Παρασκευή, Ιουνίου 02, 2023

Domatiaki Brigade's Final Battle: The duel of Rafina.....


"Συνέχεια στα όρια
κουράζομαι κι εγώ
να σε ταξιδεύω
και να ναυαγώ"

Το Δωματιάκι οδηγεί τη μητέρα των μαχών σε Ραφήνα και Αίγινα....

Ήταν καλοκαίρι του 2022, μόλις ένα χρόνο πριν, με τη μητέρα των μαχών να έχει ήδη ουσιαστικά ξεκινήσει από τότε, και η μοίρα μας φέρνει και πάλι -όπως και τώρα- σε αντίστοιχη πολύ κρίσιμη μονομαχία στο λιμάνι της Ραφήνας. Μιας Ραφήνας που έχει συνυφανθεί με πολύ μεγάλες στιγμές για εμάς, το 2003 και το 2008, που όμως τελικά χάθηκαν άδοξα με τα χρόνια μέσα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Με πολύ φόβο για το άγνωστο αλλά με θέληση και πάθος, η ομάδα πεδίου (οι "Domatiaki M.F." τότε), με στοχευμένες καταδρομικές και αντεπίθεση διαρκείας είχαν πετύχει την πρώτη τεράστια και επιβλητική τότε νίκη, που άνοιξε το δρόμο για να μιλάμε σήμερα για ολοκλήρωση της περυσινής δύσκολης και κρίσιμης αποστολής και του στόχου που είχαμε θέσει.

Η τοπική κοινωνία και τότε, είχε υποδεχθεί με ιδιαίτερη θέρμη και θαυμασμό τα μέλη μας, και δεν είναι υπερβολή να πούμε, ότι έχουμε αναπτύξει ήδη από τότε ιδιαίτερους δεσμούς με το -σχεδόν πλήρως άγνωστο σε εμάς αυτό μέρος.

Ένα χρόνο μετά, η μοίρα και το σύμπαν μας στέλνει και πάλι εκεί, σε μια ακόμα μεγάλη μονομαχία της "μητέρας των μαχών" όπως έχει χαρακτηριστεί φέτος από όλους μας, ο άνισος και ουτοπικός 'αγώνας επιβίωσης' του Domatiaki ....

Έτσι λοιπόν, η σημερινή (τελευταία πριν την έναρξη της μάχης της Ραφήνας) Παρασκευή, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού στις 20.00 θα δούμε πόσο κόσμο θα συσπειρώσει η συγκεκριμένη πολύ κρίσιμη για το μέλλον του Δωματίου προσπάθεια εμψύχωσης και ενθάρρυνσης των συναγωνιστών μας, που αναμένεται να τα δώσουν για μια ακόμη φορά όλα μέχρι το τέλος για την πολυπόθητη επιβίωση του δωματίου, ή την ηρωικά μαχόμενη πτώση του!

Ρωτάνε πολλοί, που προφανώς δεν είναι κοντά στο δωμάτιο -αν δεν είναι και τίποτα βαλτοί χαφιέδες/ορκισμένοι εχθροί μας- πως νιώθουμε που πάμε σε (ακόμα) μια μάχη με τις πιθανότητες να μην είναι με το μέρος μας, και γνωρίζοντας ότι ίσως δεν επιστρέψουμε ποτέ από αυτήν....

Πόσο λίγο μας ξέρετε....

Η απάντηση είναι ότι πιο απλό έχει απαντηθεί ποτέ, και τη γνωρίζει κάλλιστα και ο τελευταίος που έχει περάσει έστω και μια φορά ακόμα και απ' έξω από το δωματιάκι:

ΜΑ ΑΦΟΥ ΠΑΝΤΑ ΕΤΣΙ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΣΤΙΣ ΜΑΧΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΔΡΟΜΙΚΕΣ ΜΑΣ.....

Δεν πρόκειται να κάνουμε ξανά κάλεσμα, γιατί έχει κουράσει, απλά όπως εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς, όσες ψυχές παρευρεθούν απόψε στο δωμάτιο, θα έχουν δώσει η καθεμία ξεχωριστά και από λίγη ακόμα δύναμη, ώθηση και θετική αύρα προς ένα πολύ μεγάλο όνειρο.....

Καλή δύναμη και καλή προετοιμασία στην "Domatiaki Brigade", και σε όλα τα παιδιά του πεδίου που μπαίνουν μπροστά με πίστη και ψυχή για όλους εμάς.

Σας αγαπάμε και σας ευχόμαστε καλή αντάμωση με τη νίκη και ανανέωση του ραντεβού μας στην επόμενη (πιθανότατα) μεγάλη καταδρομική στην Αίγινα!!!! 

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΡΑΦΗΝΑ ΑΔΕΛΦΙΑ!

Δίνουμε μαζικό, δυναμικό, αγωνιστικό καταδρομικό ραντεβού στη ΡΑΦΗΝΑ με όλες μας τις δυνάμεις και όλη μας την ψυχή και την καρδιά.....


ΔΥΝΑΤΕΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΑΓΙΚΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ....

ΦΩΤΕΙΝΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ........

...ΚΙ ΟΜΩΣ, ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ....

Υ.Γ: Αυτό που ακούτε (ακόμα) ΖΩΝΤΑΝΑ, στις ελεύθερες ραδιοσυχνότητες, τα nodes μας και το web broadcasting, είναι το ελεύθερο DoMaTiAki Αθηνών.

#DOMATIAKI - THE FINAL BADDLE 2023# 

#DoMaTiAki Brigade

#DoMaTiAki M.F.

"συνέχεια στα όρια
κι όλο δυσκολεύει πιο πολύ..."

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Οι ήρωες μας, έχουν πάντα τα όπλα τους στην καρδιά..... ❤️

Ανώνυμος είπε...

Κάποια πράγματα που ίσως έπρεπε να έχουν αποτελέσει ευχάριστες και ευτυχισμένες στιγμές και αναμνήσεις πρίν από 20 χρόνια, καταλήγεις να τα βρίσκεις μπροστά σου τόσο αργά και ως "μητέρα των μαχών"....
Σε κάθε περίπτωση, βάση των συνθηκών και των βιωμάτων, ποτέ δεν είναι αργά και γι' αυτό σας στηρίζουμε με όλη μας την καρδιά! You deserve it....

Ανώνυμος είπε...

Δεν υπάρχει χρόνος για δάκρυα πια για όσα (χρόνια) χάθηκαν, αλλά μόνο για αυτά που μπορεί να κερδηθούν με νίκη μέσα στον Ιούνιο και όσα προλάβουμε να ζήσουμε στο μέλλον με αυτό που θα έχουμε κατακτήσει για μια ακόμη φορά μόνοι κόντρα σε θεούς και δαίμονες, με την αξία μας και το σπαθί μας....
Τα καλύτερα έρχονται αδέλφια....
Γρηγορειτε!!
Ούτε βήμα πίσω!!!

Ανώνυμος είπε...

Καλύτερα να σε φάνε λιοντάρια, πάρα να σε γρατζουνάνε μαϊμούδες........

Ανώνυμος είπε...

Δεν είναι εύκολο να καθίσει η σκόνη από αυτή την τόσο ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ και ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΗ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ μας ΝΙΚΗ αδέλφια, και ξέρω καλά ότι όλοι δικαιούνται χρόνο ακόμα και για να μπορέσει κάποιος διαχειριστής να συγκεντρώσει και να αποτυπώσει με καθαρό μυαλό τις στιγμές, τις σκέψεις και τα συναισθήματα στοιχειωδώς σε κάποια ανάρτηση, αφού το Domatiaki από εχθές μοιάζει με μεθυσμένη πολιτεία, όπου επικρατεί ντελίριο χαράς και ενθουσιασμού για τη σαρωτική εμφάνιση του πεδίου στη Ραφήνα.

Μιλάμε για μια συντριπτική, τεράστια, ορατή από όλους, χωρίς καμία αμφιβολία ή υπόνοια, και ξεκάθαρη -όσο ο ήλιος- ΝΙΚΗ για το Domatiaki, που δίνει το σύνθημα για να ξεκινήσουν οι νέες μεγάλες καλοκαιρινές καταδρομικές, και το στέλνει πλέον σε "τελικό επιβίωσης" στην Κυψέλη, με σίγουρα πολύ μεγαλύτερες ελπίδες σε σχέση με μέχρι εχθές....

Επειδή η ένταση και η πίεση ήταν ΤΕΡΑΣΤΙΑ, το ξέσπασμα αυτή την εβδομάδα είναι απόλυτα κατανοητό και δικαιολογημένο και έτσι θα μπορέσουν απλά να κρατήσουν οι χοροί και τα πανηγύρια, και πιο χαλαροί να πούμε περισσότερα την κατάλληλη στιγμή, όταν και θα το έχουμε συνειδητοποιήσει καλύτερα...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ DOMATIAKI ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ...

ΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΧΟΡΟΙ, ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΟΥ ΤΕΛΕΙΩΜΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ....

Ανώνυμος είπε...

Για το σύμπαν και γι' αυτά που χάσαμε τόσα χρόνια, γι' αυτά που εξακολουθούμε να χάνουμε καθημερινά και μετά να θέλουμε να πεθάνουμε που δε τα διεκδικήσαμε στην ώρα τους...

Γι' αυτά να ορκιστούμε να παλέψουμε -πέραν της μάχης επιβίωσης φυσικά- και να μην αφήσουμε ούτε εβδομάδα, ούτε μέρα ούτε λεπτό, ούτε δευτερόλεπτο που να μην τα διεκδικούμε σαν έτοιμοι από καιρό με το ίδιο ασίγαστο πάθος που πάμε και στη μητέρα των μαχών....

Να ορκιστούμε και γι' αυτό όσο είναι καιρός, γιατί το δωμάτιο δεν (πρέπει να) είναι μόνο επιβίωση, και σε αντίστοιχη περίπτωση το 2008 γράφτηκε η μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία!!

Γιατί μόνο όσοι είναι αρκετά τρελοί για να πιστεύουν ότι θα αλλάξουν τον κόσμο, είναι τελικά εκείνοι που τον αλλάζουν και γράφουν ιστορία.

Μια ακόμη χαμένη ευκαιρία που σου στέλνει το σύμπαν μια φορά στα 20 χρόνια αν όχι σε ολόκληρη τη ζωή μας, αλλά τουλάχιστον ας κρατήσουν οι χοροί για τη μεγαλειώδη μας νίκη στη Ραφήνα αδέλφια.... Και να μη χαθεί άλλη ευκαιρία (που ελπίζω να μην είναι ξανά σε 10-20 χρόνια ρε σύμπαν!!

Γρηγορείτε και διεκδικήστε τα όλα.

Τα θέλουμε όλα, και ο χρόνος δεν είναι πλέον με το μέρος μας....

Ανώνυμος είπε...

Κι ας μην νικήσουμε ποτέ, θα πολεμάμε πάντα...