Τρίτη, Σεπτεμβρίου 04, 2007

Πω πω κόσμος...

Μπορεί το γκόλ να μην ήρθε στο πρώτο μισάωρο που πιέζαμε... Μπορεί μετά το 0-1 το παιχνίδι να είχε διαδικαστικό χαρακτήρα. Μπορεί ακόμα και με 0-3 στο ημίχρονο (που ούτε καταλάβαμε πως έγινε), πολλοί να ήθελαν να φύγουν.
Ίσως και ο Μορέττο να είναι όντως εκτός από ανέτοιμος και επικίνδυνος...

Το πέταλο όμως δεν σταμάτησε να τραγουδά ποτέ. Ακόμα και μετά τη λήξη. 00.01π.μ. φύγαμε από το πέταλο, αλλά εκεί συνέχιζαν να τραγουδάνε και να χορεύουν 500 άτομα. Τι κι αν τα φώτα έσβηναν? Τι κι αν η αστυνομία περίμενε υπομονετικά μπροστά από τα κάγγελα έκπληκτη. Τι κι αν οι Security έκαναν υπερωρία? Τι κι αν χάσαμε το τελευταίο τρένο?

Το μεγαλείο αυτής της ομάδας δεν περιγράφεται με λόγια. Ένα μεγάλο μπράβο σε όλο αυτό τον κόσμο. Τους αξίζουν όλες οι προκρίσεις, όλα τα κύπελλα, όλες οι χαρές. Και πρώτα απ'όλα το πρωτάθλημα και η καλή πορεία στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Τώρα πιά μπορύμε να σταματήσουμε να πιστεύουμε στην πρόκριση.

Καλή δύναμη να έχετε...

Δεν υπάρχουν σχόλια: