Θα ήταν ψέμα, αν έλεγα ότι κάθε μέρα, κάθε ώρα, και κάθε στιγμή που περνάει δεν είναι ιστορική. Ιστορική από κάθε άποψη.
Από άποψη προσωπικών πεποιθήσεων, μέχρι σημαντικών εκπληρώσεων στόχων μιας ζωής. Αλλά επειδή ποτέ και κανένας δεν ολοκληρώνεται, το μπλοκάκι με το μολυβάκι και την μικρή γόμα, θα είναι έτοιμο στο νησάκι ή σε εκείνη την μακρινή παραλία, να γεμίζει με τις μολυβιές του τους νέους στόχους για τη νέα περίοδο.
Από τις ιστορικότερες -ίσως η ιστορικότερη- περίοδος λοιπόν. Το δικαστήριο με τα μεγαθήρια συνεχίζεται για όσους αμφέβαλαν. Συνεχίζεται με όσους πίστεψαν και με όσους ένιωσαν και νιώθουν την ανάγκη να συμμετάσχουν. Γιατί υπάρχουν και οι άλλοι, που ενώ μας την έλεγαν σχετικά με διαφαινόμενες κολοτούμπες και άλλα τέτοια, τελικά δεν ήρθαν να καταθέσουν. Οι γελοίοι... ! Ποτέ δεν είναι αργά.
Από την άλλη, ένα ακόμη μεγάλο project, που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2008 στο Λαύριο, την περίοδο του στησίματος του "Wirelless Bridge Digipeater", παίρνει σάρκα και οστά, 2 χρόνια μετά. Δεν είναι ποτέ τίποτε τυχαίο. Δεν μπορεί κανένας να πει ότι κάποιο από τα Project έγινε τυχαία. Παρά μόνο ότι ήταν αποτέλεσμα επίμονης και συστηματικής δουλειάς. Μελέτης όλων των περιπτώσεων και των πιθανών εκδοχών, και πρόβλεψης αυτών και πως θα αντιμετωπιστούν. Άλλωστε πως αλλιώς θα πίστευε κανείς οτι όλα τα project είναι επιτυχημένα και αντέχουν στο χρόνο?
Η υλοποίηση λοιπόν ξεκινάει στις 29/6, και ευελπιστούμε να έχει ολοκληρωθεί πριν την επέτειο γνωριμίας (5/7). Τραγική ειρωνεία να πέφτει Τετάρτη φέτος, αλλά τι να κάνουμε, θα το αντέξουμε και αυτό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου