Τρίτη, Ιανουαρίου 21, 2014

Κοσμογονία ! Ξεκινούν τα έργα πνοής στο νέο, ανανεωμένο και πάνω απ' όλα ΔΙΚΟ ΜΑΣ #Domatiaki


Μέχρι το καλοκαίρι να έχουμε τελειώσει, μέχρι το τέλος του έτους να έχουμε ρεφάρει . . .

Ο νέος μεγάλος στόχος της αναγέννησης και της καταξίωσης του #Domatiaki και των πιστών του . . .

Κυριακή, Ιανουαρίου 19, 2014

Υπο διάλυση η ομάδα "#Domatiaki Social"

Η ομάδα που αποτέλεσε βασικό πυλώνα των projects του #Domatiaki το 2013, κόστισε πολλά χρήματα και μέλη μας αφιέρωσαν πολλές ημέρες και πέρασαν αξέχαστες στιγμές, είναι πολύ πιθανόν πια να μην συνεχίσει να υπάρχει.

Το καμάρι του #Domatiaki για το 2013, που ένωσε γνήσιες φωλιές σε όλη την Ελλάδα, που ανάγκασε παραρτήματα μας να κινητοποιηθούν είτε για να γνωριστούμε με νέα άτομα, είτε για να μας προστατέψουν από "επικίνδυνους" ντόπιους, που απογείωσε την δημόσια εικόνα του #Domatiaki και κατάφερε μέσα σε λίγο διάστημα να γεμίσει ξανά -για τελευταία φορά- μετά από χρόνια το δωματιάκι στου Ζωγράφου, είναι πολύ πιθανόν να περάσει στην ιστορία.

Ένα ακόμη τεράστιο προσωπικό λάθος του DxL -που χάρη στην εντιμότητά του τον πήγε πίσω για 1 χρόνο περίπου οικονομικά, και τον έχει αναγκάσει να περνάει πολύ δύσκολες ώρες εγκλεισμένος σε ένα δωμάτιο, αλλά και άτομα που πλαισίωσαν τη συγκεκριμένη ομάδα, που αποτέλεσαν την αιχμή του δόρατος σε όλο αυτό το relay, go out, n' travel plan του καλοκαιριού, στη δύσκολη αυτή στιγμή δεν είναι απλώς απώντες, αλλά έχουν αποστασιοποιηθεί εκ πεποιθήσεως από το συγκεκριμένο project επειδή πιστεύουν ότι δεν τους απέφερε τίποτα προσωπικά, αντιθέτως ισχυρίζονται ότι τους έκανε και ζημία στο... "κάρμα" τους.....

Ξανασκεφτείτε τι πάτε να κάνετε αδέλφια. Συνετιστείτε όσο είναι καιρός....

Δεν θα περιμένουμε για πάντα.

Θα είναι κρίμα.

Πολύ.

Τρίτη, Ιανουαρίου 07, 2014

Αντέξαμε . . .


Λίγες ημέρες μετά τον ερχομό του 2014, και εμάς μας βρήκε όλους σύσσωμα με τα μούτρα στη δουλειά. Δουλειά ατελείωτη και πολύ κοπιαστική για να στήσουμε από την αρχή το νέο δικό μας αυτή τη φορά δωματιάκι.

Το 2013 έμεινε για πάντοτε χαραγμένο ως μια από τις πιο μαύρες χρονιές στην ιστορία μας. Δεν βγάλαμε καν το ποσοστό του singularity γιατί δεν θέλαμε να το συγκρίνουμε με τις άλλες 2-3 πιο άσχημες χρονιές όλων των εποχών. Πάντως πολλοί διαρρέουν ότι το 2013 ίσως να είναι ακόμη χειρότερο και από το 2004-5 και από το 2008 αλλά ακόμη και από το 2011!!

Επειδή συνεχίζουμε να εκπέμπουμε με εξοπλισμό εκστρατείας από τα δυτικά προάστια της Αθήνας, μιας και οι εργασίες που γίνονται και θα ενταθούν το προσεχές διάστημα δεν μας επιτρέπουν να στήσουμε μια μόνιμη και πανίσχυρη εγκατάσταση κέντρου εκπομπής, αυτό δεν μας επηρέασε να πραγματοποιήσουμε την πρώτη δοκιμή και να επιτύχουμε μια ζεύξη με την Κρήτη, πράγμα που θεωρείται μεγάλη επιτυχία για το σημείο μας.

Δεδομένης της δύσκολης συγκυρίας, λόγω έλλειψης χρημάτων, αποφασίστηκε να σταματήσουμε όλα τα έξοδα μέχρι το τέλος Φλεβάρη, και το μόνο πράγμα που θα τρέχει μέχρι τότε -εκτός από άφθονες προβολές ταινιών- θα είναι το project του ΕΣΠΑ για την ενεργειακή και όχι μόνο αναβάθμιση του #domatiaki, καθώς και η προσωπική μας εργασία προς αυτή την κατεύθυνση αλλά και τη βελτίωση του κέντρου της οργάνωσης.

Επειδή όσοι είμαστε εδώ έχουμε ξεχάσει πως είναι ο έξω κόσμος, και δεν αναμένεται να το θυμηθούμε ξανά τουλάχιστον μέχρι το... Μάρτη, όσοι προσπαθείτε να μας βρείτε απλά ελάτε εδώ.

Αντέξαμε! Σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Με πολύ κρύο. Χωρίς λεφτά για μήνες....

Αντέξαμε!

Και αντέχουμε ακόμα.

Καλημέρα αγαπημένα μου αδέλφια.

Εδώ #domatiaki.

Εδώ Ελεύθερη ΕΡΤ.

Εδώ θα ρίξουμε τη χούντα.

Εδώ θα σας γαμήσουμε ξανά !

Τρίτη, Νοεμβρίου 12, 2013

Μια τελευταία βόλτα, η ώρα 3 τη νύχτα, δε μπορώ να κοιμηθώ . . .


Μια τελευταία βόλτα, η ώρα 3 τη νύχτα. Δεν μπορώ να κοιμηθώ, αν και ταλαιπωρημένος και ξενυχτισμένος πάρα πολλές μέρες, μήνες....

Μια τελευταία βόλτα λοιπόν, στο νεκροταφείο πρώτα, στην Παναγία, στη Μαρμελάδα, στην παραλία Κύμης, στην Πυξίδα, στο φάρο με τα κύματα να πέφτουν με δύναμη πάνω στα βράχια και να μην υπάρχει ψυχή πουθενά, Δευτέρα, ερημιά παντού δεν είδα ούτε έναν άνθρωπο, στο Φυγούλι και πίσω, Μαρμελάδα όπου έκανα μια στάση κι έκατσα λίγη ώρα, και πίσω, σπίτι, και πίσω, Αθήνα, μόνος . . .