Τρίτη, Σεπτεμβρίου 08, 2009

Σάββατο, Αυγούστου 15, 2009

Χρόνια Πολλά από την κατάμεστη Καλαμάτα...

Από την Καρδαμύλη στην παραλία του Φονιά, από τις πολλές συναυλίες στα όμορφα beach party και τα hot events...

Από την παραλιακή, τη Στούπα, το καστράκι, τη Σάντοβα, και όλα τα υπόλοιπα όμορφα μέρη της Καλαμάτας, αλλά και τα υπέροχα τοπία της Μεσσηνίας που επισκευτήκαμε.

Ευχαριστώ για τα νταβατζιλίκια, τα σχόλια που κάνατε ακόμα και μετά από όλα αυτά, το θράσος και τη μιζέρια σας. Χρόνια πολλά.

Ευχαριστώ για τα πουτσιλίκια σου, τα ανώνυμα SMS μέσω Αυστραλίας, τα τηλέφωνα που είναι όλα καταγεγραμμένα ακόμα και από συγκεκριμένα σημεία (bts) και από τα γνωστά mssid...

Το poutsilikia.mp3 θα αποδυκνύει για πάντα το μεγαλείο σου μεγάλε.... Και να είσαι σίγουρος οτι θα φτάσει όπου χρειαστεί και οτι έχει φτάσει ήδη όπου πρέπει. Ανοίξτε bluetooth!

Χρόνια πολλά στον/στην Καλώντα και τον καλούμενο αυτής της κλήσης, με απόκρυψη ή χωρίς....

Ευχαριστώ τα παιδιά μέσα από την Cosmote.

Οι απόψεις των τρίτων για τα πουτσιλίκια αυτά είναι ενδεικτικές.

Ευχαριστώ όσους με κράτησαν. Ευχαριστώ όσους έμειναν κοντά μου σε δύσκολες στιγμές. Ευχαριστώ όσους απέτρεψαν τα χειρότερα και κράτησαν το επίπεδο που μας διέπει τόσα χρόνια ψηλά. Σε εσάς χρωστάω, και θα το θυμάμαι για πάντα. Ακόμα και αν δεν μιλάμε σήμερα μετά από όλο αυτό.

Επειδή ότι προηγήθηκε των νταβατσιλικίων και των πουτσιλικίων, θα το κρατήσω για πάντα χαραγμένο μέσα μου αλλά και πάνω στο σώμα μου, δεν θέλω να ξαναακούσω αυτά που άκουσα και ξεκίνησα να ακούω από το Σεπτέμβριο από όλους εσάς, ανεξάρτητα από το αν ανταποκρίνεται στην αλήθεια ή όχι.

Thanks for the memories.

- Και στον Κώστα πουτσιλίκια ρε αχάριστη? Ξεφτυλίζεσαι. Κρίμα!

- Τόση κακία ? Τόσο μίσος ?

- Ραντεβού στη Ραφήνα, στη Νάξο, στο Αλεποχώρι, το Πόρτο Γερμενό, το Πόρτο Ράφτη και δεν μπορώ να πρωτοθυμηθώ που αλλού. Παντού! Σε όλα.

- Ραντεβού εκεί που πρέπει.

- Χρόνια πολλά Garfield!

- Νταβατζιλίκια, πουτσιλίκια, ψέματα, διαρροές, μιζέριες, μικρότητες, κακίες, δεκτά. Ανεβάζουν τον δείκτη της ξεφτύλας σας.

- Για τα λεφτά τα κάνεις όλα...

- Και εκεί πάνω που λές οτι χάνουμε, θα νικάμε...

- Η Παναγία Σουμελά είναι μαζί μας.

- Κερδίζουμε.

- Χρόνος: ο μεγαλύτερος σύμμαχος μας.

- Καλημέρα.

Παρασκευή, Ιουνίου 05, 2009

Athens Shock Radio 104.6 με την υπογραφή του DxL

Τους τελευταίους 2 μήνες, όλη η πόλη χορεύει στους ρυθμούς του Athens Shock Radio 104.6 με Ελληνικές και Ξένες επιτυχίες, χωρίς διακοπή για διαφημίσεις, και με την υπογραφή του DxL.

Μπορεί λοιπόν τους τελευταίους μήνες ο άνθρωπός μας να λείπει από κοντά μας, μπορούμε όμως να τον φέρουμε εμείς κοντά μας, όπου κι αν είμαστε, έστω και με αυτόν τον τρόπο...

Καλή Ακρόαση!

Άκου Live μέσω Internet
Join Facebook Group

Πέμπτη, Απριλίου 23, 2009

::: 221.245 ::: Τολμάμε και Γράφουμε - Καλό ταξίδι αδελφέ Λάκη....

Καλησπέρα αγαπημένα μου αδέλφια. Καλησπέρα σε όποιο γνήσιο σημείο της γης φτάνουν αυτές οι πραγματικά γνήσιες γραμμές. Θα ήθελα να γράψω τόσα πολλά σήμερα. Είχα μεγάλη ανάγκη και μεγάλη επιθυμία να σας μιλήσω μετά από τόσο καιρό. Μετά από την τόσο μεγάλη απουσία του πιο σημαντικού ανθρώπου της ζωής μου. Δεν μπορώ να γράψω δικού μου ανθρώπου, δυστυχώς, ούτε κάτι άλλο. Ότι και να γίνει πάντως, εδώ θα είμαστε και θα περιμένουμε. Όσος καιρός και αν περάσει, πάλι το ίδιο θα νιώθουμε, θα το δείς.

Ήθελα να γράψω για τα τόσο δυνατά και χρωματιστά συναισθήματα, που ανθίζουν μαζί με την άνοιξη κάθε μέρα και πιο πολύ, όσο η θερμοκρασία ανεβαίνει και θυμίζει καλοκαίρι. Όσο τα μέρη που πήγαμε παύουν να είναι ερημικά, και αρχίσουν να αποκτούν ζωντάνια και ρυθμό. Και έτσι όμως, τίποτα δεν αλλάζει. Αν δεν είσαι κι εσύ εκεί, τίποτα. Απλά η εικόνα μοιάζει... θυμίζει.... αλλά είναι και τόσο κενή.

Ήθελα να γράψω για την μεγάλη νίκη μας στο Σύνταγμα πρίν από 1 μήνα περίπου, που ολοκληρώθηκε μόλις εχθές οριστικά. Είμαι κι εγώ στο γκρούπ πλέον. Άν δεν το μάθατε. Ξεκίνησε νέο κίνημα. Χωρίς να το ξέρει κανείς. Οϋτε καν εκείνη που το ξεκίνησε, αλλά δεν πειράζει, γιατί είναι κάτι που θα μας ακολουθεί και θα μας εννώνει για όλη μας τη ζωή. Οπότε, πλέον, έχω δικαίωμα να ελπίζω οτι κάποια στιγμή θα είμαστε πάλι μαζί. Υπό καλύτερες συνθήκες. Ή έστω σαν φίλοι. Η αν ακόμα και όχι αυτό, τότε οτι θα έρθεις "έστω για μια φορά, έστω για μια βραδιά που σε έχω ανάγκη".
Τρελός είμαι, πέστο και ψυχοπαθής, άρρωστος, οπότε έχω δικαίωμα να λέω και να πιστεύω-ελπίζω σε οτι θέλω. Αν πρέπει για να το κάνω αυτό να είμαι τρελός, τότε ναι - είμαι.
Και μιας και μιλήσα για την νίκη, να πω για τον φίλο εκεί οτί όντως ισχύει το "ποτέ μην λές ποτέ", και σε ευχαριστώ για όσα είπες, αλλά αν τα πω σε κανέναν τρίτο, θα νομίζει οτι είσαι βαλτός... Ευχαριστώ γιατί πιστεύεις και σκέφτεσαι original και γιατί ενστερνίστηκες την φωνή της καρδιάς μου από την πρώτη στιγμή χωρίς να με ξέρεις. Δεν το περίμενα με τίποτα. Πραγματικά. Να ακολουθείς πάντοτε κι εσύ τη δική σου φωνή, και να ακούς την καρδιά σου. Και είμαι σίγουρος οτι πάλι θα βρεθούμε κάπου εκεί έξω....

Όμως δεν μπορώ να το κάνω. Όσο και αν ήθελα να αναφερθω πιο εκτεταμένα και αναλυτικά σε αυτά που έγραψα πιο πάνω, δεν μπορώ. Βλέπετε, λίγο μετά από μια μεγάλη στιγμή, από μια μεγάλη νίκη, εκεί που νιώθεις τόσο δυνατός όπως εγώ όταν ήμουν με τη Μαρία, έρχεται κάτι που σε κάνει να αλλάξεις γνώμη. Έτσι κάπως ήρθε και ο θάνατος ενός ακόμη γνήσιου ανθρώπου που θα μας λείψει από την οικογένεια...

Το club εκεί ψηλά μεγαλώνει επικίνδυνα, και ο Λάκης δεν θα είναι πια ποτέ ξανά εκεί που τον θυμόμαστε πάντα, στο 1033 στη Βυτίνα να μας περιμένει για να μας πεί εκείνη την νέα ιστορία από το χωριό, δεν θα πάμε ποτέ ξανά μαζί για περπάτημα στον καθαρό αέρα, και γενικά ο κόσμος και η γνήσια οικογένεια μας θα είναι πιο φτωχή, κι εμείς θα νιώθουμε τόσο αδύναμοι ξαφνικά, από εκεί που νιώσαμε τόσο δυνατοί...

Να μας προσέχεις από εκεί ψηλά φίλε Λάκη.
Θα σε θυμόμαστε για πάντα και θα ζείς μέσα μας.
"Οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν όλοι τους ξεχνάμε".

Αναλυτικά όσα δεν έγραψα σήμερα, στην συνέντευξη που είναι πρώ των πυλών.

ΔΟΞΑ σε γουστάρω, μαζί σου θα σαλτάρω...

2/5/2009 , ΟΑΚΑ ::: ΑΕΚ ΚΥΠΕΛΛΟ ::::

Service Γρί Σϊφουνα: 25/7/2008 - 13/4/2009. Από την ομορφότερη μέρα, στην χειρότερη περίοδο. Το τελευταίο se3rvice του αγαπημένου μας αυτοκινήτου πέρασε στην ιστορία, αλλά αυτό που θα μας μείνει είναι το... προηγούμενο!

Στην Καλαμάτα η γνήσια φλόγα έχει ανάψει για τα καλά, και η αγαπημένη μου πόλη θα φορέσει τα καλά της και θα μας περιμένει σύντομα και πάλι, μετά το πρώτο μπάνιο που κάναμε στο Filoxenia το Πάσχα.

Έρχεται το photogallery για να κρατήσει για πάντα ψηλά όλες τις μεγάλες μας στιγμές, ακόμα και όταν δεν θα υπάρχουμε πια...