Στην πιο κομβική στιγμή του έχει μπει το Domatiaki, αφού σε λίγο καιρό συμπληρώνονται τρία χρόνια τέλματος, τρία από τα χειρότερα χρόνια όλων των εποχών μας. Θυμίζουμε ότι το 2019 ήταν χρονιά που -όπως και τώρα- το δωμάτιο είχε ξεκινήσει μετά από καιρό την ανοδική πορεία και την ανάκαμψη του, είχε μπει σε προγραμματισμένη και συστηματική δουλειά ή οποία είχε ξεκινήσει να φέρνει εκτός από ανεβασμένη ψυχολογία, και απολύτως μετρήσιμα και ορατά αποτελέσματα.....
Λίγο αργότερα όμως, όπως όλοι θυμόμαστε, τα πράγματα πήγαν.... κατά διαβόλου, λόγω των καταστάσεων κυρίως, αλλά και των εγκληματικών επιλογών.
Το 2020 είχαμε υποσχεθεί ότι μέχρι πέρυσι τέτοιο καιρό, θα ανοίξουμε όλα τα μέτωπα, και θα ξεκινήσουμε τον μεγάλο... ορυμαγδό με τις τελικές εργασίες αναβάθμισης και ανακαίνισης του αγαπημένου μας δωματίου. Όμως οι εξελίξεις που ακολούθησαν, τα δικαστικά έξοδα και οι αυτόφωρες συλλήψεις, έβαλαν για μια ακόμη χρονιά ταφόπλακα σε αυτές τις προσπάθειες....
Το χειμώνα του 2021, μετά από την πιο μαύρη χρονιά στην ιστορία, και βγαίνοντας από 3ετές τέλμα, σε μια συνέλευση πήραμε όρκο μαζί με τους constructors, ότι την Άνοιξη, μόλις ανοίξει ο καιρός, λίγο μετά τον Απρίλη, θα μπουν τα κομπρεσέρ και τα μηχανήματα μας σε φουλ ρυθμούς....
Το χρονικό σημείο αυτό έχει ήδη φτάσει, η ψυχολογία είναι ακμαία και πολύ υψηλή, και είμαστε μόλις μια συνέλευση μακριά από ένα ιστορικό πράσινο φως, που θα ανοίξει διάπλατα το δρόμο για το μέλλον του δωματίου μας, και θα εκπληρώσει τους όρκους που παίρναμε και το 2020, και πέρυσι οι λίγοι ρομαντικοί τότε και κρυμμένοι στα χαρακώματα του αγώνα.
Είναι πολύ σημαντικό, ότι δεν μπορούν -όχι να κυριαρχήσουν, αλλά- να υπάρξουν καν δεύτερες σκέψεις για οπισθοδρόμηση, ή για ακύρωση εκ νέου αυτού του μέγάλου βήματος ολοκλήρωσης του δωματίου μας σε όλα τα επίπεδα. Δε μπορούμε, ούτε επιτρέπεται νομίζουμε, να επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος, να συνεχίζουμε την εσωστρέφεια και τα μνημόσυνα για τα χρόνια που χάθηκαν και τις λάθος επιλογές, αλλά πρέπει και επιβάλλεται να κοιτάξουμε μπροστά και να ανοίξουμε όλα τα μέτωπα. Ειδικά τώρα, που -όπως είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ-, το παιχνίδι παίζεται, το δωματιάκι έχει ανακάμψει, η ψυχολογία από τις επιτυχίες και τις πρόσφατες νίκες μας έχει ανέβει κατακόρυφα, και όπως φαίνεται, ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ -ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ- Η ΩΡΑ ΣΟΥ ΔΩΜΑΤΙΑΚΙ......
Απόψε και το Σάββατο, δεν περισσεύει κανείς. Δεν μπορώ καν να φανταστώ, ότι δεν θα υπάρξει κόσμος και απαρτία, οδηγώντας το δωμάτιο σε μια ακόμη χαμένη χρονιά και απαξίωση. Δε μπορώ καν να φανταστώ, ότι υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα, όσους συναισθηματισμούς και να έχουμε, να μην υπερψηφιστεί (με συντριπτική πλειοψηφία -ακόμα και ΟΜΟΦΩΝΑ θα τολμήσω να πω) η οριστική ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ στο παρελθόν, και η εκκίνηση της διεκδίκησης για το δίκαιο και για το μέλλον μας.
3 Χρόνια ήτανε πολλά, πουτ@νες ερχόμαστε ξανά...
Και αυτή τη φορά.... Κανένας δε μπορεί να μας σταματήσει ή να ανακόψει το χείμαρρο που έρχεται κατά πάνω σας πουτ@νες....
Γρηγορείτε αδέλφια!
Δυνατές Παρασκευές σημαίνει ΜΑΓΙΚΕΣ καθημερινές.
Κομπρεσέρ να δω αυτό το Σάββατο και θα τρελαθώ.....
Σας περιμένουμε αδέλφια!!!!!





