Πέμπτη, Ιουνίου 12, 2008

Οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν όλοι τους ξεχνάμε....

Όταν φεύγουν τόσο μεγάλοι ανθρώποι, όταν τόσο γνήσιες ψυχές αναπαύονται, δεν υπάρχουν λόγια. Μόνο σιωπή και μνήμη από ότι άφησαν μέσα μας...

Και επειδή οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν όλοι τους ξεχνάμε, εσύ Φίλιππα δεν θα πεθάνεις σίγουρα ποτέ...

Σάββατο, Ιουνίου 07, 2008

(208.481) Ξεκινάμε ένα νέο, ωραίο και φυσικά αμφίρροπο ταξίδι....

Συνέχεια από εδώ Sweep or not sweep? Διακοπές or μοναχική Εύβοια ή Κέρκυρα? Παρέα, η μοναξιά? Άσπρο ή μαύρο? Σε 1 ημέρα και κάτι ξεκινάει μια απο τις τελευταίες εξεταστικές περιόδους στο ΤΕΙ. Εξεταστικές περιόδους, που σχεδόν πάντα είναι σαν να τις δίνεις για πρώτη φορά... Πάντα νέα μαθήματα, πάντα διαφορετικοί σπουδαστές (συνήθως) αφού άλλοι δεν δηλώνουν τα μαθήματα αυτά, και άλλοι τα έχουν περάσει... Ψυχολογία δύσκολη, πίεση από την δουλειά και την πτυχιακή μεγάλη... Καιροί σαν τους παλιούς δύσκολα θα υπάρξουν ξανά. Όμως το κολπάκι που ξεκινήσαμε με τις αρχαίες VGA κάμερες, να παίρνουμε τα θέματα από κάθε μάθημα, καθιερώθηκε. Εποχές σαν εκείνες τις "κλίκας" δεν ξέρω αν θα ξαναζήσουμε. Σε 2-3 μαθήματα πέρυσι -όταν ήμουν και φαντάρος- αυτό έγινε. Κατάφερα μέσα από το forum να μαζέψω 10-15 άτομα σε κάθε μάθημα, να ανταλλάξουμε σημειώσεις, SOS και παλαιότερα θέματα. Η επιτυχία ήταν καθολική, και θύμισε εποχές Ντουντούμη μέχρι το 2006... Σημασία έχει, οτι μετά την μεγαλύτερη επιτυχία όλων των εποχών, δηλαδή την περυσινή σεζόν και μέχρι τον Φεβρουάριο, όταν ενώ υπηρετούσα τη θητεία μου πέρασα 5 εργαστήρια και τις περισσότερες θεωρίες (ελέω απεργιών και συνεχόμενων επαναλληπτικών εξεταστικών), με τα 4 τελευταία εργαστήρια της σχολής μια τελική εξέταση πριν τα τελειώσουμε, και τα 4 τελευταία θεωρητικά μαθήματα να δείχνουν το δρόμο για την έναρξη της πρακτικής άσκησης, και να ανοίγουν στο μυαλό μας την πόρτα του αμφιθέατρου Χατζηνικολάου για τελευταία φορά, στην ορκομωσία του πτυχίου.... Είναι όμως η πρώτη φορά ίσως, που τα πράγματα είναι τόσο αβέβαια. Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει για να γράψουμε και να τελειώσουν αυτά τα 4 εργαστήρια. Βέβαια αυτό έχει επαναληφθεί και στο παρελθόν. Αλλά φέτος είναι σε τεράστιο βαθμό.... Και όσο απαισιόδοξο ακούγεται αυτό, άλλο τόσο αισιόδοξα είναι τα πράγματα στις θεωρίες. Θα περάσουμε Χημεία, Προστασία και ΣΗΕ αέρα. Θα παλέψουμε ΣΑΕ2 και Φωτοτεχνία. Θα δούμε τι θα γίνει σε Κίνηση και Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας... Για το καλοκαίρι όλα είναι στον αέρα. Δεν ξέρω γιατί, αλλά φυσικά κανείς δεν είναι ευχαριστημένος με κάτι τέτοιο. Όμως δεν έχουμε και την πολυτέλεια να το σκεφτούμε ή να το επεξεργαστούμε και τόσο. Τουλάχιστον όχι πρίν από την εξεταστική. Μια εξεταστική που σίγουρα το κίνητρο υπάρχει. Μένει να επαλληθευτεί το αν όλα όσα εξωτερικά και εσωτερικά σε απωθούν, σε κρατάνε στάσιμο, μοναχικό και σε εξαντλούν, μπορεί να σε αποθαρρύνουν να κάνεις αυτό που πρέπει. Δηλαδή, αν θα κάνεις αυτό που είσαι σίγουρος οτι είναι σωστό, ή θα σε πάρει από κάτω επειδή αυτό που έχεις φτιάξει στο μυαλό σου δεν πραγματοποιείται και μένεις χρόνια σε μια στάσιμη κατάσταση κοινωνικού και προσωπικού αποκλεισμού και εργασιακής πίεσης... Είδομεν....

Σάββατο, Μαΐου 31, 2008

(207.849) ::: 29/5/08 Ημέρα δικαίωσης! :::

Από την Πέμπτη 29/5/2008, όλοι εμείς εδώ έχουμε ένα πράγμα λιγότερο να μας απασχολεί και να μας προβληματίζει. Σημαντικό, όπως έλεγαν πολλοί.

Σε μια δύσκολη λοιπόν περίοδο, τόσο στη σχολή, όσο και στη δουλειά, όπου οι ημέρες περνούσαν και η αγωνία μεγάλωνε, ήρθε η δικαίωση από το Πρυτανικό Συμβούλιο. Μια λυτρωτική δικαίωση για όλους εμάς.
Καλή αρχή λοιπόν και επίσημα πλέον....

Ευχαριστώ όσους πιστέψανε, και όσους αγωνιστήκανε για το όνειρο.

Ευχαριστώ και όσους με απαξίωσαν και μίλησαν υποτιμητικά, απειλιτικά και άσχημα σε μια γνήσια ψυχή. Την Δευτέρα θα σας περιμένω και εσάς για να σας κεράσω....

Τα δύσκολα τώρα έρχονται.
Δεν ξέρω αν αντέχουμε ακόμα.
Οδηγός μας το φώς στην ψυχή.
Μην λυγίσεις... Μην γυρίσεις!
1 μήνας έμεινε. Κουράγιο...

Καλημέρα αδέλφια!

Επειδή πολλοί δεν θα καταλάβετε, απλά αλλάξτε σελίδα.

Κυριακή, Μαΐου 25, 2008

::: Δημοσίευση Κειμένου από το Αρχείο :::

Σε ένα cd που περιείχε το πρώτο μου backup, το 1999, μεγέθους 185ΜΒ (!) που εντυπωσιασμένος διαπίστωσα οτι το περιεχόμενό του σώζεται μέχρι σήμερα, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα cd της εποχής που βρίσκονταν στο μπαλκόνι μου, βρήκα και δημοσιεύω για πρώτη φορά το παρακάτω κείμενο:


11-10-1999

Οι γλάροι έξω λαλούσαν, τα πουλάκια κελαηδούσαν … και απέναντι, στο μπαλκόνι, ένας πιτσιρικάς που αγναντεύει τον ορίζοντα, τα γκρί σύννεφα που ειχαν σκεπάσει από νωρίς τον ανοιξιάτικο ουρανό, σπέρνοντας την μελαγχωλία και την καταθληπτική ατμόσφαιρα, σε ολόκληρη την πόλη!

Χμ .. φυσικά και δεν υπήρχε κάτι να κάνω, όταν ξαπλωμένος στο ζεστό μου πάπλωμα, άνοιξα τα μάτια μου για πρώτη φορά σήμερα! Μια ημέρα ισως ίδια με τις άλλες, ίσως και διαφορετική!

Η ζωη με περίμενε έξω, είτε για να καλιεργήσω, είτε για να πουλήσω το ταλέντο μου... είτε για να το εκμεταλλευτεί! Και το τηλέφωνο δίπλα μου να χτυπά συνεχώς, είτε για μια καλησπέρα, είτε για μια εξυπηρέτηση, και καμια φορά και από κάποιον που σκέφτηκε να δει τι κάνω, καποιο φίλο! Ναι! Έτσι γνώρισα κι εσένα, μια μερα ξαφνικά κάτω από μια δύσκολη κατάσταση!

Έτσι θα έγραφα, αν σήμερα ήταν πρίν 1 χρόνο, σήμερα!

Αλλά άς έρθουμε στην απτή πραγματικότητα του σήμερα, που τόσα έχουν αλλάξει σε αυτό το δύσβατο λαβύρινθο που λέγεται ζώη μου… Και γιατί; Θα μπορούσα κάλιστα να σας απαντήσω, εάν είχα την δύναμη να δώ στο μέλλον, το τι θα γίνει με το σχολείο μου φέτος,με την υγεία μου,με την κοινωνική μου ζωή, ακόμη και.. με το τι θα κάνω αύριο στο σχολείο, μια σημαντική ημέρα προσαρμογής για μένα! Επίσης το τι θα κάνω με το περιοδικο; , με τις σπουδές μου και με πληθος πραγμάτων που με απασχολούν!

Αυτο το γιατι… ποιος μπορει να το απαντήσει τώρα ? χα !