Πρώτη φορά στα χρονικά, τα όνειρα, οι προσδοκίες, οι επιθυμίες μας, οι αξίες και οι κρυφοί πόθοι έχουν μπει στο ψυγείο κι εμείς όλοι το μόνο που κάνουμε είναι να αμυνόμαστε τόσο πολύ για να κρατήσουμε τα κεκτημένα και μόνο.
Όχι, δεν είμαστε μαθημένοι να αμυνόμαστε. Τώρα μαθαίνουμε...
Το κλίμα είναι βαρύ, και η εμπειρία έχει δείξει ότι όταν το singularity ξεπεράσει το 80-85%, πάντοτε υπάρχει τεράστια πίεση και τάση για αποτυχία και δολιοφθορές. Εκεί δεν παίζουν τόσο μεγάλο ρόλο τα λεφτά, το μεράκι η θέληση, το πάθος για να επιτύχουμε κάτι καλύτερο, αλλά η πουστιά, η μικροψυχία, η ζήλια, το κόμπλεξ και η πουτανιά των άλλων, οι οποίοι σε εκείνα τα ποσοστά ολοκλήρωσης και επιτυχίας των project και του αγώνα μας, έστω και με προσωπικό κόστος κάνουν ότι μπορούν για να μας εμποδίσουν και να μας κάνουν ζημιά, επειδή εκείνοι δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να μας μοιάσουν ποτέ.
Ταμπουρωμένοι λοιπόν στο #Domatiaki, με τις κάμερες να καταγράφουν κάθε κίνηση, τα motion alerts έτοιμα να χτυπήσουν ακόμα και όταν περάσει.... κουνούπι, και τα όπλα ανά χείρας, θα συνεχίσουμε έναν ιδιότυπο αγώνα με επίκεντρο το δοκιμαζόμενο δωμάτιο.
Όταν θα πέσει το #Domatiaki θα έχουμε πεθάνει.
Όσοι (όταν) αποφασίσετε να ξαναέρθετε εδώ, εάν δείτε από μακριά ότι το δωμάτιο έχει πέσει, κάντε μεταβολή και φύγετε όσο πιο γρήγορα και όσο πιο μακριά μπορείτε. Θα είναι πολύ αργά. Για όλους μας.
Καλημέρα

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου