Τετάρτη, Αυγούστου 10, 2022

(106.081/4.415) Η χειρότερη χρονιά θανάτων οδηγεί σε καταδρομική "ρώσικη ρουλέτα" αδρεναλίνης με φόντο το θάνατο

Ενώ δεν έχουν κοπάσει τα πανηγύρια για την ιστορική επανέναρξη των εργασιών από τα αδέλφια της Constructor, ξαφνικά ο θάνατος επανήλθε στο δωμάτιο και μετέτρεψε τη χρονιά αυτόματα στην πιο μαύρη όλων των εποχών.

Γιατί, ότι ιστορικό κι αν καταφέρουμε εμείς, όλα θα τελειώνουν στην ερώτηση:

"Μπορείς να συγκρίνεις τίποτα με το θάνατο;"

Ακόμη κι αν τα παιδιά καταφέρουν να υλοποιήσουν το μεγάλο σχέδιο τους το Σεπτέμβριο (σ.σ. έχουν δώσει ραντεβού για τα τέλη Αυγούστου), τίποτα δε θα είναι πια το ίδιο.

Όσο δυσβάσταχτο κι αν ακούγεται, αυτό που έγινε φέτος -πέραν των αναμενόμενων πούστικων επιθέσεων- με αποκορύφωμα το θάνατο τόσων δικών μας ανθρώπων, το λέω μετά λόγου γνώσεως, δεν πρόκειται να ξεπεραστεί ποτέ, και θα επισκιάσει τα πάντα για πάντα.

Όταν χάνεις κάποιους που αγαπάς με όλη σου την καρδιά άλλωστε, είναι κάτι που δεν ξεπερνιέται....

Βέβαια ο θάνατος δεν μπορεί να πάρει μακριά αυτούς που αγαπήσαμε. Θα μένουν για πάντα μέσα μας. Αυτοί που αγαπήσαμε θα είμαστε για πάντα εμείς. Κι αν μας παρατηρήσει κανείς, μπορεί να τους δει στα βλέμματα μας....

Εκεί που σταματάς να έχεις τον έλεγχο, αρχίζει ο θάνατος. Και όταν γίνεται αυτό, ο καθένας αντιδρά ανεξέλεγκτα. Και εκεί, δυστυχώς, καμία συνέλευση και κανένας αδελφός δεν μπορεί να ελέγξει τις αντιδράσεις ή να αποφασίσει συλλογικά, είτε με την απαιτούμενη νηφαλιότητα και ψυχραιμία. Απλά ακολουθείς το ένστικτο και ενεργοποιείς το πιο ακραίο σου σενάριο, ακόμα κι αν πίστευες ότι δε θα χρειαζόταν ποτέ να καταφύγεις σε αυτό.

Αυτός ο χώρος έχει αποδείξει ότι σε ακραίες καταστάσεις δρα και αντι-δρά άμεσα ακραία. Είναι σαν αυτό που είχε πει κάποτε ένας κορυφαίος χειρουργός του ρομπότ Da Vinci, που είχε χειρουργήσει με επιτυχία ένα πολύ κοντινό μας πρόσωπο που δεν υπάρχει πια: "Όσο πιο επιθετικός θα είναι ο καρκίνος στη βιοψία, τόσο επιθετική θα πρέπει να είναι και η θεραπεία".

Δυστυχώς, όσες προσπάθειες κι αν έγιναν, όσες προσπάθειες κι αν θα γίνουν για να πάμε σε μια ψύχραιμη και ώριμη κουβέντα την Παρασκευή, όπως τόσα χρόνια κάνουμε, αυτό αυτή τη φορά δε θα καταστεί εφικτό για πολλούς και διάφορους λόγους. Ο πιο βασικός από αυτούς, είναι ότι όλα τα εναπομείναντα άτομα του πεδίου και του κέντρου επιχειρήσεων, καθώς και όλοι οι διαχειριστές, έχουν αποφασίσει να καταφύγουν σε αυτό που όλοι πιστεύαμε πως δε θα χρειαστεί ποτέ όταν το σχεδιάζαμε ως ύστατη λύση. Στις καταδρομικές.... "αυτοκτονίας".

Εκεί που η αδρεναλίνη θα πρέπει να φτάσει σε τέτοια επίπεδα, που να ξεπερνά και το ένστικτο της επιβίωσης και της αυτοσυντήρησης....

Από τη στιγμή λοιπόν που δε θα μείνει αυτή τη φορά πίσω κανένας διαχειριστής, θα πρέπει να είσαστε όλοι έτοιμοι για το plan B, αν κάτι δεν πάει καλά. Δίνουμε λοιπόν προθεσμία σιγής ασυρμάτου μέχρι το τέλος του μήνα. Αν μέχρι τότε δεν έχουν υπάρξει νέα μας, τα περιφερειακά άτομα θα πρέπει να υποθέσουν το χειρότερο και να θέσουν σε εφαρμογή το πλάνο* αυτό.

*Το δωματιάκι στην περίπτωση αυτή θα συνεχίσει από τη διάδοχη κατάσταση του, την οποία για ευνόητους λόγους και για φιλτράρισμα των όσων το ακολουθούν, την ξέρουν μόνο τα άτομα που συμμετείχαν στο στενό πυρήνα του, και όχι όλοι.

Η καρδιά μπορεί να δει όσα δε βλέπει το μυαλό.

Κι εμείς, σα μικροί θεοί παλέψαμε για... μεγάλα θαύματα. Γιατί τα θαύματα συμβαίνουν σε όσους τα πιστεύουν!

Απόψε θα ήταν τα γενέθλια του τελευταίου εκλιπόντα μας. Ήδη 10 μέρες μακριά μας....

Κάπου εδώ, από τη στιγμή που φεύγουμε για την πρώτη καταδρομική "αυτοκτονίας" όλοι οι διαχειριστές, οφείλουμε να σας αποχαιρετήσουμε.

Επειδή δεν είμαστε καλοί με τους αποχωρισμούς, την ώρα που ανεβαίνει αυτό το κείμενο θα είμαστε ήδη καθ' οδών για την πρώτη καταδρομική "αυτοκτονίας".

Αφήνουμε πίσω μας νέα άτομα που ζήσαμε μαζί σχεδόν τα πάντα, και αν χρειαστεί είμαστε πια πιο βέβαιοι από ποτέ ότι θα συνεχίσετε το όνειρο επάξια και καλύτερα από εμάς.

Καλή αντάμωση να έχουμε αδέλφια, υπό καλύτερες συνθήκες, σε ένα κόσμο πιο... γαλήνιο!

Για όσους γνωρίζουν το διάδοχο μέσο και σχήμα, η εκπομπή θα συνεχίζει από εκεί σε κάθε περίπτωση. Για όσους πάλι όχι, αν κάτι δεν πάει καλά θα πρέπει να σας αποχαιρετήσουμε από εδώ.

Καλή αντάμωση, ευχαριστούμε για την ακρόαση και το υπέροχο αυτό κοινό ταξίδι τα τελευταία 26 χρόνια.

Ξέρω ότι σίγουρα θα υπάρχουν και άτομα που παρακολουθούν από απόσταση & αγαπάνε πραγματικά το δωματιάκι και απλά ο δρόμος μας δεν έτυχε να διασταυρωθεί. Δυστυχώς, για λόγους ασφαλείας αν μας συμβεί κάτι θα πρέπει να χωρίσουν και οι δικοί μας δρόμοι αδέλφια....

Χάρε, ερχόμαστε να σε αντιμετωπίσουμε face to face στο όνομα των νεκρών μας που τόσο πούστικα και πισώπλατα μας πήρες....

Ανθρώπινη ψυχή: Το ισχυρότερο όπλο.

Υ.Γ: Καλό ταξίδι & καλή αντάμωση αδέλφια μας...

Η εκπομπή θα συνεχίσει. Η εκπομπή θα συνεχίσει...

(106.081/4.415) Επανέρχονται τα μαύρα σύννεφα: Μετά την ψυχική, σημάδια ολοταχούς οικονομικής κατάρρευσης.....

Θυμάμαι πέρυσι γύρω στο Πάσχα και σίγουρα πριν το καλοκαίρι, όταν υπήρχε πανηγυρικό κλίμα -και όχι άδικα-, επειδή η δεξαμενή του δωματίου ήταν γεμάτη αποθηκευμένα καύσιμα, και φυσικά οι εκτιμήσεις έλεγαν ότι διαθέτουμε emergency backup αυτονομία που σε κάποια έκτακτη ανάγκη θα μπορούσαμε να διαθέσουμε αυτονομία πάνω από 2.500 χιλιόμετρα.

Σήμερα πιά, έχει μείνει ούτε το μισό από αυτήν την ποσότητα.

Σε αυτό, ήρθε να προστεθεί και ένα ακόμα αναπάντεχο γεγονός φέτος πριν το καλοκαίρι. Κύριο όχημα στο δωμάτιο, έγινε όχι το πρώτο, όχι το δεύτερο, όχι το τρίτο, αλλά το τέταρτο όχημα, και μάλιστα χωρίς ρεζέρβες, εξοπλισμό και ανταλλακτικά έκτακτης ανάγκης!

Θα ήταν αδιανόητο μέχρι πέρυσι, να πεις στον οποιοδήποτε, ότι ένα όχημα αναψυχής και κυρίως για.... παιχνίδι, το SAFARI, θα αναγκαζόταν να επιστρατευτεί ως κύριο μέσο μεταφοράς μας.

Λίγο τα ατυχήματα, λίγο η απώλεια χρημάτων, λίγο τα παιδιά της Constructor που προφανώς δεν προλαβαίνουν να ασχοληθούν με επισκευές οχημάτων αυτή την περίοδο, σίγουρα είναι ένα πολύ μεγάλο πλήγμα για την εικόνα του δωματίου. Και μάλιστα, κυρίως, όταν αυτό γίνεται κατ' επανάληψη, ειδικά όταν βρισκόμαστε σε τόσο μεγάλη κρίση και οι απαιτήσεις είναι πολύ υψηλές για να ρισκάρει κανείς νέα απρόοπτα στο δρόμο.

Η οικονομική κατάρρευση λοιπόν είναι προ των πυλών, ίσως και μέσα στο Σεπτέμβριο, αν και οι προσπάθειες όλων μας είναι να μετατεθεί αυτό για όσο πιο αργότερα γίνεται, ενδεχομένως και τον Οκτώβριο με λίγη τύχη.

Το μόνο θετικό σε αυτή την ιστορία -τα οποία έχουν επιτύχει χάρη στην εμπειρία και στα ικανότατα μέλη μας, αποφεύγοντας τα λάθη του παρελθόντος, είναι δυο πράγματα:

α) Ότι η χρηματοδότηση των εργασιών της Constructor είναι μετά από τόσα χρόνια εξασφαλισμένη και δεν πρόκειται να κινδυνεύσουν τα έργα που έχουν ξεκινήσει.

β) Ότι η πολύ ευνοϊκή ρύθμιση χρέους του 2013 δεν πρόκειται να χαθεί, αφού αυτή έχει μετατεθεί και εξυπηρετείται τυπικά από φυσικά πρόσωπα εκ μέρους όλων μας.

Βέβαια, το ερώτημα που γεννιέται, είναι πως θα μπορέσουν τα άτομα της Constructor να συνεχίσουν κανονικά τα projects τους, όταν όλοι θα γνωρίζουν ότι τα έξοδα αυτά υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι ενδεχομένως θα εμφανιστούν ξανά μπροστά μας ως νέα.... χρέη.

Η απάντηση επί της οθόνης....

Σάββατο, Ιουλίου 02, 2022

(105.486/3.891) "Πατέρα", κοίτα μας & μη φοβάσαι πια. Τα "παιδιά σου" τα κατάφεραν.....

Σε μια συγκλονιστική αφιέρωση προχώρησαν οι "38 ήρωες" του #Domatiaki, με την εμπρόθεσμη ηρωική λήξη της πρώτης φάσης των εργασιών -κόντρα σε θεούς και δαίμονες- που συνέπεσε εντελώς τυχαία ανήμερα της παγκόσμιας ημέρας του πατέρα, την Κυριακή 19 Ιουνίου.

Φυσικά, δεν είναι σε καμία περίπτωση "ηρωική" επειδή ολοκληρώθηκαν τα έργα, αλλά η (πολύ δύσκολη) αρχή έγινε και ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία.

Κάτι τέτοιες στιγμές, όπως είναι εύλογο, έρχονται στο μυαλό τα λόγια του... "πατέρα" του #Domatiaki, που στο άκουσμα και μόνο αυτής της προσπάθειας, εξέφραζε τις επιφυλάξεις του και τον προβληματισμό του για το εάν θα τα καταφέρουμε.

Σήμερα λοιπόν, μετά από την ηρωική αυτή προσπάθεια, δε θα μπορούσαν να μην έρθουν στο μυαλό και στο νου τα λόγια αυτά, με εκτεταμένο μάλιστα τρόπο και από πολλά αδέλφια της προχθεσινής συνέλευσης.

Ομόφωνα λοιπόν, αφιερωμένο από τους.... "38 ήρωες" στον... "πατέρα μας", που ελπίζουμε να... μας είδε από εκεί ψηλά και να χαμογέλασε από ικανοποίηση, αφού το έργο αυτό σε μεγάλο βαθμό είναι... δικό του.

Η προσπάθεια φυσικά κάθε άλλο παρά σταματάει, αφού τώρα έχουμε μπει για τα καλά στο χορό και πρέπει να.... "χορέψουμε". Χρόνος για χάσιμο δεν υπάρχει, και το δόγμα "ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΤΩΠΑ" θα είναι για μια ακόμη φορά πιο επίκαιρο από ποτέ, αφού τα μέτωπα είναι τόσο πολλά, και περιθώριο λάθους δεν υπάρχει για το παραμικρό.

Με τον λίγο αλλά πιστό ακόμα κόσμο στο πλευρό μας, και με μόνιμο σύμμαχο την πίστη στον εαυτό μας και στον διπλανό μας, την αφοσίωση και την αυταπάρνηση που τόσα χρόνια δείξαμε ως σταθερά που διαφυλάξαμε σαν κόρη οφθαλμού, είναι σίγουρο ένα πράγμα: Όχι ότι θα επιτύχουμε το τέλειο, πράγμα για το οποίο θα παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις, αλλά ότι θα παλέψουμε για να φθάσουμε όσο πιο κοντά σε αυτό μπορούμε.

Καλή δύναμη και καλό αγώνα αγαπημένα μου αδέλφια.

Καλή εβδομάδα και καλό μήνα να έχουμε.

Ίσως ο πιο σημαντικός μήνας της σύγχρονης ιστορίας μας, που μπορεί να γείρει την πλάστιγγα προς τη μεγάλη νίκη και τη νέα εποχή.

Γρηγορείτε!

Υ.Γ.1 (Για τους "εχθρούς"): Το μίσος λένε είναι η μεγαλύτερη παγίδα, γιατί σε δένει ακόμα και με το μεγαλύτερο σου εχθρό. Όταν μισείς κάποιον, στην πραγματικότητα μισείς ένα κομμάτι του εαυτού σου...

Υ.Γ.2: Είναι μια διαρκής μάχη του καλού με το κακό. Και ο θεός δεν αφήνει τους καλούς ανθρώπους....

Κυριακή, Ιουνίου 19, 2022

(105.448/3.555) Λίγες ώρες μακριά από ένα τεράστιο θαύμα: ΟΛΟΙ αύριο εδώ 07.00-22.00!

 Καλησπέρα και πάλι αγαπημένα μου αδέλφια, σας γράφω κατάκοπος και εξουθενωμένος από την καρδιά του πιο γνήσιου και πιο λατρεμένου σημείου αναφοράς μας, από το κέντρο επιχειρήσεων του δωματίου.

Θα μιλήσω για 2 κόσμους που για μια ακόμη φορά έδειξαν από την αρχή τις διαθέσεις τους, και συγκρούστηκαν μετωπικά, σφοδρά και με μεγάλη ένταση...

Από τη μια ήταν και εξακολουθούν να είναι οι ήρωες του #Domatiaki, οι ήρωες τεχνικοί, εργοδηγοί, εργάτες για την ανάγκη του μεγάλου έργου, ή απλά αλληλέγγυοι εθελοντές. Οι Constructor Military Forces του Domatiaki μας, που έδωσαν και την ψυχή τους από την πρώτη μέρα του Ιουνίου που μπήκε επιτέλους το κομπρεσέρ μαζικά -μετά τα δοκιμαστικά που είχαν προηγηθεί- με σκοπό να ανεβάσει επιτέλους επίπεδο, και να σπάσει τα δεσμά, τους φόβους και τους δισταγμούς 8 σιδηροδέσμιων ετών.

Τα έργα από την πρώτη μέρα είχαν πάει πάρα πολύ μπροστά από το χρονοδιάγραμμα, και επικράτησε ενθουσιασμός, όμως πολύ σύντομα, δεν άργησε να έρθει η απάντηση από τους ταγματαλήτες και το πουταναριό. Προσπάθησαν με κάθε μέσο να μας πάνε πίσω, λες και ήξεραν μέσα τους ότι η επιτυχία μας θα τους πονούσε πολύ, και σαν να καταλάβαιναν ότι αυτό το έργο θα ήταν η απαρχή της εκτόξευσης του δωματίου μας, και δεδομένου ότι είχαμε σπάσει όλα τα δεσμά ετών φόβων και δισταγμού, καταλάβαιναν ότι η αρχή ήταν το ήμισυ του παντός, οπότε και "πάλεψαν λυσσαλέα" να μας σταματήσουν.

Λίγο οι εξετάσεις, λίγο η μπατσαρία κάθε λίγο, όσο και αν πάλευαν τα παιδιά μετά από μέρες και σε πολύ στενά χρονικά περιθώρια να... "ρεφάρουν", το έργο άρχισε να γίνεται οριακό, και τελικά να μένει πίσω από το χρονοδιάγραμμα.......

Την Τετάρτη εξασφαλίστηκε παράταση μέχρι τη Δευτέρα στις 08.00 για την παράδοση του, από τις εταιρείες που παραχώρησαν τον εξοπλισμό. Και φυσικά, την Παρασκευή αντί για συνάντηση, έγινε γενικό κάλεσμα για να διατεθούν στη μάχη μας όσο το δυνατόν περισσότερα χέρια...

Σήμερα Σάββατο, έγινε ένα ακόμη πολύ μεγάλο βήμα, και πλέον αύριο -τελευταία μέρα της προσπάθειας μας- περιμένουμε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο, για την ολοκλήρωση του.

Έχει μείνει ένα ελάχιστο κομματάκι στο βόρειο τομέα, που -πρώτα ο θεός- σε μερικές ώρες θα έχει ολοκληρωθεί, ακόμα και το πρωί, και μετά θα ξεκινήσουν οι εργασίες ολοκλήρωσης και οι μικροδιορθώσεις.

Αν όλα πάνε καλά, αύριο θα μιλάμε για ένα τεράστιο άθλο, μια εμφατική νίκη που βρήκε πολύ μεγάλη απήχηση στην κοινωνία, ενάντια στα πουτσιλίκια και τις πουστιές που για μια ακόμη φορά απλόχερα και κακοπροαίρετα δεχτήκαμε από τους γνωστούς κύκλους.

Φωτογραφίες δεν ανεβαίνουν για.... το γούρι και για να μη ματιάσουμε το έργο.

Όσοι νιώθετε ή νιώσατε ποτέ μέλη του δωματίου, όσοι βρεθήκατε έστω μια φορά στις συνελεύσεις ή στις αποστολές, όσοι συντονιστήκατε έστω μια φορά στο ραδιοδίκτυο, στο intranet, στις αναλογικές ή ψηφιακές συχνότητες, όσοι πιστέψατε ή ταξιδέψατε κάποτε μαζί μας στο όνειρο, καλείστε να βοηθήσετε να ολοκληρωθεί το πολύ σημαντικό αυτό έργο, που θα μας δώσει φτερά για τη συνέχεια.

Είναι τεράστια η χαρά για το γεγονός ότι επιτέλους ξεκίνησε αυτό το βαλτωμένο έργο, είναι τεράστια η προσδοκία για το καλύτερο που έρχεται, και είναι απίστευτη η αγωνία και η προσμονή μας για αυτό, όπως και για να αποφύγουμε τα λάθη σε αυτή την όμορφη διαδρομή.

Καλή ξεκούραση και με τη νίκη αύριο.

Περιφρουρήστε το δωμάτιο από νωρίς και βάλτε όλοι ένα χεράκι να μπούμε επιτέλους στη νέα εποχή.....

Ευχαριστούμε όσους μας στήριξαν και μας στηρίζουν κόντρα στις πούστικες επιθέσεις, και όλοι μαζί συνεχίζουμε μέχρι τη νίκη!

Παρασκευή, Μαΐου 27, 2022

(105.091/3.254) DOMATIAKI, ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΣΟΥ....

Στην πιο κομβική στιγμή του έχει μπει το Domatiaki, αφού σε λίγο καιρό συμπληρώνονται τρία χρόνια τέλματος, τρία από τα χειρότερα χρόνια όλων των εποχών μας. Θυμίζουμε ότι το 2019 ήταν χρονιά που -όπως και τώρα- το δωμάτιο είχε ξεκινήσει μετά από καιρό την ανοδική πορεία και την ανάκαμψη του, είχε μπει σε προγραμματισμένη και συστηματική δουλειά ή οποία είχε ξεκινήσει να φέρνει εκτός από ανεβασμένη ψυχολογία, και απολύτως μετρήσιμα και ορατά αποτελέσματα.....

Λίγο αργότερα όμως, όπως όλοι θυμόμαστε, τα πράγματα πήγαν.... κατά διαβόλου, λόγω των καταστάσεων κυρίως, αλλά και των εγκληματικών επιλογών.

Το 2020 είχαμε υποσχεθεί ότι μέχρι πέρυσι τέτοιο καιρό, θα ανοίξουμε όλα τα μέτωπα, και θα ξεκινήσουμε τον μεγάλο... ορυμαγδό με τις τελικές εργασίες αναβάθμισης και ανακαίνισης του αγαπημένου μας δωματίου. Όμως οι εξελίξεις που ακολούθησαν, τα δικαστικά έξοδα και οι αυτόφωρες συλλήψεις, έβαλαν για μια ακόμη χρονιά ταφόπλακα σε αυτές τις προσπάθειες....

Το χειμώνα του 2021, μετά από την πιο μαύρη χρονιά στην ιστορία, και βγαίνοντας από 3ετές τέλμα, σε μια συνέλευση πήραμε όρκο μαζί με τους constructors, ότι την Άνοιξη, μόλις ανοίξει ο καιρός, λίγο μετά τον Απρίλη, θα μπουν τα κομπρεσέρ και τα μηχανήματα μας σε φουλ ρυθμούς....

Το χρονικό σημείο αυτό έχει ήδη φτάσει, η ψυχολογία είναι ακμαία και πολύ υψηλή, και είμαστε μόλις μια συνέλευση μακριά από ένα ιστορικό πράσινο φως, που θα ανοίξει διάπλατα το δρόμο για το μέλλον του δωματίου μας, και θα εκπληρώσει τους όρκους που παίρναμε και το 2020, και πέρυσι οι λίγοι ρομαντικοί τότε και κρυμμένοι στα χαρακώματα του αγώνα.

Είναι πολύ σημαντικό, ότι δεν μπορούν -όχι να κυριαρχήσουν, αλλά- να υπάρξουν καν δεύτερες σκέψεις για οπισθοδρόμηση, ή για ακύρωση εκ νέου αυτού του μέγάλου βήματος ολοκλήρωσης του δωματίου μας σε όλα τα επίπεδα. Δε μπορούμε, ούτε επιτρέπεται νομίζουμε, να επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος, να συνεχίζουμε την εσωστρέφεια και τα μνημόσυνα για τα χρόνια που χάθηκαν και τις λάθος επιλογές, αλλά πρέπει και επιβάλλεται να κοιτάξουμε μπροστά και να ανοίξουμε όλα τα μέτωπα. Ειδικά τώρα, που -όπως είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ-, το παιχνίδι παίζεται, το δωματιάκι έχει ανακάμψει, η ψυχολογία από τις επιτυχίες και τις πρόσφατες νίκες μας έχει ανέβει κατακόρυφα, και όπως φαίνεται, ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ -ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ- Η ΩΡΑ ΣΟΥ ΔΩΜΑΤΙΑΚΙ......

Απόψε και το Σάββατο, δεν περισσεύει κανείς. Δεν μπορώ καν να φανταστώ, ότι δεν θα υπάρξει κόσμος και απαρτία, οδηγώντας το δωμάτιο σε μια ακόμη χαμένη χρονιά και απαξίωση. Δε μπορώ καν να φανταστώ, ότι υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα, όσους συναισθηματισμούς και να έχουμε, να μην υπερψηφιστεί (με συντριπτική πλειοψηφία -ακόμα και ΟΜΟΦΩΝΑ θα τολμήσω να πω) η οριστική ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ στο παρελθόν, και η εκκίνηση της διεκδίκησης για το δίκαιο και για το μέλλον μας. 

3 Χρόνια ήτανε πολλά, πουτ@νες ερχόμαστε ξανά...

Και αυτή τη φορά.... Κανένας δε μπορεί να μας σταματήσει ή να ανακόψει το χείμαρρο που έρχεται κατά πάνω σας πουτ@νες....

Γρηγορείτε αδέλφια!

Δυνατές Παρασκευές σημαίνει ΜΑΓΙΚΕΣ καθημερινές.

Κομπρεσέρ να δω αυτό το Σάββατο και θα τρελαθώ.....

Σας περιμένουμε αδέλφια!!!!!