Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 16, 2009

Η Μεγάλη ΝΙΚΗ με την αντικατάσταση του i30 από την Hyundai σηματοδοτεί την νέα εποχή?

Την παρακάτω δήλωση λάβαμε από τον DxL στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο, και δημοσιεύουμε αυτούσια, όπως και κάθε ενυπόγραφο κείμενο που θα λαμβάνουμε από επισκέπτες και μέλη του δωματιακίου....

"Η δήλωση που είχα κάνει πριν από μερικούς μήνες, οτι ότι έχω υποσχεθεί ισχύει, επαληθεύεται με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο. Το πλάνο που ανακοινώσαμε όλοι μαζί για την φετινή χρονιά από την Νάξο, έχει ημερομηνία λήξης τον Σεπτέμβριο. Έτσι στο τέλος του μήνα - ή στις αρχές του επόμενου, θα γίνει ο απολογισμός του, ο οποίος θα είναι εντυπωσιακά θετικός. Δεν ξέρω αν θα ανακοινώσουμε στόχους για το νέο έτος. Άλλωστε υπάρχουν στιγμές που λέω μέσα μου: "Σε παρακαλώ θεέ μου, δεν θέλω άλλο τίποτα, απλά να μην μου πάρεις αυτά που μου έχεις δώσει μέχρι τώρα".

Σχετικά λοιπόν με την διαμάχη με την αντιπροσωπεία, για το Hyundai i30, η σημερινή ημέρα είναι πολύ μεγάλη, διότι μόλις έγινε η αλλαγή, και παρέλαβα το νέο μου αυτοκίνητο. Όσοι γνωρίζουν έστω και λίγο από αυτοκινητοβιομηχανίες, θα ξέρουν οτι αυτά... δεν γίνονται. Όσοι γνωρίζουν έστω και λίγο από δωματιάκι, θα ξέρουν όμως καλά, οτι όλα γίνονται!!!!!!!!!
Ευχαριστώ όσους πίστεψαν, όσους έστειλαν μηνύματα με στοιχεία και επιχειρήματα ικανά για να καταφέρουμε το αυτονόητο για πολλούς, αλλά άπιαστο για ακόμη περισσότερους. Ευχαριστώ τους νομικούς, τους μηχανικούς, και όλους όσους συνεργάστηκαν προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν θέλω να τους κατονομάσω, για να μην ξεχάσω κάποιο όνομα.....

Μέχρι το Σεπτέμβρη θα έχουμε τελειώσει λοιπόν. Έτσι δεν λέγαμε? Και έτσι έρχεται και η πράξη. Με δυσκολίες πολλές, το αναγνωρίζω. Αλλά κάθε εμπόδιο σε καλό! Πιεσμένοι πολύ. Ίσως. Ίσως και με την πλάτη στον τοίχο. Ίσως και ένα βήμα πρίν τη διάλυση. Αλλά ένα να ξέρετε: Όσο θα χτυπάτε domatiaki.tk και θα βλέπετε αυτή τη σελίδα, και όσο θα ακούτε την ασταμάτητη μουσική του Athens HOT Radio 104.6, εμείς θα είμαστε εδώ. Ζωντανοί. Όταν θα πάψουν, θα έχουμε φύγει μια για πάντα....

Και μιάς και αναφέρθηκα στους 104,6, δεν είναι ωραίο να ακούς παντού τον σταθμό σου? Στο διπλανό αμάξι στο φανάρι, στην καφετέρια, στο γυμναστήριο...... Και ειδικά όταν ξέρεις οτι όλοι οι άλλοι σε έχουν κυνηγήσει όσο δεν πάει, οτι σου έχουν κάνει στίβες χαρτούρα με μηνύσεις και καταγγελίες, κι όμως ο σταθμός έχει χτυπήσει ήδη πρωτιά στην Αθήνα, και απλά δεν γουστάρουμε ρε μάγκες, ούτε να τον κλείσουμε, ούτε να τον πουλήσουμε, ούτε να βάλουμε διαφημίσεις... Όταν θα καταλάβετε οτι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που μιλάνε και μετράνε για την ψυχή τους, και όχι για τα ευρώ τους, ελάτε. Εδώ θα είμαστε.... Ίσως μια μέρα να ανταμώσουμε λοιπόν... Αν μας προλάβετε.... Αν δεν έχουμε κουραστεί (σαν τον καταστροφέα της χώρας)!

Υ.Γ: Τρελλαίνομαι, Τρελλαίνομαι, τα λαμόγια του ΠΑΣΟΚ σιχαίνομαι,
Τρελλάθηκα, Τρελλάθηκα, με Νέα Δημοκρατία καταστράφηκα!!!!!!!!!!"

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Κάποτε έχτιζα ένα όνειρο τη μέρα
τώρα η στράτα μου δεν πάει παραπέρα
φεύγω, τώρα φεύγω

Κι όλο με μιας
ο ρυθμός της γης
γίνεται ίλιγγος,
ο χρόνος εξαφανίζεται,
η στιγμή στροβιλίζεται,
γίνεται, αιωνιότητα

Μανιφέστο...
Φύγαμε...

Είναι οι στιγμές που βρίσκω την δύναμη να σβήσω
το παρελθόν μου κι απ το τίποτα να αρχίσω
που το μηδέν φαντάζει λύτρωση και πίσω δεν γυρίζω
το παρόν αγγίζω έτοιμος να ζήσω
Κάθε στιγμή λες και το μέλλον ζωγραφίζω
με θαρραλέες πινελιές λευκό το χρωματίζω
βαθιές αιρέσεις μέσ΄τον χρόνο αφορίζω
στο δόγμα του καιρού ενάντια θα αποφασίζω
Εγω για μένα καταργώ τα φρένα
φεύγω για τα ξένα
με δυο λούπες, ένα σάμπλερ, μια βαλίτσα και τη πένα
χωρίς εσένα
χωρίς κανέναν, μόνο ένα σκοπό, να μην έχω δεδομένα
σύνορα, αναμνήσεις, ερμηνείες, ένας σάτυρος νομάς
που στοιχειώνουν νύχτες κρύες
Είναι το τίμημα και πάντα θα παλεύω
κι αφού οδεύω προς το φως ελεύθερος θα ταξιδεύω
Τώρα φεύγω...


Φεύγω, φεύγω και παίρνω την καρδιά μου,
κι ένα τραγούδι συντροφιά μου, φεύγω - φεύγω, φεύγω
Είναι το τίμημα και πάντα θα παλεύω, τώρα φεύγω
Φεύγω, κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια,
αρρωστημένους και αγρίμια, φεύγω - φεύγω, φεύγω
Θα οδεύω προς το φως θα τα ταξιδεύω, τώρα φεύγω
Φεύγω, τώρα φεύγω
[ - Ρεφρέν ]

Δεν ελπίζω τίποτα
Δεν φοβάμαι τίποτα
Είμαι λεφτερος

Τώρα τους κύκλους της συνήθειας πρέπει να σπάσω
είναι δεσμά παλιά και πιέζω να ξεχάσω
ότι με βάφτισε οπαδό του χτες και ας χάσω
ας χαθώ για να χορτάσω τη πορεία όπου και αν φτάσω
Είναι η ρουτίνα και η αδράνεια εχθροί μου
είναι το βλέμμα που δειλιάζει φυλακή μου
είναι το θράσος στην παράδοση αρχή μου
είναι ότι μετάνιωσα που δεν δοκίμασα
ήταν πληγή δυνατή δύραχη στη ψυχή μου
Μα έχε γνώση πως με μια απόφαση μου
ξημερώνει πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μου
που ελπίδα τρέφει τη κάθε επιλογή μου
και αγναντεύω τον πλανήτη σαν να είναι όλη η Γη δική μου
Και είναι η στιγμή μου
στα χέρια μου την έχω
η μόνη ανάμνηση που θέλω για να αντέχω
τώρα στο αύριο στο σύμπαν πια πιστεύω
τη συνείδηση γιατρεύω από τον λαβύρινθο του χρόνου
Τώρα φεύγω...

JVR είπε...

Λίγοι μήνες μείνανε!! Φροντίστε όλοι να είστε αγαπημένοι, να πείτε μεταξύ σας όλα όσα έχετε μέσα σας, και να είμαστε εννωμένοι για κάθε περίπτωση κάθε στιγμή!!
Σας αγαπάω όλους! Όλα όσα καταφέραμε αυτά τα χρόνια ήταν σημαντικά, άπιαστα και μοναδικά.

Πιο πολύτιμα απ'όλα όμως ήταν αυτά που νιώσαμε και που έχουμε μέσα μας!!

Χρόνια πολλά! Καλή λευτεριά! Όλα με το Καλό. Για πάντα,
Γιάννης!

Ανώνυμος είπε...

Never take someone for granted.Hold every person close to your heart,because you might wake up one day and realize that you've lost a diamond...While you where too busy collecting stones.