Κυριακή, Δεκεμβρίου 04, 2022

Constructors: Μεγάλη συγκίνηση για την αποψινή ολοκλήρωση της θερμομόνωσης του #Domatiaki στη μνήμη του "πατέρα" μας....


Από σαράντα κύματα για μια ακόμη φορά, και με τεράστια προσωπική προσπάθεια και κόστος -όπως αναμενόταν- ολοκληρώνονται απόψε το βράδυ οι εργασίες θερμομόνωσης και στεγάνωσης του #Domatiaki. Για να είμαστε πιο ακριβείς, βέβαια, οι εργασίες αφορούν την αναβάθμιση της μόνωσης, αφού μόνωση υπήρχε, αλλά δεν κάλυπτε τις ανάγκες και τις υψηλές προδιαγραφές που θέλαμε και είχαμε ορίσει. Έτσι το καλοκαίρι πήραμε την μεγάλη απόφαση να μπει το κομπρεσέρ και να ξηλώσει τα πάντα....

Φυσικά, για μια ακόμη φορά το σύμπαν έβαλε λυτούς και δεμένους να μας γαμήσουν, όπως αναμενόταν, και εμείς προσπαθώντας να φτάσουμε στο ανέφικτο singularity, πήραμε τις καλύτερες δυνατές αποφάσεις για τα δεδομένα που προέκυπταν, και παλέψαμε με τεράστιο προσωπικό κόστος για το καλύτερο δυνατόν.

Από σήμερα το #Domatiaki έχει την καλύτερη μόνωση της Αθήνας, και αυτό δε το λέμε γιατί θέλουμε να συγκρίνουμε τα "U" και τα "W" μας, αλλά γιατί επιλέξαμε να ορίσουμε προδιαγραφές πολύ μεγαλύτερες -διπλάσιες περίπου- από τα επιστημονικά δεδομένα και standards, θεωρώντας το κομμάτι αυτό πολύ σημαντικό για το δωμάτιο μας, αλλά φυσικά και για να τιμήσουμε έτσι με το παραπάνω την υπόσχεση στη μνήμη του "πατέρα" μας.

Ο χειμώνας θα είναι πολύ δύσκολος, και οι εργασίες θα συνεχιστούν σε διάφορους τομείς αναβάθμισης, όπως πχ της υπερσύγχρονης αυτόνομης θέρμανσης, αλλά το δωμάτιο έχει να ανέβει γολγοθά σε οικονομικά και δικαστικά παράλληλα, με πολύ λίγα άτομα και με την ψυχολογία στο ναδίρ.

Καλή δύναμη αδέλφια και ψηλά το κεφάλι.

Απόψε είναι επιτέλους ημέρα χαράς.....

Θα νικήσουμε.

Παρασκευή, Νοεμβρίου 11, 2022

Επίσημο: domatiaki.tk για ένα ακόμη χρόνο - θα μεταδώσει δημόσια την τελική μεγάλη μας νίκη.....

 

Η σημερινή (Παρασκευιάτικη) συνέλευση αποφάσισε την επαναφορά και τη διατήρηση του domatiaki.tk δημόσια στον αέρα του διαδικτύου, για να μπορεί το δωμάτιο να συνεχίσει την άμεση αλληλεπίδραση, επικοινωνία και ενημέρωση, και για να μεταδοθεί δημόσια σε όλο τον κόσμο η μεγάλη μας νίκη......

Σάββατο, Οκτωβρίου 29, 2022

Αλύγιστοι, υπερήφανοι, ήρωες...

Αυτό το κείμενο αποτελεί μια συγκλονιστική αφήγηση των γεγονότων που έλαβαν χώρα, σε μια κομβική χρονική στιγμή για το δωματιάκι. Ολόκληρη η οντότητα μας συμφωνεί ότι ποτέ δεν κάνει να λέμε ποτέ, αλλά ίσως αυτή να ήταν η πιο συγκλονιστική στιγμή που κάποιοι έχουν ποτέ τους βιώσει. Η αποφασιστικότητα ορισμένων έσωσε ένα όχι απλά σημαντικό κομμάτι, αλλά το ίδιο το δωματιάκι. Και φυσικά, η αυταπάρνηση, η σύνεση, η ομαδικότητα, η απίστευτη πειθαρχία και η πίστη, κατάφερε να οδηγήσει μια ομάδα ανθρώπων, στο να επιτύχουν κάτι υπεράνθρωπο που μας ξεπερνά όλους.

Όταν η αιχμή του δόρατος αποφάσισε να φύγει μυστικά χωρίς επιστροφή σε μια συγκλονιστική και ανθρωπίνως αδύνατη αποστολή, χωρίς να ενημερώσει τους υπόλοιπους, τότε η "νέα γενιά" θα είχε ως μονόδρομο την προσπάθεια διάσωσης.

Η τεχνική ομάδα, οι τεχνικοί ραδιοερασιτέχνες της ομάδας ραδιοδικτύου, η ομάδα αντικατασκοπείας, αλλά και οι constructors ακόμα, έμελλε να ενεργοποιήσουν και να επανδρώσουν για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, και τις 4 εξωτερικές μονάδες μεταδόσεων, να βρουν το τελευταίο στίγμα της.... παλιάς γενιάς, και να αφιερώσουν ατελείωτες ώρες χωρίς.... ύπνο, με σκοπό να εντοπίσουν με κάθε τρόπο την εγκλωβισμένη και χωρίς τρόφιμα, προμήθειες ή εξοπλισμό, ομάδα πεδίου του Domatiaki.

Οι ώρες και οι μέρες περνούσαν, και οι ελπίδες κάθε δευτερόλεπτο λιγόστευαν, όμως αυτό δεν μας έκανε να κάνουμε πίσω ούτε για μια στιγμή. Οι πανίσχυροι δέκτες της SAGEM, οι καλύτεροι που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ στην κόσμο για πολλούς, εξόπλισαν και τις 4 μονάδες εξωτερικών μεταδόσεων, οι οποίες με πολύ δυνατές κεραίες με μεγάλη απολαβή και κέρδος σε dbi, είτε κατευθυνόμενες είτε κάθετες, θα έπρεπε να στηθούν με εξοπλισμό εκστρατείας σε διάφορα σημεία σε 3 διαφορετικά νησιά...

Στόχος, ήταν να εντοπιστεί το πολύ ασθενές σήμα που εξέπεμπε ένας μικροπομπός πολύ παλιάς τεχνολογίας, που διέθετε στο πέτο του πάντοτε ένας γραφικός από την παλιά φουρνιά, το οποίο όμως χάρη στην πολύ χαμηλή ισχύ εκπομπής σήματος αλλά και την πολύ αραιή περιοδικότητα -1 εκπομπή ανά 15 λεπτά περίπου- ήταν το μόνο που θα μπορούσε να αντέξει για... μήνες χωρίς φόρτιση ή αλλαγή μπαταριών, και αυτό το γνώριζαν καλά οι τεχνικοί μας.

Μετά από 10 μέρες συνεχών προσπαθειών χωρίς κανένα αποτέλεσμα, ακούστηκε η μαγική λέξη από την ομάδα 3: "Λαμβάνουμε 2 φορές πολύ χαμηλά κάποιο σήμα στις 137 μοίρες, θα το ξανατσεκάρουμε στο επόμενο τέταρτο".

Αμέσως, όλες οι μονάδες μελετώντας τα νέα δεδομένα, αποφασίσαμε να στήσουμε τις άλλες 3 μονάδες εξωτερικών μεταδόσεων περιμετρικά σε ψηλά σημεία κυκλικά κατά προσέγγιση, για να λάβουμε το σήμα και να καταφέρουμε να το τριγωνοποιήσουμε όσο γίνεται, για να βγει στίγμα. Πράγματι, οι 2 από τις 3 υπόλοιπες ομάδες, κατάφεραν να δώσουν αναφορά λήψης του ID, καθώς και αρκετά ακριβή κατεύθυνση από το σημείο τους, χάρη στις μεγάλες κατευθυνόμενες κεραίες που διέθεταν. Έτσι, είχαμε πλέον από 3 διαφορετικά σημεία, κατεύθυνση της λήψης, πράγμα που αν το ρίχναμε στο χάρτη, θα μας οδηγούσε σε ένα πολύ απομονωμένο σημείο, σε ένα τεράστιο γκρεμό στην ουσία που ήταν τόσο δυσπρόσιτο, που δε θα μπορούσαμε να φτάσουμε εγκαίρως, παρά μόνο από αέρος. Επίσης, η απόκλιση μεταξύ των στιγμάτων, ήταν μόλις 17 μέτρα(!).

Η ομάδα πεδίου και όλη η αφρόκρεμα του Domatiaki είχε εντοπιστεί από τους τεχνικούς μας. Δε θα αποκαλύψουμε τα επιχειρησιακά σχέδια, πάντως η τεράστια αυταπάρνηση και πειθαρχία τους, καθώς και το γεγονός ότι δε θα καλούσαν ποτέ σε βοήθεια οι ίδιοι, τους είχε οδηγήσει όπως μας ενημέρωσαν αργότερα, σε τουλάχιστον 15 διαφορετικές αποτυχημένες επιχειρήσεις απεγκλωβισμού, όλο αυτό το 33ήμερο που βρέθηκαν εκεί. Η επιβίωση τους, πέραν των αστείρευτων ψυχικών αποθεμάτων, της πειθαρχίας και του αυτοελέγχου τους, οφείλεται και στο γεγονός ότι οι βροχές και τα μπουρίνια Αυγούστου/Σεπτεμβρίου, επέτρεψαν να υπάρξει το υπερπολύτιμο για την επιβίωση απόθεμα νερού. Βέβαια, η ύστατη όλων, θα ήταν να βουτήξει ο πιο δυνατός και να κολυμπήσει μια απόσταση περίπου 10 μιλίων, για να καταφέρει να βρεθεί με λίγη τύχη σε απάνεμα νερά, σε κάποιο δίαυλο σκαφών, πράγμα το οποίο ήταν επίσης δύσκολο και πολύ επικίνδυνο.

Η νέα γενιά, οι τεχνικοί και οι ραδιοερασιτέχνες, η αντικατασκοπεία και οι constructors, έμελλε να επιτύχουν κάτι πολύ σπουδαίο. Και με αυτό τους τον άθλο, ακόμη κι αν τα παιδιά που περισυλλέχθηκαν μερικές ώρες αργότερα χρειαστούν μακροχρόνια θεραπεία για να επανέλθουν, έδωσε διαπιστευτήρια πως μπορεί να τρέξει το Domatiaki πλέον επάξια ή και καλύτερα. Γιατί το Domatiaki δεν μπορεί να είναι μόνο το πεδίο και οι καταδρομικές, ούτε μόνο οι ριψοκίνδυνοι που φτάνουν στα άκρα.

Και μπορεί η ομάδα πεδίου να έζησε τη μεγαλύτερη, πιο μακροχρόνια και πιο επικίνδυνη αποστολή της, μπορεί όλοι κάποια στιγμή να πίστεψαν ότι δε θα τα καταφέρουν, όμως κανείς δε σκέφτηκε στιγμή να τα παρατήσει, κι αυτό είναι ότι πιο δυνατό έχουμε καταφέρει. Δε θα περιμέναμε τίποτα λιγότερο από τη δήλωση ότι όχι μόνο δε θα τα παρατήσουν, αλλά ότι κάποια στιγμή θέλουν και την ακόμα πιο δύσκολη καταδρομική αυτοκτονίας που έχει μείνει.

Για κάποιους όλα αυτά είναι μάταια, γιατί πιστεύουν ότι το Domatiaki έχει τελειώσει. Για άλλους, αυτό δε θα γίνει ποτέ. Εμείς, όσο κερδίζουμε μάχες, έστω και στην κόψη του ξυραφιού- μάχες επιβίωσης- τόσο παίρνουμε δύναμη για τις επόμενες. Και η δύναμη του τώρα είναι τόσο δυνατή....

Καλή ανάρρωση λοιπόν στα αδέλφια μας στη μακροχρόνια αυτή και πολύ επίπονη διαδικασία, αλλά οι constructors αύριο τελειώνουν και τη 2η φάση των εργασιών, και ξεκινάει η τρίτη και τελευταία από εβδομάδα. Είναι πολύ σημαντικό, η 3η φάση να τελειώσει πριν χαλάσει ο καιρός, και αυτό παλεύουν όλα τα αδέλφια μας.

Η συνέχεια επί της οθόνης.

Υ.Γ: Υπάρχει διάχυτη η αίσθηση, ότι υπάρχει μεθοδευμένη προσπάθεια διάλυσης και εξόντωσης μας. Και αυτό δεν είναι πια μια απλή εκτίμηση, αλλά κοινή άποψη πολλών ατόμων, που συνεχώς ενισχύεται από όλο και περισσότερους....

Βάλτε το λοιπόν καλά μέσα στο μυαλό σας: ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΑ!

Κάθε επιβίωση μια νίκη μέχρι την επόμενη μάχη επιβίωσης.

Στη μνήμη των νεκρών μας.

Δε λυγίζουμε. Είμαστε υπερήφανοι για τα αδέλφια μας. Είναι οι πραγματικοί μας ήρωες - πρότυπα μας.... Για πάντα!

Γράψατε ιστορία 33 μέρες χωρίς τρόφιμα, προμήθειες και χωρίς καμία βοήθεια.... Μετά από αυτό, ποιος προσκυνημένος πουτάνας γιος λοιπόν θα τολμήσει τώρα να τα βάλει μαζί σου Domatiaki μου?

Μην καρτεράτε να λυγίσουμε μήτε για μια στιγμή......

Υ.Γ2: Και με τη βούλα της συνέλευσης, λόγω των κρίσιμων στιγμών μας, για 1 ακόμη χρόνο παραμένει ανοιχτό ελεύθερα το ιστορικό domatiaki.tk! Θα μείνει ανοιχτό προς μεγάλη σας απογοήτευση, για να καταγράψει στο ελεύθερο διαδίκτυο, τη μεγαλύτερη νίκη όλων των εποχών....

Γρηγορείτε αδέλφια....

Εμπρός αδέλφια, στις τρύπες σας πουτάνες και ποντίκια.....

Κι ήταν μόνο η αρχή....

#ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ

Τετάρτη, Αυγούστου 10, 2022

(106.081/4.415) Η χειρότερη χρονιά θανάτων οδηγεί σε καταδρομική "ρώσικη ρουλέτα" αδρεναλίνης με φόντο το θάνατο

Ενώ δεν έχουν κοπάσει τα πανηγύρια για την ιστορική επανέναρξη των εργασιών από τα αδέλφια της Constructor, ξαφνικά ο θάνατος επανήλθε στο δωμάτιο και μετέτρεψε τη χρονιά αυτόματα στην πιο μαύρη όλων των εποχών.

Γιατί, ότι ιστορικό κι αν καταφέρουμε εμείς, όλα θα τελειώνουν στην ερώτηση:

"Μπορείς να συγκρίνεις τίποτα με το θάνατο;"

Ακόμη κι αν τα παιδιά καταφέρουν να υλοποιήσουν το μεγάλο σχέδιο τους το Σεπτέμβριο (σ.σ. έχουν δώσει ραντεβού για τα τέλη Αυγούστου), τίποτα δε θα είναι πια το ίδιο.

Όσο δυσβάσταχτο κι αν ακούγεται, αυτό που έγινε φέτος -πέραν των αναμενόμενων πούστικων επιθέσεων- με αποκορύφωμα το θάνατο τόσων δικών μας ανθρώπων, το λέω μετά λόγου γνώσεως, δεν πρόκειται να ξεπεραστεί ποτέ, και θα επισκιάσει τα πάντα για πάντα.

Όταν χάνεις κάποιους που αγαπάς με όλη σου την καρδιά άλλωστε, είναι κάτι που δεν ξεπερνιέται....

Βέβαια ο θάνατος δεν μπορεί να πάρει μακριά αυτούς που αγαπήσαμε. Θα μένουν για πάντα μέσα μας. Αυτοί που αγαπήσαμε θα είμαστε για πάντα εμείς. Κι αν μας παρατηρήσει κανείς, μπορεί να τους δει στα βλέμματα μας....

Εκεί που σταματάς να έχεις τον έλεγχο, αρχίζει ο θάνατος. Και όταν γίνεται αυτό, ο καθένας αντιδρά ανεξέλεγκτα. Και εκεί, δυστυχώς, καμία συνέλευση και κανένας αδελφός δεν μπορεί να ελέγξει τις αντιδράσεις ή να αποφασίσει συλλογικά, είτε με την απαιτούμενη νηφαλιότητα και ψυχραιμία. Απλά ακολουθείς το ένστικτο και ενεργοποιείς το πιο ακραίο σου σενάριο, ακόμα κι αν πίστευες ότι δε θα χρειαζόταν ποτέ να καταφύγεις σε αυτό.

Αυτός ο χώρος έχει αποδείξει ότι σε ακραίες καταστάσεις δρα και αντι-δρά άμεσα ακραία. Είναι σαν αυτό που είχε πει κάποτε ένας κορυφαίος χειρουργός του ρομπότ Da Vinci, που είχε χειρουργήσει με επιτυχία ένα πολύ κοντινό μας πρόσωπο που δεν υπάρχει πια: "Όσο πιο επιθετικός θα είναι ο καρκίνος στη βιοψία, τόσο επιθετική θα πρέπει να είναι και η θεραπεία".

Δυστυχώς, όσες προσπάθειες κι αν έγιναν, όσες προσπάθειες κι αν θα γίνουν για να πάμε σε μια ψύχραιμη και ώριμη κουβέντα την Παρασκευή, όπως τόσα χρόνια κάνουμε, αυτό αυτή τη φορά δε θα καταστεί εφικτό για πολλούς και διάφορους λόγους. Ο πιο βασικός από αυτούς, είναι ότι όλα τα εναπομείναντα άτομα του πεδίου και του κέντρου επιχειρήσεων, καθώς και όλοι οι διαχειριστές, έχουν αποφασίσει να καταφύγουν σε αυτό που όλοι πιστεύαμε πως δε θα χρειαστεί ποτέ όταν το σχεδιάζαμε ως ύστατη λύση. Στις καταδρομικές.... "αυτοκτονίας".

Εκεί που η αδρεναλίνη θα πρέπει να φτάσει σε τέτοια επίπεδα, που να ξεπερνά και το ένστικτο της επιβίωσης και της αυτοσυντήρησης....

Από τη στιγμή λοιπόν που δε θα μείνει αυτή τη φορά πίσω κανένας διαχειριστής, θα πρέπει να είσαστε όλοι έτοιμοι για το plan B, αν κάτι δεν πάει καλά. Δίνουμε λοιπόν προθεσμία σιγής ασυρμάτου μέχρι το τέλος του μήνα. Αν μέχρι τότε δεν έχουν υπάρξει νέα μας, τα περιφερειακά άτομα θα πρέπει να υποθέσουν το χειρότερο και να θέσουν σε εφαρμογή το πλάνο* αυτό.

*Το δωματιάκι στην περίπτωση αυτή θα συνεχίσει από τη διάδοχη κατάσταση του, την οποία για ευνόητους λόγους και για φιλτράρισμα των όσων το ακολουθούν, την ξέρουν μόνο τα άτομα που συμμετείχαν στο στενό πυρήνα του, και όχι όλοι.

Η καρδιά μπορεί να δει όσα δε βλέπει το μυαλό.

Κι εμείς, σα μικροί θεοί παλέψαμε για... μεγάλα θαύματα. Γιατί τα θαύματα συμβαίνουν σε όσους τα πιστεύουν!

Απόψε θα ήταν τα γενέθλια του τελευταίου εκλιπόντα μας. Ήδη 10 μέρες μακριά μας....

Κάπου εδώ, από τη στιγμή που φεύγουμε για την πρώτη καταδρομική "αυτοκτονίας" όλοι οι διαχειριστές, οφείλουμε να σας αποχαιρετήσουμε.

Επειδή δεν είμαστε καλοί με τους αποχωρισμούς, την ώρα που ανεβαίνει αυτό το κείμενο θα είμαστε ήδη καθ' οδών για την πρώτη καταδρομική "αυτοκτονίας".

Αφήνουμε πίσω μας νέα άτομα που ζήσαμε μαζί σχεδόν τα πάντα, και αν χρειαστεί είμαστε πια πιο βέβαιοι από ποτέ ότι θα συνεχίσετε το όνειρο επάξια και καλύτερα από εμάς.

Καλή αντάμωση να έχουμε αδέλφια, υπό καλύτερες συνθήκες, σε ένα κόσμο πιο... γαλήνιο!

Για όσους γνωρίζουν το διάδοχο μέσο και σχήμα, η εκπομπή θα συνεχίζει από εκεί σε κάθε περίπτωση. Για όσους πάλι όχι, αν κάτι δεν πάει καλά θα πρέπει να σας αποχαιρετήσουμε από εδώ.

Καλή αντάμωση, ευχαριστούμε για την ακρόαση και το υπέροχο αυτό κοινό ταξίδι τα τελευταία 26 χρόνια.

Ξέρω ότι σίγουρα θα υπάρχουν και άτομα που παρακολουθούν από απόσταση & αγαπάνε πραγματικά το δωματιάκι και απλά ο δρόμος μας δεν έτυχε να διασταυρωθεί. Δυστυχώς, για λόγους ασφαλείας αν μας συμβεί κάτι θα πρέπει να χωρίσουν και οι δικοί μας δρόμοι αδέλφια....

Χάρε, ερχόμαστε να σε αντιμετωπίσουμε face to face στο όνομα των νεκρών μας που τόσο πούστικα και πισώπλατα μας πήρες....

Ανθρώπινη ψυχή: Το ισχυρότερο όπλο.

Υ.Γ: Καλό ταξίδι & καλή αντάμωση αδέλφια μας...

Η εκπομπή θα συνεχίσει. Η εκπομπή θα συνεχίσει...

(106.081/4.415) Επανέρχονται τα μαύρα σύννεφα: Μετά την ψυχική, σημάδια ολοταχούς οικονομικής κατάρρευσης.....

Θυμάμαι πέρυσι γύρω στο Πάσχα και σίγουρα πριν το καλοκαίρι, όταν υπήρχε πανηγυρικό κλίμα -και όχι άδικα-, επειδή η δεξαμενή του δωματίου ήταν γεμάτη αποθηκευμένα καύσιμα, και φυσικά οι εκτιμήσεις έλεγαν ότι διαθέτουμε emergency backup αυτονομία που σε κάποια έκτακτη ανάγκη θα μπορούσαμε να διαθέσουμε αυτονομία πάνω από 2.500 χιλιόμετρα.

Σήμερα πιά, έχει μείνει ούτε το μισό από αυτήν την ποσότητα.

Σε αυτό, ήρθε να προστεθεί και ένα ακόμα αναπάντεχο γεγονός φέτος πριν το καλοκαίρι. Κύριο όχημα στο δωμάτιο, έγινε όχι το πρώτο, όχι το δεύτερο, όχι το τρίτο, αλλά το τέταρτο όχημα, και μάλιστα χωρίς ρεζέρβες, εξοπλισμό και ανταλλακτικά έκτακτης ανάγκης!

Θα ήταν αδιανόητο μέχρι πέρυσι, να πεις στον οποιοδήποτε, ότι ένα όχημα αναψυχής και κυρίως για.... παιχνίδι, το SAFARI, θα αναγκαζόταν να επιστρατευτεί ως κύριο μέσο μεταφοράς μας.

Λίγο τα ατυχήματα, λίγο η απώλεια χρημάτων, λίγο τα παιδιά της Constructor που προφανώς δεν προλαβαίνουν να ασχοληθούν με επισκευές οχημάτων αυτή την περίοδο, σίγουρα είναι ένα πολύ μεγάλο πλήγμα για την εικόνα του δωματίου. Και μάλιστα, κυρίως, όταν αυτό γίνεται κατ' επανάληψη, ειδικά όταν βρισκόμαστε σε τόσο μεγάλη κρίση και οι απαιτήσεις είναι πολύ υψηλές για να ρισκάρει κανείς νέα απρόοπτα στο δρόμο.

Η οικονομική κατάρρευση λοιπόν είναι προ των πυλών, ίσως και μέσα στο Σεπτέμβριο, αν και οι προσπάθειες όλων μας είναι να μετατεθεί αυτό για όσο πιο αργότερα γίνεται, ενδεχομένως και τον Οκτώβριο με λίγη τύχη.

Το μόνο θετικό σε αυτή την ιστορία -τα οποία έχουν επιτύχει χάρη στην εμπειρία και στα ικανότατα μέλη μας, αποφεύγοντας τα λάθη του παρελθόντος, είναι δυο πράγματα:

α) Ότι η χρηματοδότηση των εργασιών της Constructor είναι μετά από τόσα χρόνια εξασφαλισμένη και δεν πρόκειται να κινδυνεύσουν τα έργα που έχουν ξεκινήσει.

β) Ότι η πολύ ευνοϊκή ρύθμιση χρέους του 2013 δεν πρόκειται να χαθεί, αφού αυτή έχει μετατεθεί και εξυπηρετείται τυπικά από φυσικά πρόσωπα εκ μέρους όλων μας.

Βέβαια, το ερώτημα που γεννιέται, είναι πως θα μπορέσουν τα άτομα της Constructor να συνεχίσουν κανονικά τα projects τους, όταν όλοι θα γνωρίζουν ότι τα έξοδα αυτά υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι ενδεχομένως θα εμφανιστούν ξανά μπροστά μας ως νέα.... χρέη.

Η απάντηση επί της οθόνης....