Πέμπτη, Ιουνίου 07, 2018

(78.408) Η σύγχρονη ιστορία του #Domatiaki περνά από την αυριανή συνέλευση. Όλοι εκεί στις 8!


Οι φορές που το δωμάτιο έχει βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο δεν είναι καθόλου λίγες, και φυσικά όλοι έχουμε περάσει πολύ δύσκολες περιόδους, είτε από επιλογή, είτε από λανθασμένες αποφάσεις και εκτιμήσεις. Μια κοινή συνισταμένη όλων αυτών των πραγματικά αντίξοων συνθηκών και καταστάσεων, είναι ότι τις περάσαμε κατά κανόνα όλοι μαζί και ενωμένοι. Αυτό ήταν και που μας κράτησε όρθιους τις περισσότερες φορές, όταν όλα έμοιαζαν (και ήταν) μαύρα, χωρίς καν να φαίνεται ακτίδα φωτός στην άκρη του τούνελ.

Υπήρξε βέβαια και σημαντικό τμήμα που διαφώνησε με τις επιλογές έγκαιρα, και τελικά δεν κατάφερε να επωμιστεί το δυσανάλογο βάρος, ή και άτομα που ενώ συμφώνησαν, επίσης δεν άντεξαν το βαρύ φορτίο.

Το δωμάτιο έφτασε ουσιαστικά -όπως γνωρίζετε- στην κατακόρυφη παρακμή, την απαξίωση και τη διάλυση, όντας βαριά χρεωμένο και ερημωμένο, και ακόμα και το γεγονός ότι οι εγκαταστάσεις και ο εξοπλισμός παρέμειναν άθικτα σε ένα καθεστώς χωρίς ρεύμα, τηλεπικοινωνίες και τακτικό πρόγραμμα περιφρούρησης και ομάδας ασφαλείας, οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο μεράκι και την αυταπάρνηση που επέδειξαν μεμονωμένα άτομα που παρέμειναν στο χώρο με δική τους βούληση, πρωτοβουλία και ρίσκο, χωρίς καν να έχουν τα βασικά για να φέρουν εις πέρας ένα τέτοιο έργο.

Η νέα σελίδα βρήκε το δωμάτιο βαριά πληγωμένο, όμως σιγά σιγά από τότε μπήκε πολύ νερό στο αυλάκι, τα χρέη έγινε τεράστια προσπάθεια να αντιμετωπιστούν με καλύτερους όρους, οι δόσεις έμπαιναν κανονικά, και δειλά δειλά ο κόσμος ξεκίνησε να επιστρέφει και οι ομάδες εργασίας με πενιχρά αρχικά μέσα να πιάνουν δουλειά, φτάνοντας στην τεράστια επιτυχία του καλοκαιριού του 2Κ17 στην Κρήτη, και στην κοσμοσυρροή που προκάλεσε το δωμάτιο εκεί.

Όλο αυτό τον καιρό, όπως ήταν φυσικό, έγινε προσπάθεια να δουλεύουν οι βασικές ομάδες της οργάνωσης (ασφαλείας/αντικατασκοπείας, πεδίου, social), με τα λιγότερα δυνατόν (ή καθόλου) έξοδα, και με εκμετάλλευση του πανάκριβου εξοπλισμού μας και των παροχών/προσφορών συναγωνιστών μας σε όλη την Ελλάδα, ενώ πρωταρχικός στόχος ήταν να εξυπηρετείται το χρέος έτσι ώστε μια μέρα να φανεί φως στο τούνελ.

Σήμερα λοιπόν, έπειτα από 4 χρόνια, είναι η ώρα της ομάδας Constructor. Το είχαμε προαναφέρει άλλωστε και σε προηγούμενη ανάρτηση. Είναι η μοναδική ομάδα εργασίας που από το 2014 έχει μείνει εκτός δράσης, από επιλογή, παρά το γεγονός ότι τα παιδιά έχουν κάνει τρομερή προσωπική εργασία, έχουν εκπονήσει άκρως τεκμηριωμένα και κοστολογημένα σχέδια για όλες τις εργασίες που έχει εγκρίνει η συνέλευση, ενώ έχουν προθυμοποιηθεί ουκ ολίγες φορές να επιχειρήσουν να υλοποιήσουν οι ίδιοι εργασίες ακόμα και εκτός των αρμοδιοτήτων τους, με σκοπό την σωστότερη και λεπτομερέστερη εκτέλεση τους καθώς και τη μείωση του κόστους.

Την περίοδο αυτή λοιπόν και δεδομένου ότι δεν υπάρχει κάποιο σχέδιο αποστολής πεδίου εν εξελίξει, ούτε φυσικά αποστολή social (που έτσι κι αλλιώς δεν ανακοινώνεται πλέον εκ των προτέρων, αφού η ομάδα αυτή λειτουργεί πια αυτόνομα και ανεξάρτητα), ήταν η πιο ιδανική περίοδος να ανοίξει ο φάκελος constructor. Τα σχέδια είναι έτοιμα, και το μόνο που λείπει είναι το ρευστό για τα πανάκριβα υλικά, τις πρώτες ύλες, τα αναλώσιμα και κάποια εργαλεία, για να ανοίξουν επιτέλους τα μεγάλα project της πιο "αδικημένης" ομάδας μας.

Η απόφαση είναι κάθε άλλο παρά εύκολη, καθώς σε μια περίοδο που δυστυχώς παρά την τεράστια προσπάθεια το δωμάτιο εξακολουθεί να παρουσιάζει ένα ληξιπρόθεσμο χρέος ύψους 600 ευρώ, οι οικονομολόγοι σε συνεργασία με μέλη του δωματίου από το εξωτερικό προσπαθούν να συνάψουν ένα νέο δανεισμό με προσωπικές εγγυήσεις και καλύτερους όρους, και η συνέλευση καλείται να δώσει τη συγκατάθεση της για μια ιστορική συμφωνία που θα αλλάξει οριστικά μια για πάντα επίπεδο στις εγκαταστάσεις, τον εξοπλισμό και την ασφάλεια του #domatiaki, καθιστώντας το ως ένα υπερσύγχρονο "κάστρο" αντάξιο της ιστορίας του, με όλες τις ανέσεις, τις ανθρώπινες συνθήκες και την πολυτέλεια που αρμόζει σε όλους τους συνοδοιπόρους και τους συναγωνιστές που τόσο πολύ τις στερήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια.

Για να αποφύγουμε τις δεύτερες σκέψεις και τους φόβους για νέο "κραχ", θα ήταν καλό η απόφαση και η εξουσιοδότηση στα άτομα που τρέχουν τα παραπάνω projects να είναι ομόφωνη, για να πάρουμε αυτή τη φορά όλοι μαζί κομμάτι της ευθύνης και των όποιων επιπτώσεων, γιατί #domatiaki δεν είναι μόνο στα εύκολα και στις χαρές, αλλά κυρίως στα δύσκολα. Έτσι χτίστηκε και έτσι πορευτήκαμε άλλωστε όλα αυτά τα χρόνια. Στα δύσκολα και στις μεγάλες αποφάσεις σε θέλω μάγκα μου! 

#Μπορούμε!
#Δυνατές Παρασκευές
#Domatiaki
#Constructor_time
#NOW

Παρασκευή, Μαΐου 25, 2018

(77.601) Επιτέλους! Ιστορική συμφωνία για την ολοκλήρωση του υπερσύγχρονου συστήματος ψύξης-θέρμανσης του #Domatiaki!


Μετά από αναμονή 3,5 και πλέον ετών, σήμερα έφτασε η ώρα για τις ανακοινώσεις. Και είναι πλέον ανακοινώσιμο με κάθε επισημότητα. Πριν από λίγο, μέλη της ομάδας constructor του δωματίου που έχουν καταστρώσει τα σχέδια και επεξεργάζονται το κόστος και το πλάνο υλοποίησης σε διαρκή συνεργασία με το οικονομικό επιτελείο της οργάνωσης, κατάφεραν να έρθουν σε ιστορική συμφωνία με τα 2 συνεργεία και τις ανάδοχους εταιρείες που θα αναλάβουν να υλοποιήσουν το έργο, τηρώντας πιστά τους αυστηρούς κανόνες και τις προδιαγραφές που έχουν εκπονήσει στα αναλυτικότατα σχέδια οι τεχνικοί του δωματίου.

Τελευταίο εμπόδιο, που πήγε το έργο περισσότερο από ένα χρόνο πίσω, ήταν το οικονομικό, αφού υπήρξε τεράστια απόκλιση στις εκτιμήσεις και τις προσδοκίες του δωματίου και των αναδόχων εταιρειών, ενώ όταν καταλήξαμε πέρυσι σε κατ' αρχήν προφορική συμφωνία με ένα από αυτά, αυτή δεν τηρήθηκε από την άλλη πλευρά με αποτέλεσμα να διακοπεί η συνεργασία πριν καν ξεκινήσουν τα έργα.

Σήμερα όμως, Παρασκευή 25 Μαΐου 2018, πιο ώριμοι και έμπειροι στο θέμα από ποτέ, επήλθε η τελική συμφωνία με τους όρους και το κόστος που είχε εξ' αρχής εκτιμήσει και ορίσει ως πλαφόν το δωμάτιο, και κανείς δεν μπορεί πια να μας σταματήσει ή να μας πουλήσει παπατζηλίκι. Γιατί απλά ξέρουμε. Και σαν να μην έφτανε αυτό, επιλέξαμε λόγω αμοιβαίας εκτίμησης και εμπιστοσύνης, να συνεργαστούμε με τους καλύτερους.

Συνεργαζόμαστε λοιπόν με τους καλύτερους και ειδικότερους του είδους, γιατί απλά μπορούμε, και γιατί έχουμε κερδίσει με το σπαθί μας και με τις γνώσεις μας και την τεχνική μας κατάρτιση, την εμπιστοσύνη των καλύτερων, πράγμα το οποίο αποτελεί για εμάς ιδιαίτερη χαρά και τιμή.

Η αποψινή συνάντηση λοιπόν, μετά από καιρό, αποκτά πανηγυρική μορφή. 

Ποτέ ξανά δεν θα κάνει κρύο ή ζέστη μέσα στο δωματιάκι, και αυτό φυσικά δεν αποτελεί (όπως λένε διάφοροι μαλάκες) πολυτέλεια αλλά προαπαιτούμενο για ένα ανθρώπινο δωματιάκι, και για ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης των αδελφιών που περνάνε καθημερινά ατελείωτες ώρες σε αυτό... Όπως προέκυψε και από την τελευταία μας συνέλευση, κανείς στο δωμάτιο δεν ανέχεται πλέον υποβάθμιση του βιωτικού επιπέδου των μελών και των φίλων μας, και προς αυτή την κατεύθυνση θα κάνουμε το παν για να υλοποιήσουμε και να υπερασπιστούμε τις ομόφωνες αποφάσεις μας...

Με ψηλά το κεφάλι και με ανεβασμένο ηθικό συνεχίζουμε με αμείωτη ένταση προς την υλοποίηση όλων των στόχων που έχουμε προσεκτικά και υπεύθυνα θέσει, και που ήδη έχουν καθυστερήσει πολύ... 7 χρόνια ήτανε πολλά. Νικάμε! #N'joy! #domatiakifamily#domatiakiconstructors

Πέμπτη, Μαΐου 17, 2018

(77.148) Τα ρεζιλίκια, οι βλαχάρες και οι τυχοδιώκτες δεν έχουν θέση στο νέο Δωμάτιο!


Νέα σελίδα άνοιξε για το δωμάτιο μετά από περίπου 5 χρόνια κοροϊδίας και απατηλών υποσχέσεων. Η εποχή που ανέτειλε την άνοιξη του 2013 ήταν μια από τις πιο δύσκολες για το δωμάτιο. Τα χρέη είχαν αρχίσει να γονατίζουν κάθε δραστηριότητα, τα πιο βασικά άτομα είχαν αρχίσει να κουράζονται ή να ξενερώνουν, σταθερές ετών είχαν απομακρυνθεί, το ορόσημο του στόχου 2Κ+11 με πολύ αγώνα, τρέξιμο και χρήμα είχε ξανά αποτύχει, και για όλα αυτά "υπεύθυνο" θεωρήθηκε όπως αναμενόταν το προοδευτικό μπλοκ και η ομάδα πεδίου που ελάμβανε έως τότε λευκή επιταγή σε όλες τις συνελεύσεις, αφού ο κόσμος εκτιμούσε πολύ τη στάση και την κρίση της σε όλα τα ζητήματα.

Η γκρίνια και η εσωστρέφεια δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνιση τους στο άδειο πια δωμάτιο, η δυσπιστία κορυφώθηκε με την αλλαγή σκυτάλης στις ψηφοφορίες, οι μοναχικές Παρασκευές έγιναν συνήθεια, ενώ μετά τη μετακόμιση έγιναν μαζικές περικοπές σε όλα τα έξοδα με συντηρητικό πλάνο διαχείρισης με πρωταρχικό στόχο την διατήρηση των κεκτημένων (κυρίως στο θέμα της ασφάλειας του εξοπλισμού και των εγκαταστάσεων), και τη μακροχρόνια ρύθμιση των χρεών.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα εκτός του ότι εκμηδενίστηκε η επιχειρησιακή δυναμική του δωματίου και των ομάδων του, την διακοπή χρησιμοποίησης, αναβάθμισης και εκσυγχρονισμού του εξοπλισμού, τη μη αποκατάσταση των βλαβών, και γενικά την εικόνα διάλυσης σε όλους τους τομείς.

Κάποιες μεμονωμένες προσπάθειες socializing τα καλοκαίρια ήταν οι μοναδικές αναλαμπές αυτής της κατρακύλας, και τη σκυτάλη πήρε η εσωστρέφεια και η σκληρή οικονομική πολιτική. Έτσι απαξιώθηκαν όλα. Στην ουσία δεν υπήρχε δωμάτιο, ενώ όλα έδειχναν ότι ο άνεμος της καταστροφής θα έπαιρνε μαζί του ότι είχε απομείνει και έβρισκε στο διάβα του, στο όνομα της οικονομικής διάσωσης και της ρύθμισης του τεράστιου ανοίγματος.

Και φτάσαμε στο σήμερα. Το δωμάτιο χρωστάει πλέον μόνο 600 ευρώ (3 δόσεις των 200), έχει διανύσει πολύ σημαντικό αλλά και πολύ δύσκολο και επίπονο δρόμο έχοντας κατά καιρούς επανενεργοποιήσει τόσο την ομάδα πεδίου, όσο και την ομάδα constructors (που έχει παρουσιάσει ήδη πλούσιο έργο), ενώ σήμερα ξεκινάει μια ακόμη πολύ σημαντική εποχή.

Το δωμάτιο σταματάει τα πουσταριά, τις βλαχάρες και τους τυχοδιωκτισμούς, και αναβαθμίζεται σε όλους τους τομείς με βάση τα διεθνή πρότυπα, ενώ τις τύχες του έχουν εξ' ολοκλήρου οι οικονομολόγοι που κατάφεραν να το βγάλουν από το τέλμα, έχοντας από κοντά τις αποφάσεις των συνελεύσεων και την πάλαι ποτέ πανίσχυρη προοδευτική ομάδα του πεδίου και των τεχνικών. Η περίοδος σήμερα είναι αναμφίβολα πιο δύσκολη, και οι στόχοι θέλουν πολύ περισσότερο χρόνο, κόστος και πόνο για να επιτευχθούν, όμως με γνώμονα τα λάθη του παρελθόντος και χωρίς να ξεχνάμε από που προερχόμαστε, φαντάζει πλέον σίγουρο ότι αφενός μεν δε θα γίνουν τα ίδια λάθη, αφ' εταίρου θα καταφέρουμε έστω και αν χρειαστεί πολύ καιρός να επιτύχουμε με την ωριμότητα και τη συλλογικότητα στόχους που μέχρι σήμερα βάλτωναν στα συρτάρια, στους υπολογιστές, τους προτζέκτορες της αίθουσας των συνελεύσεων και στους ντοσιέδες, χωρίς να επιτυγάνονται ποτέ, με αποτέλεσμα να ανοίγουν συνεχώς νέα μέτωπα χωρίς να κλείνουν τα παλιά και να δημιουργείται χάος και εξουθένωση στον κόσμο του δωματίου....

Πέμπτη, Μαΐου 03, 2018

(76.430) Δεν ξέχασαν τα 30 χρόνια Γκρι Σίφουνα....


Θεούλης συναγωνιστής έστειλε αργά μετά τα μεσάνυχτα ηλεκτρονικό μήνυμα, αναφερόμενος στο κλείσιμο 30 ετών του σημείου αναφοράς και πολυαγαπημένου οχήματος του δωματίου, GT.


Ο Γκρί Σίφουνας μπορεί να μην υπάρχει πια στο εξωτερικό δυναμικό του δωματίου, όμως τα παιδιά των... "ειδικών αποστολών" δεν ξεχνούν ποτέ την χρυσή περίοδο 2000-2009, κατά την οποία έγιναν τρομερά πράγματα, απίστευτες αποστολές και ατελείωτα ταξίδια με αυτόν, καθώς και μεγάλη προσπάθεια και πειραματισμοί στον τομέα του εξοπλισμού και των τεχνικών παρεμβάσεων-βελτιώσεων.


Σήμερα μπορεί να μη γνωρίζουμε αν υπάρχει ακόμη και που βρίσκεται, όμως κάποιος από την ομάδα πεδίου, την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές χαμογέλασε, άνοιξε το pda του και μας έδειξε μια κόκκινη κουκίδα στο χάρτη... :) (Συνεχίζεται...)


#03-05-1988-2018 #30years GT#

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 28, 2018

(73.831) Πολύ άσχημα μπήκε το 2018...


Πολύ άσχημα έκλεισε το 2017. Από τις αρχές του Δεκέμβρη, όταν μετά από πολύ καιρό και πολλούς ενδοιασμούς τολμήσαμε κάτι καινούριο με ρίσκο, ξεκίνησε η κάτω βόλτα, η περιδίνηση και η πτώση. Μια πτώση και μια εσωστρέφεια που συνδυάστηκε με προβλήματα υγείας εκεί γύρω στα Χριστούγεννα, και στο τέλος κορυφώθηκε με απομόνωση και ψυχολογική κατάρρευση γύρω στα τέλη Γενάρη. 

Φυσικά έγιναν συνδυασμένες προσπάθειες αντίδρασης, αλλά αυτή τη φορά τα πράγματα φαίνονταν τόσο βουνό, το βάρος ήταν τόσο δυσβάσταχτο, τόσο ασήκωτο, που ότι κι αν προσπαθήσαμε δεν μπορούσαμε να το αποφύγουμε αφενός, είτε να το σηκώσουμε στα ίσια από την άλλη.

Έτσι η εσωστρέφεια αυξανόταν, το τέλμα μεγεθυνόταν, και το αδιέξοδο εντεινόταν. Με κάποιες μικρές οάσεις απόδρασης κάθε φορά, που τα πράγματα έδειχναν κάποια σημάδια ανάκαμψης κυρίως μέσω των υποδομών και του υλικοτεχνικού τομέα των κατασκευών, το πράγμα έδειχνε ότι πάμε ολοταχώς σε ένα νέο.... 2015. Ταμπούρι μέσα για να διατηρήσουμε τα κεκτημένα με ένα... Glock G19 στη ζώνη, και όποιον πάρει ο χάρος... Και δυστυχώς δεν είναι πάντα του Αη Γιαννιού, ούτε μπορούμε στη φάση αυτή να καλύπτουμε τον καθένα εκτός δωματίου...

Ελπίζουμε να μη γίνει έτσι όπως τότε κι αυτή τη φορά, αλλά δεν είναι ευχάριστο να φτάνεις κάθε φορά στο σημείο να προσπαθείς όντας στο ναδίρ να χτίσεις ή να αξιοποιήσεις μια τελευταία... "ευκαιρία", ένα τελευταίο ανέλπιστο κ απροσδόκητο κλαδί μπροστά σου για να πιαστείς πριν τον καταρράκτη, όπως το ταξίδι της Κρήτης τότε... Δεν ευχόμαστε σε κανέναν να ζήσει όσα ζήσαμε... Ούτε στο μεγαλύτερο εχθρό μας... Καληνύχτα.