού εβδομαδιαίου προγράμματος αλλά και την έλλειψη χρημάτων (ναι, μετράμε και αυτή πια, σε αντίθεση με παλιότερα)...

Πότε θα έρθει η ημέρα που θα πάρω τη μετάθεση για Κέρκυρα, και θα πάω να φτιάξω το σπίτι μου εκεί? Στον καθαρό αέρα, την θάλασσα παντού, τις όμορφες διαδρομές και τα υπέροχα τοπία... Το κέντρο, αλλά και την απόλυτη εξοχή σε 10 λεπτά δρόμο με τα πόδια...

Γαμήστε τον Ολυμπιακό αύριο!

Για τα υπόλοιπα έχει ο θεός...
Προκαλείτε την τύχη σας. Μην αποδέχεστε την μοίρα σας αδέλφια...
Ραντεβού εκεί όπου ο χρόνος και η ιστορία θα μας δικαιώσει.... Αλήθεια, θα μάθουμε ποτέ αν άξιζαν τόσες θυσίες? Ποιός θα μας το πεί?
Καλημέρα αδέλφια!

Οχι άλλη πίεση, όχι άλλα πρέπει...

Σάββατο, Μαρτίου 15, 2008

204.521 :::: ΘΕΜΑ ώρα μηδέν!!!


Την πώληση της εφημερίδας των δημοσιογράφων, της εφημερίδας των μεγάλων αποκαλύψεων, της εφημερίδας που πήγαινε κόντρα σε συμφέροντα εφοπλιστών και μεγαλοεπιχειρηματιών, της εφημερίδας που "δεν πωλείται" ανακοίνωσε πρίν από λίγο η "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ Α.Ε".

Ντροπή σας για το μεγάλο ψέμα που μας πουλήσατε αυτά τα 3 χρόνια, σε όλους εμάς που δεν χάσαμε φύλλο και σας τιμήσαμε με την εμπιστοσύνη και τα €€ μας.

Θα συνεχίσουμε δοκιμαστικά την εφημερίδα μόνο και μόνο επειδή υπάρχει η δέσμευση οτι θα παραμείνει υπό την ίδια διεύθυνση, την ίδια συντακτική ομάδα και το ίδιο προσωπικό, αλλά τίποτα δεν θα είναι όπως πριν, και στην πρώτη στραβή, στην πρώτη λαμογιά, στην πρώτη κωλοτούμπα, στην πρώτη αλλαγή πλεύσης θα την κόψουμε για πάντα.

Ντροπή σας και πάλι...

Πέμπτη, Μαρτίου 06, 2008

(203.821) Το δικό μας συμβόλαιο δεν λήγει ποτέ...

Στο δωματιάκι:

δυνατές Παρασκευές σημαίνει μαγικές καθημερινές.

το ΕΜΠ μας περιμένει. το ΤΕΙ μας πιέζει πολύ, αλλά 3 μήνες μείνανε...

ο γκρί σίφουνας της καρδιάς δεν μας εγκατέλειψε ποτέ, και με τις τελευταίες βελτιώσεις επιστρέφει ανανεωμένος στις νέες εξορμήσεις.

Σύλλογος Ραδιοερασιτεχνών Ελλάδος - Ομάδες Έκτακτης Ανάγκης

Όμιλος Φίλων του Δάσους

2 σωματεία ενταγμένα στην Πολιτική Προστασία, και με την υπογραφή του DxL...

Συνεχίζουμε.
Αντέχουμε.
Προχωράμε.

1152 ημέρες κι εσύ ακόμα χωρίς τον άνθρωπό σου DxL...

Πτυχίο ερχόμαστε.

Καλή δύναμη να έχετε αδέλφια.....


Μεσολόγγι, Κάλαμος,
Πάτρα
Πάρος
Ναύπλιο, Χαλκίδα, Κρήτη, Νάξος
Κέρκυρα
Θεσσαλονίκη, Πλαταμώνας
Βυτίνα, Οξύλιθος......

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 28, 2008

(203.640) Λίγες ώρες ακόμα υπομονή αδέλφια...

Δευτέρα? άντε Τρίτη, τα διαδικαστικά προβλήματα και τα τελευταία εμπόδια θα έχουν ξεπεραστεί. Θα είμαστε έτοιμοι για την νέα σεζόν. Με νέους στόχους, κοινά οράματα και την αλήθεια πάντα μέσα μας...

Στη σχολή, το 5/9 άφησε χαμόγελα. 3 είχαμε σίγουρα. 3 είχαμε στοχεύσει. 5 ήρθαν. 4 μένουν.

Στην Ηλιούπολη αύριο θα ζούμε πάλι με το όνειρο της ανατροπής. Το όνειρο και την ελπίδα της αλλαγής της δύσκολης κατάστασης. Αλλά και αν αυτό δεν έρθει, η λύση θα είναι μια και έχει δρομολογηθεί. Ακόμα και αν το κόστος πονέσει...

Weekend ξεκούρασης αλλά και...ντέρμπι.

Την Κυριακή όλοι οι δρόμοι έχουν μια κατεύθυνση. Έναν προορισμό. Δείξαμε πολλάκις την δυσφορία και την αγανάκτηση. Ήρθε η ώρα να δείξουμε και την δύναμη και το πάθος που αρμόζει στην ΑΕΚάρα μας...

Σήμερα στο ΓΝΑ ήταν ωραία. Ελπίζουμε και την επόμενη φορά να μην έχουμε τίποτα δυσάρεστες εκπλήξεις....

Αντέχουμε.
Είμαστε όλοι εδώ.
Ο Γκρί σίφουνας μας οδηγεί.
Χτυπήστε κι άλλο.
Προχωράμε!