Σάββατο, Μαρτίου 11, 2006

DxL News 11-03-2006

Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί...

Το ταξίδι στην Πάτρα ήταν όντως άθλος. Βασικά έγινε έτσι. Αλλά έτσι ήταν σίγουρα πολύ πριν ξεκινήσουμε από εδώ...
Πάτρα? Ποια Πάτρα? Σας θυμίζει κάτι η Πάτρα, από εκείνη την πόλη που επισκεπτόμασταν πολύ συχνά από το 2000 έως το 2004? Εμένα προσωπικά πολύ λίγα πράγματα.
Πλέον (σχεδόν) όλα είναι αναμνήσεις. Μια παρέα που διαλύθηκε, άτομα που έφυγαν και έμεινε μόνο το τηλέφωνό τους (που δεν ισχύει πιά) και το σπίτι στο οποίο την θέση τους έχουν πάρει είτε νέοι φοιτητές, είτε νέοι ένοικοι, και απλά θυμίζει οτι πρίν μερικά χρόνια 15 άτομα μέναμε εκεί τις απόκριες, ή οτι εκεί περάσαμε κάποια όμορφα weekends, πριν από μερικά χρόνια.
Πάντα όμως, στον κανόνα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Η φλόγα πάντα ήταν δυνατή στην αγαπημένη μου πόλη, και φυσικά εξακολουθεί να σιγοκαίει και σήμερα. Δεν ξέρω για πόσο ακόμη, αλλά άτομα υπάρχουν ακόμη εκεί, και έστω και αν δεν μπορούμε να μοιραστούμε το σύνολο των αναμνήσεων, σίγουρα μπορούμε να θυμηθούμε τις παλιές ωραίες στιγμές, και να δημιουργήσουμε καινούριες που θα έρθουν να προστεθούν σε αυτές...

Αλλά και ηλικιακά, πλέον, δεν υπάρχουν ισορροπίες. Η μάλλον για να το πω καλύτερα, υπάρχουν αισθητές διαφορές, τουλάχιστον σε εμένα. Δεν μπορώ να διανοηθώ σήμερα, να περάσω 10, 12 ή και 15 ώρες στους δρόμους, όρθιος, χορεύοντας και πίνοντας 5 μπουκάλια μαυροδάφνη. Το θεωρώ τελείως ανούσιο. Κι όμως το 2001 αυτό μας έκανε να ζήσουμε πιο δυνατά από ποτέ το καρναβάλι που φέτος πέρασε και δεν μας ακούμπησε καν...

Κι εδώ είναι η κατάλληλη παράγραφος, για να επιστρέψω στον άθλο με τον οποίο ξεκίνησα αυτό το κείμενο... Δεν μπορούσα να διανοηθώ οτι θα κατέβω στην Πάτρα φέτος. Οι καταστάσεις γενικά, και η κατάσταση η δική μου πιο συγεκριμένα δεν ήταν και η καλύτερη. Είτε από άποψη υγείας, είτε στο φάσμα του φυχολογικού τομέα, είτε και στα δυο μαζί. Με ιδιαίτερη δυσκολία οδηγούσα τον γκρί σίφουνα, κατέβαινα στο ΤΕΙ (όποτε κατέβαινα), και με ιδιαίτερη δυσκολία πραγματοποιούσα τις εκπομπές μαζί με τον Δημήτρη στον Laurio FM κάθε Παρασκευή. Να σαι καλά αδερφέ! Αν δεν ήσουν εσύ, ίσως να έκανα πολλά χρόνια να ξαναζήσω την αυτή την εμπειρία στην Πάτρα...

Είμαστε ακόμα ζωντανοί λοιπόν. Με αυτό ξεκίνησα, και με αυτό θα κλείσω. Ευχαριστημένοι σίγουρα εαν βάλαμε κι εμείς σαν ZAON ULTRAS FAN CLUB έστω και ενα μικρό λιθαράκι, ώστε η άνοδος στην Α' ΕΣΚΑ να γίνει πραγματικότητα.
Χαρούμενοι που θα ξεκινήσουμε το πρωτάθλημα του 5Χ5. Δικαιωμένοι που τόσα χρόνια ακολουθούμε την φωνή της καρδιάς. Υπερήφανοι που η εκπομπούλα γίνεται συνεχώς καλύτερη και πιο δημοφιλής.
Και πάνω απ'όλα ανθρώπινοι. Και επειδή δεν θα είμαστε παντοτινοί, ας είμαστε χαμογελαστοί και αγαπημένοι. Ακόμα και με αυτούς που επέλεξαν άλλο δρόμο, και που βρίσκονται ήδη πολύ καιρό μακριά από το δωματιάκι. Σε αυτούς που ξέρω οτι διαβάζουν, είναι αφιερωμένο το σημερινό UPDATE.
Καλημέρα!

1 σχόλιο:

Mythos είπε...

20Vlepw sth patra pali fetos to kapsame e?elpizw na perases kala..exoume kai kapoies ekkremothtes..na vrethoume otan mporeis..a!kana demo apo thn ekpompi sto radio yparxei?