Αναμενόταν μια ζεστή ημέρα. Ξημέρωνε Κυριακή 15 Αυγούστου 2004, και η παρέα είχε κεντρικό σημείο το domatiaki στην Εύβοια. Ήμασταν εγώ με 2 φίλους, τον Φώτη και το Λοΐζο, και με αφετηρία το domatiaki και με το γκρι Σίφουνα πραγματοποιούσαμε εξορμήσεις στις γύρω περιοχές, παραλίες και τα τοπικά clubάκια με αποκορύφωμα την ημερήσια στη Χιλιαδού με το φορητό ψυγειάκι με τις ατελείωτες μπύρες, το Εν πλώ και το Βαβυλώνια.
Στο πέτρινο cafe γνωρίζουμε την ******* τη φαλίτσα, μια εθελόντρια του Athens 2004. Το θεώρησα μεγάλη στιγμή τότε, και έκατσα μαζί της 6 μήνες, με αρκετές σημαντικές στιγμές στο ταξίδι αυτό, όπως τα ταξίδια σε Κέρκυρα και Βρυξέλλες.
Ήταν ίσως η τελευταία "normal σχέση", που μπήκε στο #Domatiaki, αλλά ή αχίλλειος πτέρνα δεν άργησε να βρεθεί. Από το 2005 έως το 2008 υπήρξε μια μεγάλη & δύσκολη περίοδος σκεπτικισμού και εσωστρέφειας, καθώς και η προσπάθεια για εκτελεστική αναβάθμιση και επέκταση του #Domatiaki σε τομείς αντικατασκοπείας αλλά και όρκος να μην υποκύψουμε σε αυτά που βρέθηκαν τυχαία στα χέρια μας, και να φτάσουμε τη μεγάλη αυτή αποκάλυψη μέχρι τέλους.
Εκεί ξεκίνησαν οι απειλές, και οι μπράβοι, οι δολιοφθορές και οι παρακολουθήσεις των τηλεφώνων μας. Ο χειρισμός ωστόσο ήταν υποδειγματικός -ειδικά μετά το καλοκαίρι του 2008 από την ομάδα που χειρίστηκε την υπόθεση, αλλά το πρώτο ρήγμα στις σχέσεις των μελών του #Domatiaki είχε επέλθει με αφορμή μια σχέση μου τότε που αμφισβητήθηκε από σημαντικό μέρος μελών οι οποίοι είχαν προειδοποιήσει εγκαίρως αλλά κατηγορήθηκαν για παραβίαση της προσωπικής ζωής και της ιδιωτικότητας των στιγμών της τότε συντρόφου μου.
Αποτέλεσμα ήταν εκτός από τη δική μου αποχώρηση τότε από το #Domatiaki, να χωριστούν σε 2 ομάδες οι της επιχειρισιακής ομάδας, αλλά και γενικότερα τα μέλη. Σε αυτούς που αποχώρησαν, και σε αυτούς που έμειναν για να με στηρίξουν έστω και αν διαφωνούσαν με όλο αυτό, αφού έβλεπαν τα πουτσιλίκια και τις επιθέσεις αν αυξάνονται, και εμένα να είμαι ευάλωτος όσο ποτέ. Έτσι παγιδεύτηκαν τα κινητά και πράγματι η έγκαιρη επέμβασή τους τόσο στο Λαγονήσι, όσο στο Μοσχάτο και την Καλαμάτα απέτρεψε τα χειρότερα πολλάκις.
Η κερκόπορτα όμως είχε ήδη ανοίξει κι εμείς δεν το είχαμε αντιληφθεί τόσο καιρό. Από το 2005 και μετά, υπήρξε ένα μεγάλο πρόβλημα που εγώ ήμουν ο κύριος υπεύθυνος. Οι εκάστοτε κοπέλες μελών του #Domatiaki, με πρώτο εμένα, μπαινόβγαιναν στο Domatio προκαλώντας αμηχανία στους υπολοίπους. Θυμάμαι ότι από τότε, ερχόντουσαν στο Domatiaki πληθωρικές παρουσίες συνοδεύοντας μέλη, όπως και εμένα τον ίδιο το 2008.
Ήταν την ίδια εποχή που όλοι οι "εχθροί" μας ήταν πάντοτε ένα βήμα μπροστά, και γνώριζαν όλες μας τις κινήσεις και τις σχεδιαζόμενες δράσεις μας. Αυτό προκάλεσε αμηχανία και καταρράκωση της εμπιστοσύνης μεταξύ των μελών του Domatiaki, και επέφερε δυσπιστία και πάγωμα των σχέσεων και της εμπιστοσύνης μεταξύ ανθρώπων που ήμασταν μαζί πολλά χρόνια και είχαμε περάσει πολλά.
Τελικά μετά από μια συνάντηση, τότε, αποφασίστηκε να απαγορευτεί η είσοδος στο #Domatiaki των συντρόφων των μελών μας, που όλως τυχαίως ήταν πάντα εκείνη την περίοδο πληθωρικές δίμετρες ή κατά γενική ομολογία κοπέλες περιζήτητες που δεν "άξιζαν" εμφανισιακά έστω στα μέλη μας.
Μετά από αυτή την κίνηση, επέστρεψε σιγά σιγά η εχεμύθεια στις κινήσεις μας, και αποκαταστάθηκε η εμπιστοσύνη μεταξύ των μελών μας. Εκ των υστέρων σκεφτήκαμε όλοι, ότι αυτό αποτέλεσε μια απόπειρα εισβολής στο Domatiaki, αφού είχαν αποτύχει παταγωδώς να μας ελέγξουν με τους μπράβους, τις δολιοφθορές, τους πυροβολισμούς και τις παρακολουθήσεις που επιχείρησαν.
Λίγο αργότερα όλα τα μέλη που ήταν μαζί με τις κοπέλες αυτές, σχεδόν ταυτόχρονα, όλως τυχαίως χώρισαν, το ίδιο κι εγώ. Το Domatiaki όμως προχώρησε και κατάφερε να ξεπεράσει ένα ακόμη σκόπελο.
Φέτος λοιπόν, μιας και είναι πάλι 15Αύγουστος και έτυχε να είμαι μόνος μου στην Εύβοια, σκέφτομαι όλη τη διαδρομή αυτή. Δεν ξέρω ποιες από τη δική μου διαδρομή ήταν όντως μαζί μου για να "μπουν" ως "δούρειος ίππος" στο Domatiaki, αν και υποψιάζομαι μια τουλάχιστον. Είτε ήταν όμως όντως κάποια μαζί μου -όπως και μαζί με άλλους- για το σκοπό αυτό, είτε όχι, το συμπέρασμα είναι ένα:
ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ, ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΛΕΦΤΑ, ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΟΥΝ ΕΣΕΝΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ . . .
DOMATIAKI uber alles!
Και τώρα αποφασίζω ότι η επιστροφή μου στο πεδίο για λογαριασμό του αγαπημένου μου #Domatiaki είναι πιο κοντά από ποτέ... Όχι μόνο δε νιώθω όπως το 2008, αλλά αντίθετα είμαι τόσο σίγουρος πως δε θα ξανανιώσω ποτέ ξανά έτσι. Ο προσωπικός μου στόχος επετεύχθη, ήρθα στο ΔΙΚΟ ΜΟΥ Domatiaki, και το έφτιαξα όσο καλύτερο μπορούσα. Όμως ο στόχος αυτός ήταν του τότε. Σήμερα που το ξανασκέφτομαι με βάση τη σημερινή μου οπτική, ψυχική αλλά και συναισθηματική κατάσταση, δεν πιστεύω ούτε περιμένω όχι μόνο καμία επιστροφή, αλλά και καμία νέα γνωριμία με σκοπό να κάνω οικογένεια, οπότε όλοι οι δρόμοι μέσα μου οδηγούν σε αυτό που ήταν η πραγματική σταθερά και ο πραγματικός συνοδοιπόρος μου τόσα χρόνια. Στους ανθρώπους που πραγματικά μου στάθηκαν στις δυσκολότερες στιγμές μου χωρίς να τους το ζητήσω, και μάλιστα όταν ήμουν τόσο ευάλωτος που με "μια σπρωξιά" θα μπορούσα να μην είμαι σήμερα εδώ. Σε αυτούς οφείλω τα πάντα και σε κανέναν άλλο.
#Επιστρέφω.
#Domatiaki αγάπη μου.
Υ.Γ: Ξέχασα να αναφερθώ στην ............ Αυγή. Θα τα πει η ίδια η ιστορία. Ήδη γελάει ο κόσμος...




















.jpg)



