Σάββατο, Σεπτεμβρίου 05, 2026

(134.581/20.846) Το domatiaki.tk επιστρέφει και τους τρομάζει........


Λίγο πριν συμπληρωθούν 3 χρόνια από εκείνη την οδυνηρή στιγμή για κάποιους, οι οποίοι προφανώς μη αντέχοντας την τεράστια επιτυχία μας και την αδυναμία τους να μας προκαλέσουν εκείνο το ρήγμα που θα μας διασπάσει και θα μας εξοντώσει, και μη αντέχοντας να βλέπουν και να διαβάζουν ότι είχαμε για μια ακόμη φορά βγει νικητές με 80,95%, προχώρησαν σε πρωτοφανή επίθεση κάτω από τη μέση και με παρακρατικούς όρους μαφίας στο "κατέβασμα" και την οριστική διαγραφή της ελεύθερης δημόσιας σελίδας μας όπως και στην εξαφάνιση του λογαριασμού της στον hostmaster, ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΑΚΙ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ. Και επέστρεψε, όπως βλέπετε, με ήδη πάνω από 20Κ freewheel cycling (από τον αρχικό στόχο των 25.551)!

Ήταν μια κρύα νύχτα με πολύ αέρα και βροχή, που το δωματιάκι νίκησε και ξαφνικά επιστρέφοντας από την πανηγυρική Παρασκευιάτικη συνέλευση, η ελεύθερη διαδικτυακή φωνή σίγησε απότομα!

Σας το είχαμε πει με πολλούς τρόπους. Η εκπομπή θα συνεχίσει. Η εκπομπή θα συνεχίσει. Έχουμε δώσει όρκο. Ή θα συνεχίσει ή θα είμαστε νεκροί. 

Και συνέχισε η εκπομπή, τόσο από αέρος, όσο και διαδικτυακά στο ιδιωτικό δίκτυο, αλλά σε όλους κάτι έλειπε, κάτι είχαμε επιθυμήσει, κάτι είχαμε νοσταλγήσει, αλλά η σελίδα παρέμενε ερμητικά κλειστή και ερημωμένη για χρόνια....

Και δείτε το όλοι πλέον αδέλφια. Είναι αλήθεια. Αν δεν το πιστεύετε, πατήστε και μόνοι σας την πιο μαγική γνήσια διεύθυνση στον κόσμο: www.domatiaki.tk και αφήστε τα υπόλοιπα να δρομολογηθούν χωρίς πούστικους αποκλεισμούς και διαγραφές.

Οι ομάδες πεδίου, με δεδομένο ότι λειτουργούν αδιάκοπα το ραδιοδίκτυο και το εσωτερικό ψηφιακό υποδίκτυό μας, δεν ήθελαν να επανέλθει η σελίδα, αλλά όμως αυτό ήταν θέμα τιμής για την ομάδα multimedia και διαδικτύου. Το domatiaki.tk επανήλθε σαν να μην έπεσε ποτέ, και θα μεταδώσει δημόσια τη μεγάλη μας νίκη.

"Και όταν δε θα πεθαίονυμε ο ένας για τον άλλο, θα είμασατε πια ήδη νεκροί".

Σήμερα είναι μια νέα σημαντική μέρα για εμάς. Κάποιοι δεν το πίστεψαν και πάλι. Κάποιοι φοβήθηκαν. Κάποιοι αμφέβαλαν. Δεν τους κατηγορώ. Κι εγώ ίσως να είχα τις αμφιβολίες μέσα μου.

Είναι μια μεγάλη μέρα. Δείτε το και μόνοι σας και χαμογελάστε. Σηκώστε το κεφάλι ψηλά. Δεν είναι κάποιο όνειρο, ούτε παραμύθι. Ακούτε το ελεύθερο #Domatiaki, όπως το ξέρετε 28 χρόνα.


#ΦΩΤΕΙΝΟ ΜΟΝΠΑΤΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ


#ΚΙ ΟΜΩΣ, ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ....

Τετάρτη, Νοεμβρίου 01, 2023

(109.453/8.028,24) Παράσταση ΝΙΚΗΣ (80,95%) & ψήφος εμπιστοσύνης από 51 "ήρωες"!

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ αγαπημένα μου αδέλφια.

Σήμερα ανέτειλε μια πολύ άσχημη μέρα. Μια μαύρη μέρα για την καμαρίλα του υποκόσμου, του παρακράτους και των συν αυτώ "καλοθελητών" τους, που ξύπνησαν με.... πλερέζες από το χαστούκι που τους ήρθε από τη συνέλευση και την ψηφοφορία, αφού πίστευαν ότι με το τραμπουκιλίκι, τα πουτσιλίκια, την τρομοκράτηση, τους εκβιασμούς για τη ζωή των ίδιων & των δικών τους, τις προσωπικές επιθέσεις και απειλές και τα μεμονωμένα χτυπήματα κάτω από τη μέση σε συναγωνιστές, θα πετύχαιναν την πολυπόθητη ρωγμή και το πλήγμα εκείνο που θα μας διαλύσει, αλλά τελικά για μια ακόμη φορά απέτυχαν παταγωδώς και με κρότο.

51 ήρωες με ποστοστό σχεδόν 81% έδωσαν ηχηρή απάντηση στο όνειρο, και πλήρη αφοσίωση στις καταδρομικές ομάδες πεδίου, και απόλυτη πίστη στην τελική μας νίκη.

Και είναι τόσο μαύρη η μέρα αυτή για τους "εχθρούς" μας και την καμαρίλα του υποκόσμου, που επειδή δεν πίστευαν ποτέ στην καθολική ψήφο εμπιστοσύνης που έδωσε η βάση του δωματίου, εκτός από τις πλερέζες που φόρεσαν, τους πόνεσε τόσο πολύ που επέλεξαν προφανώς να "ρίξουν" και τη σελίδα αυτή, όταν έγινε γνωστό και είχε ήδη διαρρεύσει στο κλειστό μας υποδίκτυο το ιστορικό αποτέλεσμα της ψηφοφορίας. Πως αλλιώς να εξηγηθεί ότι αυτό συνέπεσε -εντελώς τυχαία(sic)- με την "πτώση" της δημόσιας σελίδας μας μετά από 18 χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας;

Το #Domatiaki παρά τις απώλειες του, έχει πλέον 51 φύλακες Άγγελους, που θα είναι εδώ μέχρι τέλους. Και αν η ψηφοφορία αυτή γινόταν με όλο τον κόσμο του πεδίου εδώ στο δωματιάκι -όπως είναι τις τελευταίες ημέρες που "πάγωσε" η καταδρομική στον Αργοσαρωνικό-, είναι σίγουρο ότι ακόμα και το υπόλοιπο 19%, από την ασφάλεια που θα ένιωθε από τον τόσο κόσμο που βρισκόταν εδώ όλες αυτές τις μέρες (υποχρεώνοντας κάτι "περίεργους" χέστες και ποντίκια του υποκόσμου που κόβανε βόλτες εδώ γύρω κάθε βράδυ να κρυφτούν βαθιά μέσα στις τρύπες και τα λαγούμια τους), το ποσοστό αυτό θα ανέβαινε κατακόρυφα.

Ούτε ο πιο αισιόδοξος από την ομάδα πεδίου, δε θα πίστευε σε τέτοιο τεράστιο ποσοστό στήριξης μας. Το πεδίο λαμβάνει λοιπόν, όπως αναμενόταν, τα κλειδιά του δωματίου στην πιο κρίσιμη στιγμή.

Φυσικά, δεν είναι σε καμία περίπτωση λύση ο διαρκής και ανένδοτος πόλεμος επιβίωσης και χαρακωμάτων, ούτε μπορεί αυτό να απογειώσει το δωματιάκι. Το δωματιάκι θα το απογειώσει, πέραν της αναβάθμισης και της ανακαίνισης των εγκαταστάσεων σε ένα "καλύτερο δωματιάκι", -που εν πολλοίς έχει επιτευχθεί σε αρκετά μεγάλο βαθμό-, η κοινωνικοποίηση και η αύξηση της επιρροής και των μελών του, μέσω της αδρανοποιημένης δυστυχώς στις μέρες μας, ομάδας "SOCIAL".

Όμως, τη στιγμή αυτή που βρισκόμαστε στα χαρακώματα του αγώνα, δεν μπορούμε να πράξουμε διαφορετικά, από το να κολυμπήσουμε στα βαθιά για να σώσουμε το #Domatiaki από τον "Αρμαγεδώνα" και το ατελείωτο πούστικο και βρώμικο πόλεμο που δεχόμαστε.

Το ιστορικό αυτό αποτέλεσμα, υποχρέωσε ήδη τα μέλη πεδίου/MF, να συναντηθούν εκ νέου και να ανανεώσουν τους όρκους πίστης, εμπιστοσύνης και αφοσίωσης μέχρι τέλους στη νίκη.

Η καταδρομική αποστολή στον Αργοσαρωνικό ξεκινά εκ νέου και ακόμα πιο δυναμικά από την Παρασκευή, με διπλή ενισχυμένη αποστολή πεδίου, με σκοπό μια ΝΙΚΗ που τόσο πολύ έχουμε όλοι ανάγκη να ακούσουμε σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς που ζούμε....

Επόμενοι στόχοι του #Domatiaki, εκτός από τον αρχικό στόχο των 20.000ΚΜ freewheel cycling, είναι φυσικά να φτάσουμε αλώβητοι μέχρι τη μητέρα των μαχών στην Κυψέλη*, πράγμα που δε θα μπορούσε να διανοηθεί κανείς ούτε στα πιο τρελά του όνειρα μέχρι και πριν από λίγο καιρό.

* Μάλιστα, επειδή στην Κυψέλη έχει ήδη θεωρηθεί από πολλούς ότι θα "παίξουμε" την τελική μάχη στην έδρα μας, αφού το #Domatiaki ιδρύθηκε πριν 26 χρόνια σε ένα μικρό δωμάτιο στα Πατήσια, υπάρχουν οι σκέψεις ολόκληρη η αντιπροσωπεία και τα μέλη της αποστολής να συναντηθούν και να ξεκινήσουν από τον ιστορικό αυτό χώρο την πορεία τους προς την Κυψέλη, για να νιώσουν όλοι έμπρακτα ότι παίζουμε στην έδρα μας....


#ΤΩΡΑ ΕΛΑΤΕ ΠΟΥΤΑΝΕΣ, θα γράψει το τελευταίο πανό αν φτάσουμε ως εκεί.

Πολλοί βέβαια, λένε ότι αν καταφέρουμε και φτάσουμε ως εκεί, θα είμαστε ήδη νικητές, και δεν έχουν καθόλου άδικο.

#ΠΑΠΑΤΖΗ ΠΑΠΑΡΟΠΟΥΛΕ ΔΟΣΙΛΟΓΕ, ΔΕ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΠΙΑ, ΣΕ ΨΑΧΝΟΥΜΕ....

#26 ΧΡΟΝΙΑ ΔΩΜΑΤΙΑΚΙ - ΦΩΤΕΙΝΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ

#ΜΕ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ 51 ΗΡΩΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ 81% ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΝΙΚΗΣ

#ΑΚΟΥΤΕ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟ DOMATIAKI, ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ 26 ΧΡΟΝΙΑ

#ΚΙ ΟΜΩΣ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ....

#ΠΟΥΤΑΝΕΣ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ

#ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ, ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

#Η ΝΙΚΗ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΟΧΙ ΕΠΕΙΔΗ ΘΑ ΜΑΣ ΧΑΡΙΣΤΕΙ, ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΜΕΙΣ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΗ

#ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ 2,5 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΤΟ ΒΡΩΜΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΥΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΠΟΥ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΜΑΡΙΛΑ ΤΟΥ ΥΠΟΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ, ΝΑ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΕΧΟΝΤΑΣ ΜΕΙΝΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΒΟΗΘΗΤΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗ ΝΙΚΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

#ΜΑ ΕΚΕΙ, ΜΕΣ ΤΟ ΠΑΡΚΑΚΙ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΑΚΙ.... (ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΚΕΙ ΠΟΥΤΑΝΕΣ)

#ΧΙΛΙΑ ΘΕΡΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΦΑΝΕ ΚΑΙ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΝ. ΤΡΩΝΕ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΜΕΝΕΙ ΚΑΙ ΜΑΓΙΑ....

#ΤΑ ΚΟΥΡΕΛΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ ΑΚΟΜΑ

#POWERED BY 51 HEROIAN FIGHTERS ΚΑΙ ΠΛΕΡΕΖΕΣ Η ΚΑΜΑΡΙΛΑ ΣΑΣ ΠΟΥΤΑΝΟΓΛΑΚΙΑ

#ΚΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΛΟ, ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΑ ΗΔΗ ΝΕΚΡΟΙ.....

Τετάρτη, Οκτωβρίου 18, 2023

Η ομάδα πεδίου ζητά "ψήφο εμπιστοσύνης" και πίστης στη νίκη, για να ολοκληρώσει τη μεγαλύτερη καταδρομική & να συνεχίσει τον κρίσιμο αγώνα επιβίωσης του #Domatiaki!

Σαν κεραυνός εν αιθρία έπεσε την Παρασκευή η ξαφνική παρέμβαση των ομάδων πεδίου και Domatiaki M.F. στη συνέλευση του #Domatiaki, όπου ενημέρωσαν το σώμα ότι σταματούν και "παγώνουν" προσωρινά την ολοκλήρωση της μεγαλύτερης καταδρομικής αποστολής στον Αργοσαρωνικό που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και περίπου 4 μήνες, όπως και κάθε ενέργειας πέραν της φύλαξης των κεντρικών εγκαταστάσεων.

Οι ψίθυροι, η γκρίνια, η δυσφορία και ο θόρυβος που ακούγονται τελευταία και ολοένα και πληθαίνουν, και πλέον εκφράζονται ακόμα και με σχόλια, μηνύματα και δημόσιες αναρτήσεις, όπως είναι λογικό, έχουν "ενοχλήσει" πολύ τα παιδιά που έχουν δώσει και τη ζωή τους με μεθοδικότητα, συνέπεια και αυταπάρνηση, με πολύ στοχευμένες κινήσεις και σχεδιασμό, την ώρα που το δωμάτιο δέχεται από παντού πούστικες και "δολοφονικές" επιθέσεις κάτω από τη μέση, μετρώντας ήδη πολύ σοβαρές και ανεπανόρθωτες απώλειες.

Είναι λογικό άτομα να έχουν ξεπεράσει τις αντοχές τους, είτε να έχουν τραμπουκιστεί ή απειληθεί οι ίδιοι είτε δικοί τους, όμως εμείς ποτέ δεν θα τους αφήσουμε στην τύχη τους. Θα είμαστε όλοι ένα και είτε θα νικήσουμε όλοι μαζί ή θα πέσουμε όλοι μαζί.

Η ομάδα πεδίου και οι #Domatiaki M.F. ζητούν από όλα τα μέλη και τους συναγωνιστές που έχουν ενεργά Nodes, όπως και όλους εκείνους που έχουν συμμετάσχει τουλάχιστον στις μισές συγκεντρώσεις (50%+1), από την ημέρα που ξεκίνησε η μεγαλύτερη επίθεση όλων των εποχών εναντίον μας, και δη από τις 26/03/2021 μέχρι και σήμερα.

Το ερώτημα που καλείται να απαντήσει ο κάθε συναγωνιστής με ένα ΝΑΙ ή ΟΧΙ, είναι:

Μετά τις πρωτοφανείς σε ένταση πούστικες επιθέσεις (με χτυπήματα κάτω από τη μέση) που έχουμε δεχτεί με όλα τα μέσα του υποκόσμου εδώ και 2,5 χρόνια, με προφανή σκοπό την (ηθική, ψυχική, υλική, οικονομική και βιολογική) εξόντωση μας, όπως αυτό έχει γίνει απολύτως σαφές τοις πάσι, αλλά και τον τεράστιο αγώνα που έχουν δώσει με ανυπολόγιστο κόστος και απώλειες όλοι ανεξαιρέτως οι σύντροφοι με επικεφαλής τα παιδιά του πεδίου, συμφωνείτε με τις ενέργειες και το πλάνο τους και πιστεύετε μέσα σας ακόμη ακράδαντα -όπως την πρώτη μέρα- στην τελική μας νίκη-λύτρωση και στην επιβίωση του #Domatiaki;

Η ψηφοφορία θα παραμείνει ανοιχτή μέχρι την Παρασκευή 20/10/2023 και ώρα 20.00 οπότε και θα ενημερώσει η συνέλευση πρώτα στους παρευρισκόμενους και μετά δημοσίως για το αποτέλεσμα.

Το Domatiaki είναι στα χέρια σου σε μια ακόμη κρίσιμη στιγμή, και η φωνή σου έχει δύναμη.


#26 ΧΡΟΝΙΑ DOMATIAKI - ΦΩΤΕΙΝΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 21, 2023

(109.051/7.402,64) DOMATIAKI: "Τα δώσαμε όλα..."

Καλημέρα αγαπημένα μου αδέλφια, σας γράφουμε ένα ακόμα μήνυμα από το πολιορκημένο Domatiaki.

Η τελευταία Παρασκευιάτικη συνάντηση ομόφωνα αποφάσισε να μεταδοθεί δημόσια σε όλο τον κόσμο που πρόσκειται είτε πέρασε ποτέ από εδώ, και φυσικά πολύ περισσότερο σε εκείνους που συνείσφεραν με την παρουσία και τη συμμετοχή τους, είτε από το υστέρημα τους υλικά ή οικονομικά, το ακόλουθο τελευταίο μήνυμα σχετικά με την κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα.

Νιώσαμε ως "χρέος" απέναντι σε όλους τους συνοδοιπόρους και τους συναγωνιστές που βαδίσαμε μαζί το ίδιο μονοπάτι κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και ανεξάρτητα πότε, πως και για πόσο, να είναι "κοινωνοί" της σημερινής οριακής κατάστασης.

Με αυτό το μήνυμα, λοιπόν, αγαπημένα μου αδέλφια, όπως λέει άλλωστε και ο τίτλος, θέλουμε να σας ενημερώσουμε ότι τα δώσαμε όλα μέσα από την καρδιά μας, την ψυχή μας, και εξαντλήσαμε κάθε απόθεμα σωματικής, ψυχικής, πνευματικής, υλικής, οικονομικής εφεδρείας που είχαμε διαθέσιμο, αλλά και ακόμα παραπάνω.

Αυτό που θέλουμε να ξέρετε όλοι καλά, και σε αυτό θα πρέπει να είσαστε όλοι 100% βέβαιοι -και το πιστεύουμε ακράδαντα αυτό- είναι ότι δεν θα υπάρξει ούτε ένας συνοδοιπόρος που να μην είναι απολύτως βέβαιος και υπερήφανος για την συλλογικότητα είναι το εξής:

Πολεμήσαμε με όλες μας τις δυνάμεις... 

Εξαντλήσαμε κάθε διαθέσιμο πόρο που είχαμε.

Ρισκάραμε όλοι μας με όλες μας τις δυνάμεις, με ρίσκο τη ζωή μας και εξαντλήσαμε κάθε απόθεμα ψυχής που είχαμε...

Τα παίξαμε όλα για όλα...

Αλλά δυστυχώς, σήμερα, δεν μπορεί κανείς πλέον να εγγυηθεί για το αύριο και το μέλλον μας. Για ένα πράγμα μπορούμε να σας μιλήσουμε απόψε το βράδυ:

Ότι το παιχνίδι επιβίωσης παίζεται ακόμα και είναι ανοιχτό.

Ακόμα και αν χρειαστεί να εγκαταλείψουμε, ακόμα και αν χρειαστεί να το γυρίσουμε σε αντάρτικο πόλης και βεντέτα με τον υπόκοσμο και τους καλοθελητές που μας πολεμούν μεθοδικά και θέλουν να μας εξοντώσουν, το domatiaki δε θα πέσει. Και αυτό δεν το λέμε προσχηματικά απλά για να κερδίσουμε λίγο ακόμα χρόνο!


Μακάρι να μπορούσαμε να σας πούμε κάτι πιο ευχάριστο απόψε, αλλά....

Δεν είμαστε θεοί γαμώτο...


Ραντεβού την Παρασκευή.

Καλή αντάμωση και καλό αγώνα στους αγωνιστές του πεδίου μας που κράτησαν το όνειρο ζωντανό μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές.

Εύχομαι -όπως είχαμε πει και τότε που ξεκίνησε αυτός ο κυκεώνας- το μήνυμα της νίκης και της ανάστασης να είναι ισχυρό μέσα μας, ώστε να έχουμε την ελπίδα στέρεα σε αυτή τη ζωή. 

Το σύμπαν πρέπει επιτέλους να συνωμοτήσει, αλλά δυστυχώς ακόμα κάνει πως δε μας ακούει....

Hasta la victoria siempre

OVER AND OUT

/Radio_Silence #ON

Τρίτη, Ιουλίου 25, 2023

Παντού τριγύρω μαυρίλα & θάνατος, με τη νίκη να αχνοφαίνεται σαν παραίσθηση στην αραχνιασμένη άκρη του τούνελ ενός μακρινού ουτοπικού ονείρου...

Η τεράστια ευρείας κλίμακας καλοκαιρινή καταδρομική του #Domatiaki στον Αργοσαρωνικό που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη εδώ και ένα μήνα περίπου, συναντά για πολλοστή φορά σημαντικές έως ανυπέρβλητες δυσκολίες για τα παιδιά του πεδίου.

Προχθές για παράδειγμα, ήταν μια ακόμα μητέρα των μαχών για την οποία για πρώτη φορά φύγαμε χωρίς καν να αποχαιρετίσουμε ή έστω να μοιραστούμε κάποια τελευταία λόγια δημόσια μαζί σας... 

Στα αισιόδοξα της ημέρας, ότι ομόφωνα εγκρίθηκε & έρχεται σημαντική ενίσχυση στο πεδίο, για την κρίσιμη συνέχεια, αρχής γενομένης από τη νέα μεγάλη και κρίσιμη μάχη της Κυριακής.

Ο αγώνας θα συνεχιστεί όπως και να έχει σε κάθε στενό, σε κάθε σοκάκι, σε κάθε παραλία, σε κάθε βουνό, σε κάθε λόφο, σε κάθε λιμάνι, σε κάθε σκάφος ή ταχύπλοο, σε κάθε φαράγγι, σε κάθε χαντάκι ή ανάχωμα, σε κάθε κτήριο, όπου χτυπάει ακόμη η καρδιά κάθε γνήσιου ανθρώπου και συναγωνιστή από την ομάδα πεδίου και όχι μόνο.

Το τελευταίο διάστημα γίναμε για μια ακόμη φορά μάρτυρες πούστικων πισώπλατων επιθέσεων εναντίον μας και εναντίον συναγωνιστών.

Είναι γνωστό ότι δεν πρόκειται να μας πτοήσουν τέτοιου είδους επιθέσεις, που είναι πια στον καθένα μας πιο φανερό από ποτέ ότι ξεκάθαρο στόχο έχουν την ηθική, υλική, οικονομική, ψυχική και βιολογική εξόντωση μας.

Το #Domatiaki συνεχίζει τον μεγάλο αυτό αγώνα επιβίωσης και αντιστέκεται σθεναρά με θάρρος και αυταπάρνηση σε κάθε τέτοια επίθεση, δίνει την κάθε μάχη ξεχωριστά ορθώνοντας ανάστημα, ψυχή και καρδιά, και ελπίζει να πετύχει το μεγάλο στόχο της επιβίωσης στην πιο δύσκολη μάχη όλων των εποχών έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα.

Και όπως έλεγε και ένας αδελφός μας εχθές, πλέον δεν απαιτείται πια ένα μικρό σκούντημα είτε ένα ακόμη χτύπημα για να πέσουμε. Πλέον αρκεί απλά να εμποδίσει κάποιος κάποιον/ους ανέλπιστους συμμάχους που πιθανόν να έρθουν την τελευταία στιγμή σαν από μηχανής θεοί για να μας σώσουν....

Και όσο ακόμα θα είμαστε ζωντανοί και θα φυλάμε τις εγκαταστάσεις, τις ιδέες και τα όνειρα μας σαν κόρη οφθαλμού, για επίλογο να σας θυμίσουμε:

ότι ακούτε τη γνήσια και αδέσμευτη φωνή της καρδιάς των 29 τελευταίων γνήσιων μαχητών, τη φωνή και την καρδιά του #Domatiaki όπως ακριβώς ελεύθερα και ασυμβίβαστα την έχετε γνωρίσει όλα τα τελευταία 26 χρόνια.

Δεν είναι αυταπάτη. Η ιστορία συνεχίζεται μέχρι τελικής πτώσεως ή νίκης.

Η φωνή της καρδιάς είναι τόσο δυνατή....

ΦΩΤΕΙΝΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ....

DoMaTiaKi για πάντα.

Παρασκευή, Ιουνίου 02, 2023

Domatiaki Brigade's Final Battle: The duel of Rafina.....


"Συνέχεια στα όρια
κουράζομαι κι εγώ
να σε ταξιδεύω
και να ναυαγώ"

Το Δωματιάκι οδηγεί τη μητέρα των μαχών σε Ραφήνα και Αίγινα....

Ήταν καλοκαίρι του 2022, μόλις ένα χρόνο πριν, με τη μητέρα των μαχών να έχει ήδη ουσιαστικά ξεκινήσει από τότε, και η μοίρα μας φέρνει και πάλι -όπως και τώρα- σε αντίστοιχη πολύ κρίσιμη μονομαχία στο λιμάνι της Ραφήνας. Μιας Ραφήνας που έχει συνυφανθεί με πολύ μεγάλες στιγμές για εμάς, το 2003 και το 2008, που όμως τελικά χάθηκαν άδοξα με τα χρόνια μέσα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Με πολύ φόβο για το άγνωστο αλλά με θέληση και πάθος, η ομάδα πεδίου (οι "Domatiaki M.F." τότε), με στοχευμένες καταδρομικές και αντεπίθεση διαρκείας είχαν πετύχει την πρώτη τεράστια και επιβλητική τότε νίκη, που άνοιξε το δρόμο για να μιλάμε σήμερα για ολοκλήρωση της περυσινής δύσκολης και κρίσιμης αποστολής και του στόχου που είχαμε θέσει.

Η τοπική κοινωνία και τότε, είχε υποδεχθεί με ιδιαίτερη θέρμη και θαυμασμό τα μέλη μας, και δεν είναι υπερβολή να πούμε, ότι έχουμε αναπτύξει ήδη από τότε ιδιαίτερους δεσμούς με το -σχεδόν πλήρως άγνωστο σε εμάς αυτό μέρος.

Ένα χρόνο μετά, η μοίρα και το σύμπαν μας στέλνει και πάλι εκεί, σε μια ακόμα μεγάλη μονομαχία της "μητέρας των μαχών" όπως έχει χαρακτηριστεί φέτος από όλους μας, ο άνισος και ουτοπικός 'αγώνας επιβίωσης' του Domatiaki ....

Έτσι λοιπόν, η σημερινή (τελευταία πριν την έναρξη της μάχης της Ραφήνας) Παρασκευή, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού στις 20.00 θα δούμε πόσο κόσμο θα συσπειρώσει η συγκεκριμένη πολύ κρίσιμη για το μέλλον του Δωματίου προσπάθεια εμψύχωσης και ενθάρρυνσης των συναγωνιστών μας, που αναμένεται να τα δώσουν για μια ακόμη φορά όλα μέχρι το τέλος για την πολυπόθητη επιβίωση του δωματίου, ή την ηρωικά μαχόμενη πτώση του!

Ρωτάνε πολλοί, που προφανώς δεν είναι κοντά στο δωμάτιο -αν δεν είναι και τίποτα βαλτοί χαφιέδες/ορκισμένοι εχθροί μας- πως νιώθουμε που πάμε σε (ακόμα) μια μάχη με τις πιθανότητες να μην είναι με το μέρος μας, και γνωρίζοντας ότι ίσως δεν επιστρέψουμε ποτέ από αυτήν....

Πόσο λίγο μας ξέρετε....

Η απάντηση είναι ότι πιο απλό έχει απαντηθεί ποτέ, και τη γνωρίζει κάλλιστα και ο τελευταίος που έχει περάσει έστω και μια φορά ακόμα και απ' έξω από το δωματιάκι:

ΜΑ ΑΦΟΥ ΠΑΝΤΑ ΕΤΣΙ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΣΤΙΣ ΜΑΧΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΔΡΟΜΙΚΕΣ ΜΑΣ.....

Δεν πρόκειται να κάνουμε ξανά κάλεσμα, γιατί έχει κουράσει, απλά όπως εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς, όσες ψυχές παρευρεθούν απόψε στο δωμάτιο, θα έχουν δώσει η καθεμία ξεχωριστά και από λίγη ακόμα δύναμη, ώθηση και θετική αύρα προς ένα πολύ μεγάλο όνειρο.....

Καλή δύναμη και καλή προετοιμασία στην "Domatiaki Brigade", και σε όλα τα παιδιά του πεδίου που μπαίνουν μπροστά με πίστη και ψυχή για όλους εμάς.

Σας αγαπάμε και σας ευχόμαστε καλή αντάμωση με τη νίκη και ανανέωση του ραντεβού μας στην επόμενη (πιθανότατα) μεγάλη καταδρομική στην Αίγινα!!!! 

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΡΑΦΗΝΑ ΑΔΕΛΦΙΑ!

Δίνουμε μαζικό, δυναμικό, αγωνιστικό καταδρομικό ραντεβού στη ΡΑΦΗΝΑ με όλες μας τις δυνάμεις και όλη μας την ψυχή και την καρδιά.....


ΔΥΝΑΤΕΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΑΓΙΚΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ....

ΦΩΤΕΙΝΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ........

...ΚΙ ΟΜΩΣ, ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ....

Υ.Γ: Αυτό που ακούτε (ακόμα) ΖΩΝΤΑΝΑ, στις ελεύθερες ραδιοσυχνότητες, τα nodes μας και το web broadcasting, είναι το ελεύθερο DoMaTiAki Αθηνών.

#DOMATIAKI - THE FINAL BADDLE 2023# 

#DoMaTiAki Brigade

#DoMaTiAki M.F.

"συνέχεια στα όρια
κι όλο δυσκολεύει πιο πολύ..."

Πέμπτη, Μαΐου 04, 2023

(108.104/6.076,92) Αυτό θα είναι το καλοκαίρι μας: Σάββατο 06/05 ξεκινάμε το ταξίδι στο όνειρο. 22/05 Απογειωνόμαστε! Αύριο Παρασκευή ΟΛΟΙ στο δωμάτιο να δώσουμε δύναμη στο ΟΝΕΙΡΟ....


Καλημέρα αγαπημένα μου αδέλφια. Σας γράφω με μεγάλη περηφάνεια και αυτοπεποίθηση εκ μέρους όλων, για να σας ανακοινώσω -επιτέλους- την έναρξη της μητέρας των μαχών.

Ένας πολύ μεγάλος μήνας  για εμάς μπήκε πριν από λίγες μέρες, και έτσι το Σάββατο ξεκινάμε κάτι πολύ δυνατό κόντρα σε θεούς και δαίμονες που πάλεψαν λυσσαλέα από πέρυσι για να μας σταματήσουν χωρίς να τα καταφέρουν.

Με την ουρά στα σκέλια για μια ακόμη φορά, το Σάββατο ξεκινάμε δίνοντας δύναμη στο όνειρο, σε αυτό που οραματιστήκαμε πριν από ένα χρόνο περίπου. Όσα προβλήματα, τείχη και τροχοπέδη και αν μας έβαλε το.... "θηρίο", όσο κι αν πάλεψαν κάποιοι λυσσαλέα, όσο κι αν προσπάθησαν να μας βάλουν ανυπέρβλητα εμπόδια, τελικά ορθώσαμε ανάστημα και τα ξεπεράσαμε όλα.

Ξεπεράσαμε όλες τις φοβίες μας, όλη την εσωστρέφεια, και ανοίξαμε πανιά σε εντελώς αχαρτογράφητα νερά για εμάς, αποδεικνύοντας έτσι στην πράξη ότι δεν φοβόμαστε ούτε απειλούμαστε από τίποτα. Και αυτό, το νιώθεις πλέον ξεκάθαρα όποτε περπατάς ή μιλάς στο δωματιάκι, μας έκανε όλους εκτός από υπερήφανούς, και πιο ελεύθερους, πιο δυνατούς.

Το Σάββατο 06/05 λοιπόν ξεκινάμε ένα μεγάλο ταξίδι, τη μητέρα των μαχών μας, και φυσικά η ημέρα αυτή ακολουθείται από μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ Παρασκευή. Κάθε Παρασκευή είναι μαγική για το δωμάτιο, όμως αυτή έχει κάτι το ξεχωριστό, αφού ο κόσμος θέλουμε και πρέπει να μας δώσει μια ακόμη πολυπόθητη ώθηση στο όνειρο, και αναμένεται να είναι -όπως τον παλιό καλό καιρό- ΠΟΛΥΣ!!!

Δε θα σταματήσουμε να αναφερόμαστε και σε ένα άλλο ορόσημο, αυτό της 22/05, που είναι η ημερομηνία deadline, όπως και για τη βεβαιότητα ότι θα κινήσουν και πάλι γη και ουρανό για να μας χτυπήσουν με κάθε τρόπο, και ειδικά κάτω από τη μέση.

Τα "χτυπήματα" αυτά, όχι απλά τα θεωρούμε δεδομένα, αλλά τα περιμένουμε και είμαστε έτοιμοι γι' αυτά....

06/05 ξεκινάμε το μεγάλο ταξίδι, 22/05 δίνουμε δύναμη στο όνειρο, και τέλος του μήνα, με τη στήριξη σας και τη βοήθεια του θεού, θα έχουμε κερδίσει 2 ακόμα σημαντικές μάχες και θα ξεκινάει το πιο δυνατό καλοκαίρι της ιστορίας μας με τη μητέρα των μαχών σε πλήρη εξέλιξη.

Επειδή όπως καταλαβαίνετε δε μπορούμε να μπούμε σε περεταίρω λεπτομέρειες, και δεν υπάρχει χρόνος και άτομα να υποστηρίξουν την ενημέρωση της σελίδας, ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΡΠΕΠΕΙ.

#ΔΥΝΑΤΕΣ ΠΑΡΑΚΣΕΥΕΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΑΓΙΚΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ.

#ΦΩΤΕΙΝΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ....

#ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

#ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΣ....

#ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ......

#ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΔΩΜΑΤΙΑΚΙ ΜΟΥ, ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΓΝΗΣΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. ΚΙ ΟΜΩΣ, ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ.....

Υ.Γ: ΧΤΥΠΗΣΤΕ ΚΙ ΑΛΛΟ, ΔΕ ΣΑΣ ΒΛΕΠΟΥΕ ΚΑΝ......

Υ.Γ2: Και είναι μόνο η αρχή...............................

Σάββατο, Φεβρουαρίου 25, 2023

(108.004/5.833,92) 1 χρόνο μετά την πρώτη ΜΕΓΑΛΗ δικαστική δικαίωση & την έναρξη του πολέμου: Μεγάλη & επικίνδυνη καταδρομική στην Εύβοια για το #Domatiaki!!

Καλησπέρα αγαπημένα μου αδέλφια, σας γράφουμε μετά από μια ακόμη ιστορική Παρασκευή για το δωματιάκι. Μια Παρασκευή που συνέπεσε με την επέτειο ενός χρόνου από την 1η τεράστια ΟΜΟΦΩΝΗ δικαστική δικαίωση για εμάς! Μια επέτειο που είχε συμπέσει κατά την έξοδο μας από τα δικαστήρια, με την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, όπου αργότερα άτομα μας μεμονωμένα και με προσωπική τους επιλογή συμμετείχαν στη "μάχη" του Κιέβου, όπως και στις προσπάθειες ξεμπλοκαρίσματος στη Μαριούπολη.

Μια επέτειος, που έμελλε να συμπέσει με μια περίοδο νέων δικαστικών εκκρεμοτήτων και διώξεων για το πολύπαθο δωμάτιο που μακροχρόνια ήταν γραφτό να κυνηγηθεί και να διωχτεί όσο κανείς για την αξιοπρεπή και αδιάλλακτη στάση του υπέρ της αλήθειας και των αδυνάτων, από τα γνωστά σκοτεινά κέντρα που ενορχηστρώνουν τις πούστικες επιθέσεις και διώξεις εναντίων συναγωνιστών που με τη στάση τους έχουν ενοχλήσει το διεφθαρμένο σύστημα και τα άτομα που πουτανίζουν βυζαίνοντας και πεοθυλάζοντας σε αυτό και εκτελώντας γραμμάτια και ξεπληρώνοντας επιταγές σε αυτό....

Σε μια περίοδο που παλέψαμε σα λιοντάρια να μαζέψουμε κόσμο για να ορθώσουμε ανάστημα σε τόσα ενεργά μέτωπα αντιπαράθεσης και αγώνα επιβίωσης, σε μια περίοδο που δεν ξέρουμε ποιος και που να πρωτοτρέξουμε, το τελευταίο που θα έπρεπε να μας απασχολεί θα έπρεπε να είναι οι δικαστικές εκκρεμότητες και διώξεις. Όμως και πάλι οι πούστικες επιθέσεις και οι προσκυνημένοι του σάπιου κατεστημένου, όπως και κάποια "φτηνά πουλημένα" άτομα προσκυνημένα και ιδιοτελή/εγκάθετα σε αυτό, είχαν άλλη άποψη.

Σε μια περίοδο που παλέψαμε σα λιοντάρια να μαζέψουμε δυνάμεις και άτομα για να μπούμε με ψηλά το κεφάλι και με θάρρος στη "μητέρα των μαχών", με σκοπό να εξαντλήσουμε τις όποιες πιθανότητες για να πετύχουμε ένα μεγάλο θαύμα, ένα όνειρο, και να επιτύχουμε τη μεγαλύτερη ρελανς όλων των εποχών και να διατηρήσουμε το δωματιάκι ζωντανό κόντρα σε κάθε πιθανότητα και στατιστική αλήθεια, μια καταδρομική θα ήταν ότι καλύτερο για να "ξυπνήσουμε" και να επανεκκινήσουμε τον αγώνα μας.

Μια καταδρομική 48 ωρών με συνολικό διάνυσμα σε έκταση 313 τετραγωνικά χιλιόμετρα, με τις ελάχιστες δυνατές προμήθειες και με μηδενικό budget, θα ήταν ότι καλύτερο για να ανεβάσουμε την αδρεναλίνη στα ύψη και να επιτύχουμε τη μεγαλύτερη δυνατή εξοικονόμηση για το δύσκολο μέλλον, αλλά και να πάρουμε αυτοπεποίθηση και δύναμη για τη δύσκολη συνέχεια που έρχεται από την επόμενη εβδομάδα σε 15 μέτωπα ταυτόχρονα.

Καλή δύναμη αδέλφια και καλή αντάμωση ευχόμαστε από Τρίτη (αν όλα έχουν πάει κατ' ευχήν), οπότε και θα ξετυλίξουμε πιο αναλυτικά την "αιχμή του δόρατος" όπως και τα άτομα που θα τρέξουν το "Domatiaki" στην επικείμενη μητέρα των μαχών!

Ένα πράγμα μένει πάντα στην καρδιά, το μυαλό και την ψυχή τις τελευταίες ώρες, μέρες και στιγμές: Ότι ζούμε μεγάλες και ιστορικές στιγμές, που κάθε κίνηση, κάθε επιλογή, κάθε στιγμή, κάθε απόφαση, μπορεί να αλλάξει τα πάντα και να καθορίσει μια ολόκληρη ζωή, μια ολόκληρη γενιά, μια ολόκληρη οντότητα! Και αυτό από μόνο του είναι κάτι που σε τρομάζει, αλλά συνάμα σου δημιουργεί και ένα συναίσθημα ότι έρχεται κάτι πολύ δυνατό, δυναμικά πολύ μεγάλο και ότι είναι στο χέρι μας να πετύχουμε μια πολύ μεγάλη νίκη, και κάτι τεράστιο αλλάζοντας το ρου της ισοτρίας!

Η απάντηση επί της οθόνης....

Γρηγορείτε!!!

Εδώ #Domatiaki. Εδώ Γνήσιοι άνθρωποι.....

#Δεν υποταχθήκαμε ποτέ και συνεχίζουμε με συνέπεια να μαχόμαστε με όσα όπλα και όσους αγωνιστές μας έχουν απομείνει σε πολλά μέτωπα, την σαπίλα, την πουστιά και το συνάφι των καλοθελητών τους, από τις πούστικες και πισώπλατες επιθέσεις.

#Ένα ακόμα μήνυμα που ανεβαίνει και πονάει όσους πίστεψαν (από 4ετίας και μέχρι σήμερα) πριν ανέβει αυτό το μήνυμα, κάθε φορά ότι ξεμπέρδεψαν μαζί μας...... Θα μας βρίσκετε συνέχεια μπροστά σας!!!

Καλημέρα αγαπημένα μου αδέλφια!

Καλημέρα #Domatiaki αγάπη μου!

#ΦΩΤΕΙΝΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ.....

Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα......

Υ.Γ: Οι αριθμοί μπροστά από τον τίτλο, ένας ακόμα "κόλαφος" για όσους τεθλιμμένους/συντετριμμένους καλοθελητές (με την ουρά στα σκέλια πάλι), που διέδιδαν ότι οι αναρτήσεις δε γίνονται πια κεντρικά από την ομάδα Multimedia και το κέντρο επιχειρήσεων, αλλά από μεμονωμένα άτομα εκτός δωματίου.... Και με τη βούλα λοιπόν αφιερωμένο +bonus η υποδιαστολή για ακόμα μεγαλύτερη ακρίβεια της ξεφτίλας σας!

Σάββατο, Φεβρουαρίου 18, 2023

Μένω... Για πάντα εδώ..........!


Μια ακόμη πολύ δυνατή Παρασκευή φτάνει στο τέλος της....

Την Δευτέρα και την Τετάρτη δίνουμε δύναμη στο όνειρο. Ραντεβού εκεί που πρέπει!!!

Καλημέρα ΔΩΜΑΤΙΑΚΙ αγάπη μου!

Φωτεινό μονοπάτι της καρδιάς μας......

#ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ

Τρίτη, Ιανουαρίου 24, 2023

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/01/2023: Η ΠΙΟ ΚΡΙΣΙΜΗ ΗΜΕΡΑ - Η ΠΙΟ ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ - Η ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΩΝ ΜΑΧΩΝ

Και έφτασε λοιπόν αυτή η στιγμή. Η ώρα τις κρίσης για όλους μας. Σε λίγα 24άωρα ξημερώνει η πιο κρίσιμη ημέρα στην 25ετή ιστορία μας.

Ερημωμένο, αλλά χωρίς διάθεση να τα παρατήσει.... 

Αποδεκατισμένο, αλλά με πιστούς που θα δώσουν και τη ζωή τους....

Παγωμένο, αλλά με οραματιστές τεχνικούς που κάθε μέρα θα μηχανεύονται και θα ονειρεύονται πως χωρίς πόρους θα το κάνουν όλο και πιο ζεστό....

Προδομένο, αλλά με πιστούς που δε θα το προδώσουν ποτέ.....

Πληγωμένο, αλλά με ανθρώπους που η καρδιά, η αγάπη και η δύναμη της ψυχής, θέλει και μπορεί να παλέψει για να κλείσει όλες τις πληγές.

Μόνο, αλλά εντελώς απρόσμενα, με ένα ανέλπιστο "σύμμαχο", αφού η συλλογικότητα των "21 αρρώστων", που έχει δώσει πλήθος κοινών αγώνων μαζί μας, ανακοίνωσε τη στήριξη της στο μεγάλο μας αγώνα.

Αυτό είναι μέσα σε λίγες λέξεις, το σημερινό δωματιάκι αγαπημένα μου αδέλφια. Λίγο πριν το τέλος; Λίγο πριν τη μητέρα των μαχών; Το μόνο σίγουρο: Λίγο πριν τη μεγαλύτερη στιγμή του....

Τα άτομα που έχουν απομείνει, πήραν επιτέλους τη μεγάλη απόφαση να αντισταθούν και αν το παλέψουν. Και αυτό από μόνο του είναι μια πρώτη ΤΕΡΑΣΤΙΑ νίκη. Μετά από 2-3 χρόνια ηττοπάθειας και "κακοποίησης", με τα κεφάλια σκυμμένα, επιτέλους λίγη αντίσταση, λίγο ανάστημα, και μεγάλη πίστη για μια τεράστια ρελανς που κανένας δεν έχει ποτέ τολμήσει ούτε να σκεφτεί ότι μπορεί να φέρει τόσο μεγάλη ανατροπή και ΝΙΚΗ. Κανένας, πλην των ελαχίστων, γραφικών ονειροπόλων αγωνιστών μας.....

Γιατί όλοι, για ένα όνειρο ζούμε.....

Καλή αντάμωση και καλό αγώνα αδέλφια.

Ή εμείς ή αυτοί. Λάβετε θέσεις.

Παρασκευή στις 20.00 στο γνωστό σημείο. Μετά από τις μάχες που δόθηκαν για να φτάσουμε και μόνο να διεκδικήσουμε το θαύμα και το όνειρο, όποιος απουσιάσει ξανά δε θα έχει πλέον καμία δικαιολογία..... Αναμφίβολα θα πρόκειται για τη μεγαλύτερη ανατροπή όλων των εποχών. Η πίστη όμως είναι τόσο μεγάλη....

Φορτώνουμε καρδιά, γεμίζουμε ψυχή...

ΔΩΜΑΤΙΑΚΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

Κυριακή, Δεκεμβρίου 04, 2022

Constructors: Μεγάλη συγκίνηση για την αποψινή ολοκλήρωση της θερμομόνωσης του #Domatiaki στη μνήμη του "πατέρα" μας....


Από σαράντα κύματα για μια ακόμη φορά, και με τεράστια προσωπική προσπάθεια και κόστος -όπως αναμενόταν- ολοκληρώνονται απόψε το βράδυ οι εργασίες θερμομόνωσης και στεγάνωσης του #Domatiaki. Για να είμαστε πιο ακριβείς, βέβαια, οι εργασίες αφορούν την αναβάθμιση της μόνωσης, αφού μόνωση υπήρχε, αλλά δεν κάλυπτε τις ανάγκες και τις υψηλές προδιαγραφές που θέλαμε και είχαμε ορίσει. Έτσι το καλοκαίρι πήραμε την μεγάλη απόφαση να μπει το κομπρεσέρ και να ξηλώσει τα πάντα....

Φυσικά, για μια ακόμη φορά το σύμπαν έβαλε λυτούς και δεμένους να μας γαμήσουν, όπως αναμενόταν, και εμείς προσπαθώντας να φτάσουμε στο ανέφικτο singularity, πήραμε τις καλύτερες δυνατές αποφάσεις για τα δεδομένα που προέκυπταν, και παλέψαμε με τεράστιο προσωπικό κόστος για το καλύτερο δυνατόν.

Από σήμερα το #Domatiaki έχει την καλύτερη μόνωση της Αθήνας, και αυτό δε το λέμε γιατί θέλουμε να συγκρίνουμε τα "U" και τα "W" μας, αλλά γιατί επιλέξαμε να ορίσουμε προδιαγραφές πολύ μεγαλύτερες -διπλάσιες περίπου- από τα επιστημονικά δεδομένα και standards, θεωρώντας το κομμάτι αυτό πολύ σημαντικό για το δωμάτιο μας, αλλά φυσικά και για να τιμήσουμε έτσι με το παραπάνω την υπόσχεση στη μνήμη του "πατέρα" μας.

Ο χειμώνας θα είναι πολύ δύσκολος, και οι εργασίες θα συνεχιστούν σε διάφορους τομείς αναβάθμισης, όπως πχ της υπερσύγχρονης αυτόνομης θέρμανσης, αλλά το δωμάτιο έχει να ανέβει γολγοθά σε οικονομικά και δικαστικά παράλληλα, με πολύ λίγα άτομα και με την ψυχολογία στο ναδίρ.

Καλή δύναμη αδέλφια και ψηλά το κεφάλι.

Απόψε είναι επιτέλους ημέρα χαράς.....

Θα νικήσουμε.

Παρασκευή, Νοεμβρίου 11, 2022

Επίσημο: domatiaki.tk για ένα ακόμη χρόνο - θα μεταδώσει δημόσια την τελική μεγάλη μας νίκη.....

 

Η σημερινή (Παρασκευιάτικη) συνέλευση αποφάσισε την επαναφορά και τη διατήρηση του domatiaki.tk δημόσια στον αέρα του διαδικτύου, για να μπορεί το δωμάτιο να συνεχίσει την άμεση αλληλεπίδραση, επικοινωνία και ενημέρωση, και για να μεταδοθεί δημόσια σε όλο τον κόσμο η μεγάλη μας νίκη......

Σάββατο, Οκτωβρίου 29, 2022

Αλύγιστοι, υπερήφανοι, ήρωες...

Αυτό το κείμενο αποτελεί μια συγκλονιστική αφήγηση των γεγονότων που έλαβαν χώρα, σε μια κομβική χρονική στιγμή για το δωματιάκι. Ολόκληρη η οντότητα μας συμφωνεί ότι ποτέ δεν κάνει να λέμε ποτέ, αλλά ίσως αυτή να ήταν η πιο συγκλονιστική στιγμή που κάποιοι έχουν ποτέ τους βιώσει. Η αποφασιστικότητα ορισμένων έσωσε ένα όχι απλά σημαντικό κομμάτι, αλλά το ίδιο το δωματιάκι. Και φυσικά, η αυταπάρνηση, η σύνεση, η ομαδικότητα, η απίστευτη πειθαρχία και η πίστη, κατάφερε να οδηγήσει μια ομάδα ανθρώπων, στο να επιτύχουν κάτι υπεράνθρωπο που μας ξεπερνά όλους.

Όταν η αιχμή του δόρατος αποφάσισε να φύγει μυστικά χωρίς επιστροφή σε μια συγκλονιστική και ανθρωπίνως αδύνατη αποστολή, χωρίς να ενημερώσει τους υπόλοιπους, τότε η "νέα γενιά" θα είχε ως μονόδρομο την προσπάθεια διάσωσης.

Η τεχνική ομάδα, οι τεχνικοί ραδιοερασιτέχνες της ομάδας ραδιοδικτύου, η ομάδα αντικατασκοπείας, αλλά και οι constructors ακόμα, έμελλε να ενεργοποιήσουν και να επανδρώσουν για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, και τις 4 εξωτερικές μονάδες μεταδόσεων, να βρουν το τελευταίο στίγμα της.... παλιάς γενιάς, και να αφιερώσουν ατελείωτες ώρες χωρίς.... ύπνο, με σκοπό να εντοπίσουν με κάθε τρόπο την εγκλωβισμένη και χωρίς τρόφιμα, προμήθειες ή εξοπλισμό, ομάδα πεδίου του Domatiaki.

Οι ώρες και οι μέρες περνούσαν, και οι ελπίδες κάθε δευτερόλεπτο λιγόστευαν, όμως αυτό δεν μας έκανε να κάνουμε πίσω ούτε για μια στιγμή. Οι πανίσχυροι δέκτες της SAGEM, οι καλύτεροι που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ στην κόσμο για πολλούς, εξόπλισαν και τις 4 μονάδες εξωτερικών μεταδόσεων, οι οποίες με πολύ δυνατές κεραίες με μεγάλη απολαβή και κέρδος σε dbi, είτε κατευθυνόμενες είτε κάθετες, θα έπρεπε να στηθούν με εξοπλισμό εκστρατείας σε διάφορα σημεία σε 3 διαφορετικά νησιά...

Στόχος, ήταν να εντοπιστεί το πολύ ασθενές σήμα που εξέπεμπε ένας μικροπομπός πολύ παλιάς τεχνολογίας, που διέθετε στο πέτο του πάντοτε ένας γραφικός από την παλιά φουρνιά, το οποίο όμως χάρη στην πολύ χαμηλή ισχύ εκπομπής σήματος αλλά και την πολύ αραιή περιοδικότητα -1 εκπομπή ανά 15 λεπτά περίπου- ήταν το μόνο που θα μπορούσε να αντέξει για... μήνες χωρίς φόρτιση ή αλλαγή μπαταριών, και αυτό το γνώριζαν καλά οι τεχνικοί μας.

Μετά από 10 μέρες συνεχών προσπαθειών χωρίς κανένα αποτέλεσμα, ακούστηκε η μαγική λέξη από την ομάδα 3: "Λαμβάνουμε 2 φορές πολύ χαμηλά κάποιο σήμα στις 137 μοίρες, θα το ξανατσεκάρουμε στο επόμενο τέταρτο".

Αμέσως, όλες οι μονάδες μελετώντας τα νέα δεδομένα, αποφασίσαμε να στήσουμε τις άλλες 3 μονάδες εξωτερικών μεταδόσεων περιμετρικά σε ψηλά σημεία κυκλικά κατά προσέγγιση, για να λάβουμε το σήμα και να καταφέρουμε να το τριγωνοποιήσουμε όσο γίνεται, για να βγει στίγμα. Πράγματι, οι 2 από τις 3 υπόλοιπες ομάδες, κατάφεραν να δώσουν αναφορά λήψης του ID, καθώς και αρκετά ακριβή κατεύθυνση από το σημείο τους, χάρη στις μεγάλες κατευθυνόμενες κεραίες που διέθεταν. Έτσι, είχαμε πλέον από 3 διαφορετικά σημεία, κατεύθυνση της λήψης, πράγμα που αν το ρίχναμε στο χάρτη, θα μας οδηγούσε σε ένα πολύ απομονωμένο σημείο, σε ένα τεράστιο γκρεμό στην ουσία που ήταν τόσο δυσπρόσιτο, που δε θα μπορούσαμε να φτάσουμε εγκαίρως, παρά μόνο από αέρος. Επίσης, η απόκλιση μεταξύ των στιγμάτων, ήταν μόλις 17 μέτρα(!).

Η ομάδα πεδίου και όλη η αφρόκρεμα του Domatiaki είχε εντοπιστεί από τους τεχνικούς μας. Δε θα αποκαλύψουμε τα επιχειρησιακά σχέδια, πάντως η τεράστια αυταπάρνηση και πειθαρχία τους, καθώς και το γεγονός ότι δε θα καλούσαν ποτέ σε βοήθεια οι ίδιοι, τους είχε οδηγήσει όπως μας ενημέρωσαν αργότερα, σε τουλάχιστον 15 διαφορετικές αποτυχημένες επιχειρήσεις απεγκλωβισμού, όλο αυτό το 33ήμερο που βρέθηκαν εκεί. Η επιβίωση τους, πέραν των αστείρευτων ψυχικών αποθεμάτων, της πειθαρχίας και του αυτοελέγχου τους, οφείλεται και στο γεγονός ότι οι βροχές και τα μπουρίνια Αυγούστου/Σεπτεμβρίου, επέτρεψαν να υπάρξει το υπερπολύτιμο για την επιβίωση απόθεμα νερού. Βέβαια, η ύστατη όλων, θα ήταν να βουτήξει ο πιο δυνατός και να κολυμπήσει μια απόσταση περίπου 10 μιλίων, για να καταφέρει να βρεθεί με λίγη τύχη σε απάνεμα νερά, σε κάποιο δίαυλο σκαφών, πράγμα το οποίο ήταν επίσης δύσκολο και πολύ επικίνδυνο.

Η νέα γενιά, οι τεχνικοί και οι ραδιοερασιτέχνες, η αντικατασκοπεία και οι constructors, έμελλε να επιτύχουν κάτι πολύ σπουδαίο. Και με αυτό τους τον άθλο, ακόμη κι αν τα παιδιά που περισυλλέχθηκαν μερικές ώρες αργότερα χρειαστούν μακροχρόνια θεραπεία για να επανέλθουν, έδωσε διαπιστευτήρια πως μπορεί να τρέξει το Domatiaki πλέον επάξια ή και καλύτερα. Γιατί το Domatiaki δεν μπορεί να είναι μόνο το πεδίο και οι καταδρομικές, ούτε μόνο οι ριψοκίνδυνοι που φτάνουν στα άκρα.

Και μπορεί η ομάδα πεδίου να έζησε τη μεγαλύτερη, πιο μακροχρόνια και πιο επικίνδυνη αποστολή της, μπορεί όλοι κάποια στιγμή να πίστεψαν ότι δε θα τα καταφέρουν, όμως κανείς δε σκέφτηκε στιγμή να τα παρατήσει, κι αυτό είναι ότι πιο δυνατό έχουμε καταφέρει. Δε θα περιμέναμε τίποτα λιγότερο από τη δήλωση ότι όχι μόνο δε θα τα παρατήσουν, αλλά ότι κάποια στιγμή θέλουν και την ακόμα πιο δύσκολη καταδρομική αυτοκτονίας που έχει μείνει.

Για κάποιους όλα αυτά είναι μάταια, γιατί πιστεύουν ότι το Domatiaki έχει τελειώσει. Για άλλους, αυτό δε θα γίνει ποτέ. Εμείς, όσο κερδίζουμε μάχες, έστω και στην κόψη του ξυραφιού- μάχες επιβίωσης- τόσο παίρνουμε δύναμη για τις επόμενες. Και η δύναμη του τώρα είναι τόσο δυνατή....

Καλή ανάρρωση λοιπόν στα αδέλφια μας στη μακροχρόνια αυτή και πολύ επίπονη διαδικασία, αλλά οι constructors αύριο τελειώνουν και τη 2η φάση των εργασιών, και ξεκινάει η τρίτη και τελευταία από εβδομάδα. Είναι πολύ σημαντικό, η 3η φάση να τελειώσει πριν χαλάσει ο καιρός, και αυτό παλεύουν όλα τα αδέλφια μας.

Η συνέχεια επί της οθόνης.

Υ.Γ: Υπάρχει διάχυτη η αίσθηση, ότι υπάρχει μεθοδευμένη προσπάθεια διάλυσης και εξόντωσης μας. Και αυτό δεν είναι πια μια απλή εκτίμηση, αλλά κοινή άποψη πολλών ατόμων, που συνεχώς ενισχύεται από όλο και περισσότερους....

Βάλτε το λοιπόν καλά μέσα στο μυαλό σας: ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΑ!

Κάθε επιβίωση μια νίκη μέχρι την επόμενη μάχη επιβίωσης.

Στη μνήμη των νεκρών μας.

Δε λυγίζουμε. Είμαστε υπερήφανοι για τα αδέλφια μας. Είναι οι πραγματικοί μας ήρωες - πρότυπα μας.... Για πάντα!

Γράψατε ιστορία 33 μέρες χωρίς τρόφιμα, προμήθειες και χωρίς καμία βοήθεια.... Μετά από αυτό, ποιος προσκυνημένος πουτάνας γιος λοιπόν θα τολμήσει τώρα να τα βάλει μαζί σου Domatiaki μου?

Μην καρτεράτε να λυγίσουμε μήτε για μια στιγμή......

Υ.Γ2: Και με τη βούλα της συνέλευσης, λόγω των κρίσιμων στιγμών μας, για 1 ακόμη χρόνο παραμένει ανοιχτό ελεύθερα το ιστορικό domatiaki.tk! Θα μείνει ανοιχτό προς μεγάλη σας απογοήτευση, για να καταγράψει στο ελεύθερο διαδίκτυο, τη μεγαλύτερη νίκη όλων των εποχών....

Γρηγορείτε αδέλφια....

Εμπρός αδέλφια, στις τρύπες σας πουτάνες και ποντίκια.....

Κι ήταν μόνο η αρχή....

#ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ

Τετάρτη, Αυγούστου 10, 2022

(106.081/4.415) Η χειρότερη χρονιά θανάτων οδηγεί σε καταδρομική "ρώσικη ρουλέτα" αδρεναλίνης με φόντο το θάνατο

Ενώ δεν έχουν κοπάσει τα πανηγύρια για την ιστορική επανέναρξη των εργασιών από τα αδέλφια της Constructor, ξαφνικά ο θάνατος επανήλθε στο δωμάτιο και μετέτρεψε τη χρονιά αυτόματα στην πιο μαύρη όλων των εποχών.

Γιατί, ότι ιστορικό κι αν καταφέρουμε εμείς, όλα θα τελειώνουν στην ερώτηση:

"Μπορείς να συγκρίνεις τίποτα με το θάνατο;"

Ακόμη κι αν τα παιδιά καταφέρουν να υλοποιήσουν το μεγάλο σχέδιο τους το Σεπτέμβριο (σ.σ. έχουν δώσει ραντεβού για τα τέλη Αυγούστου), τίποτα δε θα είναι πια το ίδιο.

Όσο δυσβάσταχτο κι αν ακούγεται, αυτό που έγινε φέτος -πέραν των αναμενόμενων πούστικων επιθέσεων- με αποκορύφωμα το θάνατο τόσων δικών μας ανθρώπων, το λέω μετά λόγου γνώσεως, δεν πρόκειται να ξεπεραστεί ποτέ, και θα επισκιάσει τα πάντα για πάντα.

Όταν χάνεις κάποιους που αγαπάς με όλη σου την καρδιά άλλωστε, είναι κάτι που δεν ξεπερνιέται....

Βέβαια ο θάνατος δεν μπορεί να πάρει μακριά αυτούς που αγαπήσαμε. Θα μένουν για πάντα μέσα μας. Αυτοί που αγαπήσαμε θα είμαστε για πάντα εμείς. Κι αν μας παρατηρήσει κανείς, μπορεί να τους δει στα βλέμματα μας....

Εκεί που σταματάς να έχεις τον έλεγχο, αρχίζει ο θάνατος. Και όταν γίνεται αυτό, ο καθένας αντιδρά ανεξέλεγκτα. Και εκεί, δυστυχώς, καμία συνέλευση και κανένας αδελφός δεν μπορεί να ελέγξει τις αντιδράσεις ή να αποφασίσει συλλογικά, είτε με την απαιτούμενη νηφαλιότητα και ψυχραιμία. Απλά ακολουθείς το ένστικτο και ενεργοποιείς το πιο ακραίο σου σενάριο, ακόμα κι αν πίστευες ότι δε θα χρειαζόταν ποτέ να καταφύγεις σε αυτό.

Αυτός ο χώρος έχει αποδείξει ότι σε ακραίες καταστάσεις δρα και αντι-δρά άμεσα ακραία. Είναι σαν αυτό που είχε πει κάποτε ένας κορυφαίος χειρουργός του ρομπότ Da Vinci, που είχε χειρουργήσει με επιτυχία ένα πολύ κοντινό μας πρόσωπο που δεν υπάρχει πια: "Όσο πιο επιθετικός θα είναι ο καρκίνος στη βιοψία, τόσο επιθετική θα πρέπει να είναι και η θεραπεία".

Δυστυχώς, όσες προσπάθειες κι αν έγιναν, όσες προσπάθειες κι αν θα γίνουν για να πάμε σε μια ψύχραιμη και ώριμη κουβέντα την Παρασκευή, όπως τόσα χρόνια κάνουμε, αυτό αυτή τη φορά δε θα καταστεί εφικτό για πολλούς και διάφορους λόγους. Ο πιο βασικός από αυτούς, είναι ότι όλα τα εναπομείναντα άτομα του πεδίου και του κέντρου επιχειρήσεων, καθώς και όλοι οι διαχειριστές, έχουν αποφασίσει να καταφύγουν σε αυτό που όλοι πιστεύαμε πως δε θα χρειαστεί ποτέ όταν το σχεδιάζαμε ως ύστατη λύση. Στις καταδρομικές.... "αυτοκτονίας".

Εκεί που η αδρεναλίνη θα πρέπει να φτάσει σε τέτοια επίπεδα, που να ξεπερνά και το ένστικτο της επιβίωσης και της αυτοσυντήρησης....

Από τη στιγμή λοιπόν που δε θα μείνει αυτή τη φορά πίσω κανένας διαχειριστής, θα πρέπει να είσαστε όλοι έτοιμοι για το plan B, αν κάτι δεν πάει καλά. Δίνουμε λοιπόν προθεσμία σιγής ασυρμάτου μέχρι το τέλος του μήνα. Αν μέχρι τότε δεν έχουν υπάρξει νέα μας, τα περιφερειακά άτομα θα πρέπει να υποθέσουν το χειρότερο και να θέσουν σε εφαρμογή το πλάνο* αυτό.

*Το δωματιάκι στην περίπτωση αυτή θα συνεχίσει από τη διάδοχη κατάσταση του, την οποία για ευνόητους λόγους και για φιλτράρισμα των όσων το ακολουθούν, την ξέρουν μόνο τα άτομα που συμμετείχαν στο στενό πυρήνα του, και όχι όλοι.

Η καρδιά μπορεί να δει όσα δε βλέπει το μυαλό.

Κι εμείς, σα μικροί θεοί παλέψαμε για... μεγάλα θαύματα. Γιατί τα θαύματα συμβαίνουν σε όσους τα πιστεύουν!

Απόψε θα ήταν τα γενέθλια του τελευταίου εκλιπόντα μας. Ήδη 10 μέρες μακριά μας....

Κάπου εδώ, από τη στιγμή που φεύγουμε για την πρώτη καταδρομική "αυτοκτονίας" όλοι οι διαχειριστές, οφείλουμε να σας αποχαιρετήσουμε.

Επειδή δεν είμαστε καλοί με τους αποχωρισμούς, την ώρα που ανεβαίνει αυτό το κείμενο θα είμαστε ήδη καθ' οδών για την πρώτη καταδρομική "αυτοκτονίας".

Αφήνουμε πίσω μας νέα άτομα που ζήσαμε μαζί σχεδόν τα πάντα, και αν χρειαστεί είμαστε πια πιο βέβαιοι από ποτέ ότι θα συνεχίσετε το όνειρο επάξια και καλύτερα από εμάς.

Καλή αντάμωση να έχουμε αδέλφια, υπό καλύτερες συνθήκες, σε ένα κόσμο πιο... γαλήνιο!

Για όσους γνωρίζουν το διάδοχο μέσο και σχήμα, η εκπομπή θα συνεχίζει από εκεί σε κάθε περίπτωση. Για όσους πάλι όχι, αν κάτι δεν πάει καλά θα πρέπει να σας αποχαιρετήσουμε από εδώ.

Καλή αντάμωση, ευχαριστούμε για την ακρόαση και το υπέροχο αυτό κοινό ταξίδι τα τελευταία 26 χρόνια.

Ξέρω ότι σίγουρα θα υπάρχουν και άτομα που παρακολουθούν από απόσταση & αγαπάνε πραγματικά το δωματιάκι και απλά ο δρόμος μας δεν έτυχε να διασταυρωθεί. Δυστυχώς, για λόγους ασφαλείας αν μας συμβεί κάτι θα πρέπει να χωρίσουν και οι δικοί μας δρόμοι αδέλφια....

Χάρε, ερχόμαστε να σε αντιμετωπίσουμε face to face στο όνομα των νεκρών μας που τόσο πούστικα και πισώπλατα μας πήρες....

Ανθρώπινη ψυχή: Το ισχυρότερο όπλο.

Υ.Γ: Καλό ταξίδι & καλή αντάμωση αδέλφια μας...

Η εκπομπή θα συνεχίσει. Η εκπομπή θα συνεχίσει...

(106.081/4.415) Επανέρχονται τα μαύρα σύννεφα: Μετά την ψυχική, σημάδια ολοταχούς οικονομικής κατάρρευσης.....

Θυμάμαι πέρυσι γύρω στο Πάσχα και σίγουρα πριν το καλοκαίρι, όταν υπήρχε πανηγυρικό κλίμα -και όχι άδικα-, επειδή η δεξαμενή του δωματίου ήταν γεμάτη αποθηκευμένα καύσιμα, και φυσικά οι εκτιμήσεις έλεγαν ότι διαθέτουμε emergency backup αυτονομία που σε κάποια έκτακτη ανάγκη θα μπορούσαμε να διαθέσουμε αυτονομία πάνω από 2.500 χιλιόμετρα.

Σήμερα πιά, έχει μείνει ούτε το μισό από αυτήν την ποσότητα.

Σε αυτό, ήρθε να προστεθεί και ένα ακόμα αναπάντεχο γεγονός φέτος πριν το καλοκαίρι. Κύριο όχημα στο δωμάτιο, έγινε όχι το πρώτο, όχι το δεύτερο, όχι το τρίτο, αλλά το τέταρτο όχημα, και μάλιστα χωρίς ρεζέρβες, εξοπλισμό και ανταλλακτικά έκτακτης ανάγκης!

Θα ήταν αδιανόητο μέχρι πέρυσι, να πεις στον οποιοδήποτε, ότι ένα όχημα αναψυχής και κυρίως για.... παιχνίδι, το SAFARI, θα αναγκαζόταν να επιστρατευτεί ως κύριο μέσο μεταφοράς μας.

Λίγο τα ατυχήματα, λίγο η απώλεια χρημάτων, λίγο τα παιδιά της Constructor που προφανώς δεν προλαβαίνουν να ασχοληθούν με επισκευές οχημάτων αυτή την περίοδο, σίγουρα είναι ένα πολύ μεγάλο πλήγμα για την εικόνα του δωματίου. Και μάλιστα, κυρίως, όταν αυτό γίνεται κατ' επανάληψη, ειδικά όταν βρισκόμαστε σε τόσο μεγάλη κρίση και οι απαιτήσεις είναι πολύ υψηλές για να ρισκάρει κανείς νέα απρόοπτα στο δρόμο.

Η οικονομική κατάρρευση λοιπόν είναι προ των πυλών, ίσως και μέσα στο Σεπτέμβριο, αν και οι προσπάθειες όλων μας είναι να μετατεθεί αυτό για όσο πιο αργότερα γίνεται, ενδεχομένως και τον Οκτώβριο με λίγη τύχη.

Το μόνο θετικό σε αυτή την ιστορία -τα οποία έχουν επιτύχει χάρη στην εμπειρία και στα ικανότατα μέλη μας, αποφεύγοντας τα λάθη του παρελθόντος, είναι δυο πράγματα:

α) Ότι η χρηματοδότηση των εργασιών της Constructor είναι μετά από τόσα χρόνια εξασφαλισμένη και δεν πρόκειται να κινδυνεύσουν τα έργα που έχουν ξεκινήσει.

β) Ότι η πολύ ευνοϊκή ρύθμιση χρέους του 2013 δεν πρόκειται να χαθεί, αφού αυτή έχει μετατεθεί και εξυπηρετείται τυπικά από φυσικά πρόσωπα εκ μέρους όλων μας.

Βέβαια, το ερώτημα που γεννιέται, είναι πως θα μπορέσουν τα άτομα της Constructor να συνεχίσουν κανονικά τα projects τους, όταν όλοι θα γνωρίζουν ότι τα έξοδα αυτά υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι ενδεχομένως θα εμφανιστούν ξανά μπροστά μας ως νέα.... χρέη.

Η απάντηση επί της οθόνης....

Σάββατο, Ιουλίου 02, 2022

(105.486/3.891) "Πατέρα", κοίτα μας & μη φοβάσαι πια. Τα "παιδιά σου" τα κατάφεραν.....

Σε μια συγκλονιστική αφιέρωση προχώρησαν οι "38 ήρωες" του #Domatiaki, με την εμπρόθεσμη ηρωική λήξη της πρώτης φάσης των εργασιών -κόντρα σε θεούς και δαίμονες- που συνέπεσε εντελώς τυχαία ανήμερα της παγκόσμιας ημέρας του πατέρα, την Κυριακή 19 Ιουνίου.

Φυσικά, δεν είναι σε καμία περίπτωση "ηρωική" επειδή ολοκληρώθηκαν τα έργα, αλλά η (πολύ δύσκολη) αρχή έγινε και ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία.

Κάτι τέτοιες στιγμές, όπως είναι εύλογο, έρχονται στο μυαλό τα λόγια του... "πατέρα" του #Domatiaki, που στο άκουσμα και μόνο αυτής της προσπάθειας, εξέφραζε τις επιφυλάξεις του και τον προβληματισμό του για το εάν θα τα καταφέρουμε.

Σήμερα λοιπόν, μετά από την ηρωική αυτή προσπάθεια, δε θα μπορούσαν να μην έρθουν στο μυαλό και στο νου τα λόγια αυτά, με εκτεταμένο μάλιστα τρόπο και από πολλά αδέλφια της προχθεσινής συνέλευσης.

Ομόφωνα λοιπόν, αφιερωμένο από τους.... "38 ήρωες" στον... "πατέρα μας", που ελπίζουμε να... μας είδε από εκεί ψηλά και να χαμογέλασε από ικανοποίηση, αφού το έργο αυτό σε μεγάλο βαθμό είναι... δικό του.

Η προσπάθεια φυσικά κάθε άλλο παρά σταματάει, αφού τώρα έχουμε μπει για τα καλά στο χορό και πρέπει να.... "χορέψουμε". Χρόνος για χάσιμο δεν υπάρχει, και το δόγμα "ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΤΩΠΑ" θα είναι για μια ακόμη φορά πιο επίκαιρο από ποτέ, αφού τα μέτωπα είναι τόσο πολλά, και περιθώριο λάθους δεν υπάρχει για το παραμικρό.

Με τον λίγο αλλά πιστό ακόμα κόσμο στο πλευρό μας, και με μόνιμο σύμμαχο την πίστη στον εαυτό μας και στον διπλανό μας, την αφοσίωση και την αυταπάρνηση που τόσα χρόνια δείξαμε ως σταθερά που διαφυλάξαμε σαν κόρη οφθαλμού, είναι σίγουρο ένα πράγμα: Όχι ότι θα επιτύχουμε το τέλειο, πράγμα για το οποίο θα παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις, αλλά ότι θα παλέψουμε για να φθάσουμε όσο πιο κοντά σε αυτό μπορούμε.

Καλή δύναμη και καλό αγώνα αγαπημένα μου αδέλφια.

Καλή εβδομάδα και καλό μήνα να έχουμε.

Ίσως ο πιο σημαντικός μήνας της σύγχρονης ιστορίας μας, που μπορεί να γείρει την πλάστιγγα προς τη μεγάλη νίκη και τη νέα εποχή.

Γρηγορείτε!

Υ.Γ.1 (Για τους "εχθρούς"): Το μίσος λένε είναι η μεγαλύτερη παγίδα, γιατί σε δένει ακόμα και με το μεγαλύτερο σου εχθρό. Όταν μισείς κάποιον, στην πραγματικότητα μισείς ένα κομμάτι του εαυτού σου...

Υ.Γ.2: Είναι μια διαρκής μάχη του καλού με το κακό. Και ο θεός δεν αφήνει τους καλούς ανθρώπους....

Κυριακή, Ιουνίου 19, 2022

(105.448/3.555) Λίγες ώρες μακριά από ένα τεράστιο θαύμα: ΟΛΟΙ αύριο εδώ 07.00-22.00!

 Καλησπέρα και πάλι αγαπημένα μου αδέλφια, σας γράφω κατάκοπος και εξουθενωμένος από την καρδιά του πιο γνήσιου και πιο λατρεμένου σημείου αναφοράς μας, από το κέντρο επιχειρήσεων του δωματίου.

Θα μιλήσω για 2 κόσμους που για μια ακόμη φορά έδειξαν από την αρχή τις διαθέσεις τους, και συγκρούστηκαν μετωπικά, σφοδρά και με μεγάλη ένταση...

Από τη μια ήταν και εξακολουθούν να είναι οι ήρωες του #Domatiaki, οι ήρωες τεχνικοί, εργοδηγοί, εργάτες για την ανάγκη του μεγάλου έργου, ή απλά αλληλέγγυοι εθελοντές. Οι Constructor Military Forces του Domatiaki μας, που έδωσαν και την ψυχή τους από την πρώτη μέρα του Ιουνίου που μπήκε επιτέλους το κομπρεσέρ μαζικά -μετά τα δοκιμαστικά που είχαν προηγηθεί- με σκοπό να ανεβάσει επιτέλους επίπεδο, και να σπάσει τα δεσμά, τους φόβους και τους δισταγμούς 8 σιδηροδέσμιων ετών.

Τα έργα από την πρώτη μέρα είχαν πάει πάρα πολύ μπροστά από το χρονοδιάγραμμα, και επικράτησε ενθουσιασμός, όμως πολύ σύντομα, δεν άργησε να έρθει η απάντηση από τους ταγματαλήτες και το πουταναριό. Προσπάθησαν με κάθε μέσο να μας πάνε πίσω, λες και ήξεραν μέσα τους ότι η επιτυχία μας θα τους πονούσε πολύ, και σαν να καταλάβαιναν ότι αυτό το έργο θα ήταν η απαρχή της εκτόξευσης του δωματίου μας, και δεδομένου ότι είχαμε σπάσει όλα τα δεσμά ετών φόβων και δισταγμού, καταλάβαιναν ότι η αρχή ήταν το ήμισυ του παντός, οπότε και "πάλεψαν λυσσαλέα" να μας σταματήσουν.

Λίγο οι εξετάσεις, λίγο η μπατσαρία κάθε λίγο, όσο και αν πάλευαν τα παιδιά μετά από μέρες και σε πολύ στενά χρονικά περιθώρια να... "ρεφάρουν", το έργο άρχισε να γίνεται οριακό, και τελικά να μένει πίσω από το χρονοδιάγραμμα.......

Την Τετάρτη εξασφαλίστηκε παράταση μέχρι τη Δευτέρα στις 08.00 για την παράδοση του, από τις εταιρείες που παραχώρησαν τον εξοπλισμό. Και φυσικά, την Παρασκευή αντί για συνάντηση, έγινε γενικό κάλεσμα για να διατεθούν στη μάχη μας όσο το δυνατόν περισσότερα χέρια...

Σήμερα Σάββατο, έγινε ένα ακόμη πολύ μεγάλο βήμα, και πλέον αύριο -τελευταία μέρα της προσπάθειας μας- περιμένουμε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο, για την ολοκλήρωση του.

Έχει μείνει ένα ελάχιστο κομματάκι στο βόρειο τομέα, που -πρώτα ο θεός- σε μερικές ώρες θα έχει ολοκληρωθεί, ακόμα και το πρωί, και μετά θα ξεκινήσουν οι εργασίες ολοκλήρωσης και οι μικροδιορθώσεις.

Αν όλα πάνε καλά, αύριο θα μιλάμε για ένα τεράστιο άθλο, μια εμφατική νίκη που βρήκε πολύ μεγάλη απήχηση στην κοινωνία, ενάντια στα πουτσιλίκια και τις πουστιές που για μια ακόμη φορά απλόχερα και κακοπροαίρετα δεχτήκαμε από τους γνωστούς κύκλους.

Φωτογραφίες δεν ανεβαίνουν για.... το γούρι και για να μη ματιάσουμε το έργο.

Όσοι νιώθετε ή νιώσατε ποτέ μέλη του δωματίου, όσοι βρεθήκατε έστω μια φορά στις συνελεύσεις ή στις αποστολές, όσοι συντονιστήκατε έστω μια φορά στο ραδιοδίκτυο, στο intranet, στις αναλογικές ή ψηφιακές συχνότητες, όσοι πιστέψατε ή ταξιδέψατε κάποτε μαζί μας στο όνειρο, καλείστε να βοηθήσετε να ολοκληρωθεί το πολύ σημαντικό αυτό έργο, που θα μας δώσει φτερά για τη συνέχεια.

Είναι τεράστια η χαρά για το γεγονός ότι επιτέλους ξεκίνησε αυτό το βαλτωμένο έργο, είναι τεράστια η προσδοκία για το καλύτερο που έρχεται, και είναι απίστευτη η αγωνία και η προσμονή μας για αυτό, όπως και για να αποφύγουμε τα λάθη σε αυτή την όμορφη διαδρομή.

Καλή ξεκούραση και με τη νίκη αύριο.

Περιφρουρήστε το δωμάτιο από νωρίς και βάλτε όλοι ένα χεράκι να μπούμε επιτέλους στη νέα εποχή.....

Ευχαριστούμε όσους μας στήριξαν και μας στηρίζουν κόντρα στις πούστικες επιθέσεις, και όλοι μαζί συνεχίζουμε μέχρι τη νίκη!

Παρασκευή, Μαΐου 27, 2022

(105.091/3.254) DOMATIAKI, ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΣΟΥ....

Στην πιο κομβική στιγμή του έχει μπει το Domatiaki, αφού σε λίγο καιρό συμπληρώνονται τρία χρόνια τέλματος, τρία από τα χειρότερα χρόνια όλων των εποχών μας. Θυμίζουμε ότι το 2019 ήταν χρονιά που -όπως και τώρα- το δωμάτιο είχε ξεκινήσει μετά από καιρό την ανοδική πορεία και την ανάκαμψη του, είχε μπει σε προγραμματισμένη και συστηματική δουλειά ή οποία είχε ξεκινήσει να φέρνει εκτός από ανεβασμένη ψυχολογία, και απολύτως μετρήσιμα και ορατά αποτελέσματα.....

Λίγο αργότερα όμως, όπως όλοι θυμόμαστε, τα πράγματα πήγαν.... κατά διαβόλου, λόγω των καταστάσεων κυρίως, αλλά και των εγκληματικών επιλογών.

Το 2020 είχαμε υποσχεθεί ότι μέχρι πέρυσι τέτοιο καιρό, θα ανοίξουμε όλα τα μέτωπα, και θα ξεκινήσουμε τον μεγάλο... ορυμαγδό με τις τελικές εργασίες αναβάθμισης και ανακαίνισης του αγαπημένου μας δωματίου. Όμως οι εξελίξεις που ακολούθησαν, τα δικαστικά έξοδα και οι αυτόφωρες συλλήψεις, έβαλαν για μια ακόμη χρονιά ταφόπλακα σε αυτές τις προσπάθειες....

Το χειμώνα του 2021, μετά από την πιο μαύρη χρονιά στην ιστορία, και βγαίνοντας από 3ετές τέλμα, σε μια συνέλευση πήραμε όρκο μαζί με τους constructors, ότι την Άνοιξη, μόλις ανοίξει ο καιρός, λίγο μετά τον Απρίλη, θα μπουν τα κομπρεσέρ και τα μηχανήματα μας σε φουλ ρυθμούς....

Το χρονικό σημείο αυτό έχει ήδη φτάσει, η ψυχολογία είναι ακμαία και πολύ υψηλή, και είμαστε μόλις μια συνέλευση μακριά από ένα ιστορικό πράσινο φως, που θα ανοίξει διάπλατα το δρόμο για το μέλλον του δωματίου μας, και θα εκπληρώσει τους όρκους που παίρναμε και το 2020, και πέρυσι οι λίγοι ρομαντικοί τότε και κρυμμένοι στα χαρακώματα του αγώνα.

Είναι πολύ σημαντικό, ότι δεν μπορούν -όχι να κυριαρχήσουν, αλλά- να υπάρξουν καν δεύτερες σκέψεις για οπισθοδρόμηση, ή για ακύρωση εκ νέου αυτού του μέγάλου βήματος ολοκλήρωσης του δωματίου μας σε όλα τα επίπεδα. Δε μπορούμε, ούτε επιτρέπεται νομίζουμε, να επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος, να συνεχίζουμε την εσωστρέφεια και τα μνημόσυνα για τα χρόνια που χάθηκαν και τις λάθος επιλογές, αλλά πρέπει και επιβάλλεται να κοιτάξουμε μπροστά και να ανοίξουμε όλα τα μέτωπα. Ειδικά τώρα, που -όπως είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ-, το παιχνίδι παίζεται, το δωματιάκι έχει ανακάμψει, η ψυχολογία από τις επιτυχίες και τις πρόσφατες νίκες μας έχει ανέβει κατακόρυφα, και όπως φαίνεται, ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ -ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ- Η ΩΡΑ ΣΟΥ ΔΩΜΑΤΙΑΚΙ......

Απόψε και το Σάββατο, δεν περισσεύει κανείς. Δεν μπορώ καν να φανταστώ, ότι δεν θα υπάρξει κόσμος και απαρτία, οδηγώντας το δωμάτιο σε μια ακόμη χαμένη χρονιά και απαξίωση. Δε μπορώ καν να φανταστώ, ότι υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα, όσους συναισθηματισμούς και να έχουμε, να μην υπερψηφιστεί (με συντριπτική πλειοψηφία -ακόμα και ΟΜΟΦΩΝΑ θα τολμήσω να πω) η οριστική ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ στο παρελθόν, και η εκκίνηση της διεκδίκησης για το δίκαιο και για το μέλλον μας. 

3 Χρόνια ήτανε πολλά, πουτ@νες ερχόμαστε ξανά...

Και αυτή τη φορά.... Κανένας δε μπορεί να μας σταματήσει ή να ανακόψει το χείμαρρο που έρχεται κατά πάνω σας πουτ@νες....

Γρηγορείτε αδέλφια!

Δυνατές Παρασκευές σημαίνει ΜΑΓΙΚΕΣ καθημερινές.

Κομπρεσέρ να δω αυτό το Σάββατο και θα τρελαθώ.....

Σας περιμένουμε αδέλφια!!!!!

Κυριακή, Μαΐου 22, 2022

ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ CONSTRUCTORS του Domatiaki........ !

Δεν έχει προηγούμενο αυτό που συνέβη τις τελευταίες μέρες στο δωμάτιο, το οποίο τους έχει αφήσει όλους άφωνους και είναι όλοι πολύ περήφανοι για το τεχνικό τμήμα, τους λεγόμενους... "Constructors"....

Θυμίζουμε το μεγάλο ατύχημα που είχε ο επικεφαλής της ομάδας με το ηλεκτρικό του όχημα, το οποίο έκτοτε τέθηκε σε ακινησία και έγιναν συνεχιζόμενες προσπάθειες εκτίμησης και αποτίμησης των ζημιών, καθώς και προσπάθειες με την εταιρεία για ενημέρωση του κόστους των ανταλλακτικών.

Επίσης, έγιναν κάποιες πρώτες άμεσες επισκευές, στα πιο απλά σημεία, τα οποία όμως δεν κατέστησαν δυνατό να γίνει ξανά λειτουργικό το όχημα.

Έτσι, ο καιρός περνούσε, και η μετακινήσεις γίνονταν αρχικά με το Ι.Χ. αυξάνοντας κατά πολύ τα έξοδα μετακίνησης της ομάδας, και όταν αυτό χτύπησε κόκκινο -ο ίδιος περνούσε και ένα διάστημα με σοβαρό πρόβλημα υγείας- τέθηκε η ιδέα να επισκευαστεί άλλο αντίστοιχο παροπλισμένο μας όχημα, το οποίο σάπιζε στο Parking και το εργαστήριο του δωματίου.

Η επισκευή έγινε, και έτσι προσωρινά ξεκίνησαν οι μετακινήσεις με αυτό, όμως αυτό φάνταζε -και ήταν- μια προσωρινή λύση, αφού καμία σχέση δεν είχε το όχημα 10ετίας που επισκευάστηκε, με το υπερσύγχρονο υβριδικό όχημα τελευταίας τεχνολογίας που ήταν κατεστραμμένο σχεδόν ολοκληρωτικά.

Η προσπάθεια συνεχίστηκε αδιάκοπα από τα παιδιά των constructors, αφού αποτελούσε και θέμα τιμής για τους ίδιους, η αποκατάσταση του οχήματος του επικεφαλής τους. Με τον καιρό αλλάχθηκαν η κατεστραμμένη ορθοπεδική σέλα, τα κλειστά ρουλεμάν των τροχών, τα σπασμένα πεντάλ, αλλάχθηκε ένας δίσκος από το δισκόφρενο, μια τσιμούχα άξονα, ενώ δρομολογήθηκε η αντικατάσταση μεσαίας τριβής και κασετίνας/σασμάν τροχού.

Το πρόβλημα στο μοτέρ, όμως, φάνταζε ανυπέρβλητο, αφού το κατεστραμμένο hall sensor, δεν άφηνε καμία πιθανότητα επαναλειτουργίας του μοτέρ, εκτός εάν βρισκόταν ακριβώς το ίδιο ανταλλακτικό -που δεν υπάρχει πουθενά- ή εκτός εάν αντικαθίσταντο και τα 3 hall sensor με ίδιου τύπου, πράγμα που απαιτούσε παραγγελία με μεγάλο ποσό και μεγάλο διάστημα αναμονής, από την Αμερική.


Η παραγγελία έγινε, αλλά όσο ο καιρός περνούσε, τα παιδιά των constructors "κάθονταν σε αναμμένα κάρβουνα", μέχρι που έπεσε ένα βράδυ η ιδέα, να προσπαθήσουμε με το μικροσκόπιο, να κολλήσουμε καινούρια λεπτά πόδια, στις αναμονές του chip, οι οποίες στην ουσία δεν υπήρχαν, αφού είχαν κοπεί σύριζα από το πλαστικό.

Την άλλη μέρα, το "χειρουργείο" είχε στηθεί, τα παιδιά με το μικροσκόπιο είχαν στήσει το κατεστραμμένο hall sensor σε ένα μανταλάκι στο κάτω μέρος του μικροσκοπίου, ενώ στο επάνω μανταλάκι είχαν τοποθετήσει το πιο λεπτό και πιο εύκαμπτο καλώδιο που διαθέτει η αποθήκη ηλεκτρονικών μας, έχοντας ήδη βάλει λίγη κόλληση στο άκρο του.

Αποφασίστηκε να κολλήσουμε πρώτα το μεσαίο ακροδέκτη, για να μπορούμε στη συνέχεια να συνεχίσουμε να δουλεύουμε εξίσου άνετα, με τα 2 ακριανά.

Οι προσπάθειες πήραν... μέρες, καθώς συνήθως όταν κολλούσε το μεσαίο πόδι, στη συνέχεια ξεκολλούσε, ή όταν κολλούσαν δυο πόδια, στη συνέχεια ξεκολλούσε κάποιο, ή, μια φορά, μετά από  ώρες σερί προσπάθεια, όταν κολλήθηκαν επιτέλους και τα τρία, κάποιο ξεκόλλησε κατά την προσπάθεια επανατοποθέτησης του Hall Sensor στο μοτέρ.

Τότε, τα παιδιά αποφάσισαν να σταματήσουν την προσπάθεια. Όμως η επιμονή ενός από τα μέλη των τεχνικών, για μια ακόμη τελευταία προσπάθεια, απέδωσε καρπούς, αφού τελικά πράγματι κολλήθηκαν ξανά και οι 3 σπασμένοι ακροδέκτες, και το Hall Sensor τοποθετήθηκε με επιτυχία.


Η αγωνία χτύπησε κόκκινο, όχι τόσο γιατί διακυβευόταν κάτι πολύ σοβαρό, αλλά γιατί είχε ξοδευτεί ατελείωτος χρόνος, θέληση, πίστη και προσπάθεια, ενώ και η κούραση μετά από τόσες ώρες στο μικροσκόπιο με τα καλάι και τα κολλητήρια, ήταν τεράστια.

Συνδέθηκε το μοτέρ με τον controller, και τοποθετήθηκε προσωρινά ο τροχός... Τροφοδοτήθηκε από την μπαταρία, και μια πρώτη ένδειξη ήταν πολύ ενθαρρυντική, αφού στο display δεν εμφανιζόταν πια το error code. Τραβάμε την πρώτη γκαζιά, και το μοτέρ λειτουργεί κανονικά. Η χαρά απερίγραπτη. Ήταν ξεκάθαρα, τεχνικά ή μεγαλύτερη μας επιτυχία.


Η συνέχεια, γνωστή. Η μαμά εταιρεία αποστέλλει ολόκληρο το μοτέρ δωρεάν για αντικατάσταση, κρίνοντας ότι η βλάβη είναι μη επισκευάσιμη. Και εμείς? Κολλάμε τα 3 ποδαράκια μεταξύ τους με θερμόκολλα και σιλικόνη για να αντέξουν στους κραδασμούς, και κλείνουμε το μοτέρ για δοκιμαστική χρήση....

1 Εβδομάδα μετά, και έχοντας διανύσει ήδη πάνω από 150km, το μοτέρ λειτουργεί κανονικά. Και ως γνωστόν, όταν δουλεύει κάτι, δεν το πειράζουμε.....

Ένα μεγάλο μπράβο στα αδέλφια μας....

Μας κάνατε υπερήφανους!

Υ.Γ: Τα παιδιά της constructor δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν να παρέχουν το τεχνικό support στο δωμάτιο, όποτε και για όσο χρειαστεί, και να παρέχουν τις πολύτιμες και υψηλού επιπέδου υπηρεσίες τους για ένα..... ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΜΑΤΙΑΚΙ, όπως είναι και το μότο μας.....